Η ούρηση συχνά εμφανίζει διαταραχές άλλοτε παροδικές και άλλοτε μόνιμες. Παρακάτω θα αναφερθούμε σε συμπτώματα –διαταραχές που έχει παρατηρηθεί ότι οι ασθενείς δεν τα αξιολογούν ως ικανά να τους οδηγήσουν στον ουρολόγο και όμως είναι ιδιαίτερα σημαντικά, τόσο λόγο της ύπουλης εισβολής τους όσο και των σημαντικών επιπλοκών τους.

Ακράτεια ούρων

Η ακράτεια ούρων ουσιαστικά είναι οποιαδήποτε ανεπιθύμητη απώλεια ούρων. Δεν πρόκειται για πάθηση, αλλά για ένα σύμπτωμα. Δηλαδή είναι όπως ο πυρετός. Ο ίδιος ο πυρετός δεν είναι πάθηση, αντιθέτως πολλές παθήσεις είναι δυνατόν να προκαλέσουν πυρετό. Το ίδιο συμβαίνει και με την ακράτεια. Πολλές παθήσεις είναι δυνατόν να προκαλέσουν ακράτεια. Είναι σημαντικό να ταυτοποιήσουμε τη μορφή της ακράτειας τόσο γιατί μπορεί να μας οδηγήσει σε μια πάθηση που ακόμη δεν έχει εκδηλωθεί (π.χ.σκλήρυνση κατά πλάκας) αλλά και για να μπορέσουμε να την αντιμετωπίσουμε σωστά.

Οι βασικές μορφές ακράτειας είναι : η ακράτεια προσπάθειας όταν χάνουμε ούρα π.χ. στο βήχα, όταν σηκώνουμε βάρος κλπ, η επιτακτική ακράτεια όταν η ανάγκη για ούρηση είναι αδύνατον να αναβληθεί και η μικτή ακράτεια που είναι συνδυασμός τους. Η ακράτεια ούρων συνοδεύεται από συναισθήματα ντροπής, μείωση της αυτοπεποίθησης και μείωση της σεξουαλικής και κοινωνικής δραστηριότητας. Δυστυχώς, ενώ περισσότερες από 7 στις 10 περιπτώσεις ακράτειας μπορούν να αντιμετωπιστούν επιτυχώς είτε φαρμακευτικά είτε επεμβατικά, πάνω από τις μισές περιπτώσεις δεν απευθύνονται καν στον Ουρολόγο.

Συχνουρία

Η συχνή ούρηση είναι άλλη μία πολύ συχνή διαταραχή της ούρησης που μπορεί να οφείλεται τόσο σε πάθηση του ουροποιητικού όπως η ουρολοίμωξη, η λιθίαση, η νευρογενής κύστη, όσο και σε μία συστηματική πάθηση όπως ο διαβήτης.

Βεβαίως συχνουρία μπορεί να παρατηρηθεί με την αυξημένη πρόσληψη υγρών, τη λήψη φαρμάκων (διουρητικά) ή μπορεί να είναι «ψυχολογική».
Ούρηση «βεντάλια» ή διχάλα

Προκαλείται συνήθως από παθήσεις που επηρεάζουν την ουρήθρα, όπως οίδημα, στένωμα, βαλανοποσθίτιδα, λιθίαση της ουρήθρας κ.α. . Το σύμπτωμα επιδεινώνεται όμως όταν υπάρχει και μείωση της ροής των ούρων (στενώματα ουρήθρας, υπερτροφία προστάτη). Συχνά εκλαμβάνεται σαν σύμπτωμα υπερπλασίας προστάτη ειδικά όταν υπάρχει σχετικό ιστορικό αλλά με τη συμβολή της ουροροομετρίας και επιμελή κλινική εξέταση ταυτοποιείται με ακρίβεια.

Νυκτερινή πολυουρία

Με τον όρο αυτό προσδιορίζεται η νυκτερινή αποβολή όγκου ούρων μεγαλύτερη από το 1/3 της 24ωρης συνολικής αποβολής. Το αποτέλεσμα είναι η συχνή έγερση κατά τη διάρκεια της νύχτας για ούρηση με αποτέλεσμα κακής ποιότητας ύπνο. Η Νυκτερινή πολυουρία μπορεί να εμφανιστεί ανεξαρτήτως ηλικίας, φύλου, και συνυπαρχουσών παθήσεων προστάτη. Τα συχνότερα αίτιά της περιλαμβάνουν:

  • Διαταραχές του φυσιολογικού νυχθημέριου ρυθμού παραγωγής ούρων, συχνή κατάσταση σε ηλικιωμένους.
  • Επανακυκλοφορία κατά την κατάκλιση υγρών "παγιδευμένων στο σώμα", όπως συμβαίνει σε ύπαρξη καρδιακής ανεπάρκειας, φλεβικής στάσης, περιφερικών οιδημάτων παχυσαρκίας.
  • Αποφρακτική άπνοια, η οποία οδηγεί σε αυξημένη αποβολή νατρίου το βράδυ και επομένως σημαντικά αυξημένο όγκο νυχτερινών ούρων

Η διάγνωση της νυκτερινής πολυουρίας ενισχύεται σημαντικά από τη συμπλήρωση του «ημερολογίου ούρησης», ενώ η θεραπεία της επιβάλλεται και είναι φαρμακευτική.

Χρόνια επίσχεση ούρων

Ως επίσχεση ούρων ονομάζεται η κατάσταση, κατά την οποία ο ασθενής δεν μπορεί να ουρήσει, ενώ έχει έντονη επιθυμία. Μπορεί να υπάρξει με δύο μορφές, την οξεία και τη χρόνια επίσχεση ούρων και αφορά ασθενείς που έχουν παραμελημένα προβλήματα ούρησης όπως χαμηλή ακτίνα ροής, διακοπτόμενη ούρηση, αίσθημα ατελούς κένωσης της κύστεως, συχνουρία νυκτουρία κ.α.

Η οξεία είναι η απότομη και ξαφνική κατακράτηση ούρων, κατάσταση αφόρητη που οδηγεί τον ασθενή άμεσα στο γιατρό ώστε να τοποθετηθεί καθετήρας.

Στη χρόνια επίσχεση, μια σημαντική ποσότητα ούρων παραμένει στην κύστη μετά την ούρηση. Σταδιακά, η ποσότητα αυτή μεγαλώνει και μπορεί να φτάσει τα 3-4 λίτρα. Τη χρόνια επίσχεση μπορεί να μην την καταλαβαίνει ο ασθενής, επειδή συνήθως δεν προκαλεί έντονα συμπτώματα μπορεί, όμως, να οδηγήσει σε σοβαρά προβλήματα, όπως η λιθίαση της κύστεως, οι επαναλαμβανόμενες ουρολοιμώξεις και η νεφρική ανεπάρκεια.