Μέτρα αντιμετώπισης

Όλοι όσοι πάσχουν από πονοκεφάλους πρέπει να επισκέπτονται το γιατρό τους. Πολλοί ασθενείς που ο πονοκέφαλός τους σχετίζεται με άγχος ή στρες, βρίσκουν σημαντική ανακούφιση στο πρόβλημά τους, μετά από τη διαβεβαίωση του γιατρού τους ότι δεν πάσχουν από κάτι σοβαρό (π.χ.

όγκο).

Στα γενικά μέτρα για την αντιμετώπιση της ημικρανίας περιλαμβάνεται η αποφυγή κάθε παράγοντα που μπορεί να προκαλέσει ημικρανία.

Αν κάποιο άτομο έχει εντοπίσει κάποια τροφή (π.χ. αλκοόλ, σοκολάτα, τυρί) ή κάποιο γεγονός (λίγος ή πολύς ύπνος, άσκηση, νηστεία, διάφορες οσμές κ.λ.π.) που προκαλεί τους πονοκεφάλους του, τότε η αποφυγή αυτού του εκλυτικού παράγοντα μπορεί να οδηγήσει σε βελτίωση της ημικρανίας.

Η διατήρηση ενός ημερολογίου πάνω στο οποίο καταγράφεται το τι προηγήθηκε μιας κρίσης ημικρανίας, βοηθά πολλές φορές τον άρρωστο να συνειδητοποιήσει τι του προκαλεί τις κρίσεις. Διάφορες τεχνικές χαλάρωσης μπορούν επίσης να μειώσουν το πρόβλημα της ημικρανίας.

Η εφαρμογή ψυχρών επιθεμάτων στο κεφάλι ή η κατάκλιση σε ένα σκοτεινό και ήσυχο δωμάτιο και ο ύπνος μπορούν να προλάβουν ή να απαλύνουν μια ημικρανία, αν εφαρμοσθούν με τα πρώτα προειδοποιητικά σημάδια.

Φαρμακευτική αντιμετώπιση
Τα φάρμακα που διαθέτουμε σήμερα για την αντιμετώπιση της ημικρανίας διακρίνονται σε αυτά που προορίζονται για το σταμάτημα μιας κρίσης που ήδη βρίσκεται σε εξέλιξη και σε αυτά που προορίζονται για την πρόληψη μελλοντικών κρίσεων.

  1. Φάρμακα για την αντιμετώπιση των κρίσεων ημικρανίας
    Στην πρώτη κατηγορία φαρμάκων περιλαμβάνονται τα κοινά παυσίπονα, όπως η ασπιρίνη και η παρακεταμόλη, η εργοταμίνη και τα διάφορα κοινά αντιφλεγμονώδη.
    Τα φάρμακα αυτά όμως δεν είναι ειδικά για την ημικρανία και η αλόγιστη χρήση τους εγκυμονεί σοβαρούς κινδύνους οι οποίοι, εκτός των γνωστών παρενεργειών, συνίστανται και στη εμφάνιση πονοκεφάλων από κατάχρηση των φαρμάκων αυτών.
    Τα τελευταία χρόνια με τη συνειδητοποίηση του σημαντικού ρόλου που παίζει η σεροτονίνη στην εκδήλωση της ημικρανίας, δημιουργήθηκαν ειδικά φάρμακα για την αντιμετώπιση των κρίσεων ημικρανίας (π.χ. σουματριπτάνη). Έτσι, η νόσος αντιμετωπίζεται πιο αποτελεσματικά και με μεγαλύτερη ασφάλεια. 
  2. Φάρμακα για την πρόληψη των κρίσεων ημικρανίας
    Στην κατηγορία αυτή περιλαμβάνονται μερικά γνωστά φάρμακα που χρησιμοποιούνται και για άλλες πολύ συνηθισμένες παθολογικές καταστάσεις, όπως διάφορα αγχολυτικά και αντικαταθλιπτικά, καθώς και μερικά φάρμακα που χρησιμοποιούνται στην καρδιολογία (β-ανταγωνιστές, ανταγωνιστές ασβεστίου κλπ). Προληπτική θεραπεία χορηγείται μόνο στα άτομα που πάσχουν από πολύ συχνές κρίσεις ημικρανίας. Η θεραπεία που θα ακολουθηθεί και τα φάρμακα που θα πάρει κάθε ασθενής πρέπει να υποδεικνύονται αποκλειστικά και μόνο από το γιατρό του.
    Σε καμία περίπτωση δεν θα πρέπει ο άρρωστος από μόνος του να παίρνει φάρμακα, γιατί όπως είπαμε οι κίνδυνοι που παραμονεύουν είναι πολλοί.