Το κότσι είναι η ανατομική ανωμαλία του μεγάλου δακτύλου στα πόδια, κατά την οποία το μεγάλο δάκτυλο αποκτά κλίση, με τάση να ακουμπήσει πάνω στα υπόλοιπα δάκτυλα του ποδιού. Συνέπεια αυτού είναι η εξόγκωση της κεφαλής του πρώτου μεταταρσίου.
Οι γυναίκες έχουν τις μεγαλύτερες πιθανότητες να δημιουργήσουν κότσι σε σχέση με τους άνδρες.

Το ποσοστό αυτό ανέρχεται περίπου στο 70%.
Υπάρχουν διάφορες αιτιολογίες οι οποίες προδιαθέτουν αυτή την πάθηση.
 
ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΚΟΤΗΤΑ
Περίπου 60% των περιπτώσεις δηλώνουν ότι το είχε ένας από τους γονείς τους.

Η κληρονομικότητα σε αυτή την περίπτωση χαρακτηρίζεται από την προδιαθεσιμότητα που έχει το παιδί να κληρονομήσει ανατομικές ανωμαλίες όπως π.χ. η πλατυποδία από την οποία μπορεί να δημιουργηθεί το κότσι.

ΥΠΟΔΗΣΗ
Η βασικότερη αιτιολογία της πάθησης είναι το στενό υπόδημα και αυτό το πιστοποιεί κάποια εργασία που έγινε σε Ευρωπαίους και σε ξυπόλυτους Αφρικανούς. Στην εργασία αυτή βρέθηκε ότι οι Ευρωπαίοι έχουν πολύ μεγαλύτερο ποσοστό της πάθησης σε σχέση με τους Αφρικανούς.

ΓΕΝΟΣ
Πολλές έρευνες δείχνουν ότι υπάρχει μεγάλη αύξηση της δημιουργίας του βλαισού μεγάλου δακτύλου Κότσι στις γυναίκες οι οποίες φοράνε στενά υποδήματα. Επίσης άλλη έρευνα πιστοποιεί ότι το 85% των χειρουργηθέντων γι' αυτήν την πάθηση είναι γυναίκες.

ΠΛΑΤΥΠΟΔΙΑ
Ερευνητικά πιστεύεται ότι βασική αιτία της στροφής του μέγα δακτύλου κατά την διάρκεια της βάδισης είναι η πλατυποδία.

ΡΕΥΜΑΤΟΕΙΔΗ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑ
Η Ρευματοειδής αρθρίτιδα είναι η φλεγμονή που παθαίνουν οι αρθρώσεις όπου επηρεάζονται και αλλάζουν την μορφολογία τους, όπως για παράδειγμα είναι η 1η μεταταρσοφαλαγγική άρθρωση.

ΚΛΙΝΙΚΗ ΕΙΚΟΝΑ
Αρχικά το πρώτο δάκτυλο στρέφεται ελαφρώς προς τα έξω (απαγωγή), όπου σπρώχνει το δεύτερο δάκτυλο.
Στη συνέχεια το Μεγάλο δάκτυλο στρέφεται περισσότερο και το δεύτερο δάκτυλο παίρνει την μορφή του σφυριού (σφυροδακτυλία)
Στο τρίτο στάδιο το μεγάλο δάκτυλο στρέφεται περισσότερο, το δεύτερο δάκτυλο εφιπεύει το μεγάλο δάκτυλο, το μεσαίο γαμψώνει και το πέμπτο μετακινείται κάτω απο το τέταρτο δάκτυλο.
Το τέταρτο στάδιο, συμβαίνει σε ακραίες περιπτώσεις όπου μπορεί ακόμα και να επέλθει εξάρθρωση της άρθρωσης.

Σε αυτή την περίπτωση συνήθως υπάρχει συνδυασμός της παραμορφωτικής αρθίτιδας.

Αρκετά δευτερογενή συμπτώματα δημιουργούνται στο δέρμα και στην άρθρωση όταν εκτεθούν τα κότσια σε τραύμα. Μερικά από τα συμπτώματα είναι ο πόνος, θυλακίτιδα, κάλοι τόσο πάνω στην περιοχή του εξογκώματος, όσο και στην πελματιαία (κάτω από το πέλμα) περιοχή του 1ου μεταταρσίου, μεσοδακτύλιοι κάλοι και προβλήματα με τα νύχια (π.χ.

να καρφώνουν από την πίεση).

ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ
Σε περίπτωση φλεγμονής και πόνου, το κότσι αντιμετωπίζεται ως εξής,

  1. Αποφυγή όλων των αιτιών και των δραστηριοτήτων που επιτείνουν τον πόνο Π.χ. στενά υποδήματα
  2. Προστατευτικά βοηθήματα (Padding) για την μείωση της τραυματικής πίεσης στην περιοχή.
  3. Θεραπεία των πιθανών κάλων στην περιοχή από ειδικούς. Κατασκευή μεσοδακτύλιων ναρθήκων κατασκευασμένοι για τον κάθε ασθενή ξεχωριστά για την μείωση της στροφής του δακτύλου προς τα έξω και την βελτίωση της λειτουργίας της άρθρωσης. 

Επίσης ο μεσοδακτύλιος νάρθηκας από σιλικόνη (ειδικά κατασκευασμένος) μεταξύ του 1ου και 2ου δακτύλου, βοηθάει στην θεραπεία ή στην πρόσληψη της δημιουργίας ενός μεσοδακτύλιου και ραχιαίου τύλου.

Περνώντας η φλεγμονή, ο ασθενής θα πρέπει να αναζητήσει λύση στην πρωτογενή αιτιολογία η οποία του προκαλεί το πρόβλημα. Αν για παράδειγμα η βασική αιτία είναι το στενό υπόδημα, η μόνη θεραπεία είναι ότι θα πρέπει να το φοράει μόνο σε ειδικές περιπτώσεις όπου δεν θα υπάρχει αρκετό περπάτημα.

Αν η αιτία είναι η πλατυποδία θα πρέπει να εκτιμάται από τη χρήση πελματογραφήματος μελετώντας την εμβιομηχανική λειτουργία του ποδιού κατά την βάδιση, και εντοπίζοντας την παθομηχανική βλάβη.
Στη συνέχεια ο Ποδολόγος (ειδικός στην ορθωτική θεραπεία του κάτω άκρου) κατασκευάζει το ειδικό ορθωτικό πέλμα το οποίο θα βοηθήσει στην καλύτερη λειτουργία του ποδιού κατά την βάδιση και την μείωση της επιδείνωσης του βλαισού μέγα δακτύλου.

Σε περίπτωση που το κότσι προέρχεται από ρευματοειδή αρθρίτιδα θα πρέπει ο ασθενής να βρίσκεται σε συνεχή επαφή με το ρευματολόγο για τον έλεγχο της φλεγμονής και την μείωση των συμπτωμάτων.
Σε περίπτωση που είναι σε προχωρημένα στάδια με μεγάλη παραμόρφωση και ενοχλήσεις, θα πρέπει να εκτιμάται από τον ορθοπεδικό χειρουργό όπου πιθανόν θα χρειαστεί κάποια χειρουργική επέμβαση.
Στην συνέχεια ο ασθενής θα πρέπει να εκτελεί πολύ προσεκτικά τις οδηγίες του ορθοπεδικού για να μην δημιουργηθεί το ίδιο πρόβλημα ξανά

Μην ξεχνάμε ότι η υγεία του σώματος ξεκινάει από τα πόδια.