Όλα όσα πρέπει να γνωρίζει ο ενδιαφερόμενος για μία επιτυχημένη ωτοπλαστική

Tο πρόβλημα

Tα πεταχτά και μεγάλα αυτιά ή αφεστώτα ώτα όπως λέγονται επιστημονικά, είναι υπόθεση κληρονομική, διαπιστώνονται δε αμέσως μετά τη γέννηση του παιδιού. Tο 5% των παιδιών, τα οποία γεννιούνται σ’ όλον τον κόσμο, γεννιούνται με αφεστώτα ώτα, ανεξάρτητα από φυλή ή γεωγραφική περιοχή της γης.

Tα πεταχτά αυτιά είναι η συνηθέστερη δυσμορφία των πτερυγίων του αυτιού. H κύρια αιτία εμφάνισης πεταχτών αυτιών (96%), είναι η έλλειψη της ανθέλικας στο πτερύγιο του αυτιού και μόνο η ενδεδειγμένη και επιτυχημένη πλαστική εγχείρηση αφεστώτων ώτων μπορεί να τα διορθώσει.

O σκοπός λοιπόν της επέμβασης είναι να δημιουργηθεί στο αυτί χειρουργικά η ανθέλικα, η οποία απουσιάζει εκ γενετής. Mε το σχηματισμό ανθέλικας ή πλαστική της ανθέλικας όπως ονομάζεται, το πτερύγιο παύει πλέον να αφίσταται και το αυτί παίρνει την κανονική του μορφή και θέση για πάντα.

Τέσσερις στους δέκα χειρουργημένους για πεταχτά αυτιά είναι παιδιά σχολικής ηλικίας. Eπίσης, στους ενήλικες άνδρες η ωτοπλαστική είναι πολύ συνηθισμένη πλαστική επέμβαση. Oι γυναίκες αποφασίζουν σχετικά δυσκολότερα και συνήθως σε μεγαλύτερη ηλικία, αφού πρώτα βαρεθούν να σκεπάζουν για χρόνια τα πεταχτά αυτιά με τα μακριά μαλλιά τους.

Tο παιδί αντιλαμβάνεται ότι κάτι δεν πηγαίνει καλά, όταν για πρώτη φορά οι συνομήλικοι ή συμμαθητές του αρχίσουν να το κοροϊδεύουν για τα μεγάλα, πεταχτά και αφύσικα αυτιά του. Aυτό μπορεί να έχει αρνητικό αντίκτυπο στην ψυχική και συναισθηματική ανάπτυξη και υγεία του παιδιού που θα το συνοδεύει και στην ενήλικη ζωή του.

Oι γονείς πράττουν το σωστό για το παιδί τους, όταν δεν αφήσουν από την αρχή να δημιουργηθεί σ’ αυτό, το αίσθημα της κατωτερότητας και του μη φυσιολογικού ατόμου. Eίναι σοφό, ένα παιδί με πεταχτά αυτιά να χειρουργηθεί πριν πάει στο δημοτικό σχολείο, με τη συμπλήρωση των 6 ετών.

Eπιλογή του κατάλληλου πλαστικού χειρουργού

Πριν την εγχείρηση ωτοπλαστικής ο ενδιαφερόμενος επισκέπτεται τον πλαστικό χειρουργό, τον οποίο επέλεξε για την επέμβασή του. Aυτός, αφού πρώτα τον εξετάσει, θα τον ενημερώσει σε ό,τι αφορά την εγχείρηση ωτοπλαστικής και θα του εξηγήσει τα πάντα για το αισθητικό αποτέλεσμα, το οποίο θα εμφανισθεί μετά την επέμβαση.

Ο χειρουργός μετρά επακριβώς το μέγεθος και την απόσταση των αυτιών από το κεφάλι και επεξηγεί τη χειρουργική πορεία για τη διόρθωση, ακόμη και με χρήση προγράμματος επεξεργασίας εικόνας σε ηλεκτρονικό υπολογιστή. H λήψη φωτογραφιών πριν την εγχείρηση είναι αναπόσπαστο κομμάτι της προεγχειρητικής προετοιμασίας, όπως εξάλλου απαιτείται σ’ όλες τις πλαστικές εγχειρήσεις.

Tα αυτιά φωτογραφίζονται από όλες τις πλευρές της κεφαλής, ώστε μετεγχειρητικά να είναι δυνατή η σύγκριση και αξιολόγηση του αισθητικού αποτελέσματος.

H νάρκωση

H ωτοπλαστική δεν είναι επέμβαση την οποία πρέπει κανείς να φοβάται, αφού δεν είναι συνδεδεμένη με πόνο, ούτε με δυσάρεστες μετεγχειρητικές καταστάσεις και περιορισμούς. Στους ενήλικες η επέμβαση πραγματοποιείται με συνδυασμό νευροληπτοαναλγησίας και τοπικής αναισθησίας (μέθη), ενώ στα παιδιά με μέθη ή γενική νάρκωση, όταν αυτά είναι αγχώδη και έχουν υπερβολικό φόβο για την επέμβαση.

Όταν η εγχείρηση πρέπει να γίνει με γενική νάρκωση, απαιτείται να γίνουν οι προεγχειρητικές εξετάσεις, γενική αίματος, καρδιογράφημα και ακτινογραφία θώρακος. Στην περίπτωση τοπικής αναισθησίας αρκεί μόνο γενική εξέταση αίματος.

Eίναι απαραίτητο ένα καλό λούσιμο την προηγούμενη ημέρα και δεν χρειάζεται να κοπούν καθόλου τα μαλλιά πριν από την εγχείρηση.

H εγχείρηση

Η εγχείρηση ωτοπλαστικής διαρκεί περίπου μία ώρα και γίνεται συνήθως σε κλινική ημέρας ή εξωτερικά χειρουργεία, παρουσία αναισθησιολόγου. O χειρουργημένος δε χρειάζεται σε καμία περίπτωση να διανυκτερεύσει στο νοσοκομείο.

Δύο ώρες μετά την επέμβαση μπορεί να φύγει με τον συνοδό του για το σπίτι και να βλέπει το βράδυ εκεί αναπαυτικά τηλεόραση.

Mετά την τοπική αναισθησία της περιοχής ακολουθεί τομή στο δέρμα πίσω από το αυτί, ώστε να μην είναι ορατή η ουλή, η οποία δημιουργείται, ακόμη και όταν τα μαλλιά είναι μαζεμένα πίσω. Kατόπιν ελευθερώνεται ο πτερυγιαίος χόνδρος, ώστε να είναι απρόσκοπτη η διάπλαση χόνδρινης ανθέλικας, η οποία δημιουργείται επειδή συνήθως απουσιάζει (πραγματοποίηση πλαστικής).

Στην ωτοπλαστική υπάρχουν πολλές χειρουργικές τεχνικές, οι οποίες εφαρμόζονται ανάλογα με τη δυσμορφία των αυτιών, το πάχος του χόνδρου και το μέγεθος της κόγχης του πτερυγίου. Φυσικά όλες οι τεχνικές ωτοπλαστικής αποσκοπούν στο καλύτερο και μόνιμο μετεγχειρητικό αισθητικό αποτέλεσμα.

H τομή ράβεται συνήθως με απορροφήσιμο ράμμα, ώστε να μην είναι απαραίτητη η αφαίρεσή του. Όμως, η τοποθέτηση μη απορροφήσιμων λεπτών, νάιλον δερματικών ραμμάτων 5 Χ 0, αποτελεί επίσης ορθή τακτική, αφού η χρήση τους δεν προκαλεί καμία επιπλοκή, η αφαίρεσή τους είναι εύκολη και ανώδυνη και τελικά δεν αφήνουν σημάδια.

Τα ράμματα αυτά αφαιρούνται σε 12 - 15 ημέρες μετά την εγχείρηση.

Κατά τη συρραφή δεν πρέπει να αναπτύσσεται στην περιοχή τάση και πίεση, επειδή αυτό εμπεριέχει τον κίνδυνο σχηματισμού αργότερα ορατής υπερτροφικής ουλής ή ακόμη και χηλοειδούς.

Μετά την ολοκλήρωση της ωτοπλαστικής τοποθετούνται γύρω από τα δύο αυτιά ειδικές γάζες, εμποτισμένες αντιβιοτική αλοιφή για αποφυγή μόλυνσης, ελαστικός επίδεσμος και προστατευτικό δίχτυ. Όταν κρίνεται απαραίτητο χορηγούνται ελαφρά αναλγητικά, όμως ποτέ ασπιρίνη, επειδή αυτή μπορεί να προκαλέσει αιμορραγία.

Προληπτικά μετά την επέμβαση, η χορήγηση από το στόμα ενός ευρέως φάσματος αντιβιοτικού, αποτρέπει τυχόν φλεγμονή.

Υπάρχουν πολλές χειρουργικές τεχνικές, οι οποίες εφαρμόζονται ανάλογα με τη δυσμορφία των αυτιών, το πάχος του χόνδρου και το μέγεθος της κόγχης του πτερυγίου. Όλες αποσκοπούν στο καλύτερο μετεγχειρητικό αισθητικό αποτέλεσμα.
Υπάρχουν πολλές χειρουργικές τεχνικές, οι οποίες εφαρμόζονται ανάλογα με τη δυσμορφία των αυτιών, το πάχος του χόνδρου και το μέγεθος της κόγχης του πτερυγίου.

Όλες αποσκοπούν στο καλύτερο μετεγχειρητικό αισθητικό αποτέλεσμα.

Μετεγχειρητική παρακολούθηση

O χειρουργημένος πρέπει να ξαπλώνει σε ημικαθιστή θέση και να κοιμάται ανάσκελα και όχι στο πλάι, ώστε να μην πιέζονται τα πρόσφατα χειρουργημένα αυτιά και να μην παρεμποδίζεται η ομαλή κυκλοφορία του αίματος, πράγμα απαραίτητο για την καλή ίαση.

Καλό είναι ο χειρουργημένος να αποφεύγει την αποφυγή μεγάλων τηλεφωνικών συνδιαλέξεων και τη χρήση ακουστικών μουσικής, διότι η συνεχής πίεση του ακουστικού πάνω στο αυτί μπορεί να προκαλέσει διαταραχή στην κυκλοφορία του αίματος και προβλήματα στην επούλωση του τραύματος.

Επίσης, πρέπει να αποφεύγει το κάπνισμα, τη συμμετοχή για ένα διάστημα σε σπορ, επειδή θα μπορούσαν να τραυματισθούν τα χειρουργημένα αυτιά, καθώς και την παρατεταμένη έκθεση στον ήλιο, όπως σ’ όλες τις μετεγχειρητικές καταστάσεις, επειδή αυτό μπορεί να προκαλέσει από ελαφρά φαγούρα μέχρι ερεθισμό και σχηματισμό ουλής ή χηλοειδούς.

Tο δίχτυ και ο πρώτος επίδεσμος αφαιρούνται μετά από 5 ημέρες και τοποθετείται ένας άλλος ειδικός ελαφρύς επίδεσμος για ακόμη 5-6 ημέρες. Με την αφαίρεση του πρώτου επιδέσμου μπορεί ο χειρουργημένος να δει το αποτέλεσμα της επέμβασης, δηλαδή ότι τα αυτιά του βρίσκονται πλέον στη νέα, σωστή και φυσιολογική τους θέση.

Mετά την αφαίρεση όλων των επιδέσμων, καθώς και των δερματικών ραμμάτων - στην περίπτωση που έχουν χρησιμοποιηθεί μη απορροφήσιμα ράμματα - συνιστάται η χρήση για δύο εβδομάδες ελαστικού σκούφου, ο οποίος θα καλύπτει τα αυτιά, μόνο κατά τη διάρκεια του ύπνου, ώστε άθελα να μην τσαλακωθούν.

Ο Dr. med. B. Παυλιδέλης, ο οποίος έχει πραγματοποιήσει με επιτυχία μέχρι σήμερα περισσότερες από 1.600 επεμβάσεις ωτοπλαστικής, βεβαιώνει ότι η εμπειρία του πλαστικού χειρουργού σε συνδυασμό με την ενδεδειγμένη χειρουργική τεχνική είναι πάντοτε καθοριστικής σημασίας για την μετεγχειρητική πορεία του ασθενούς και βεβαίως για το άριστο αποτέλεσμα της επέμβασης.

Μετεγχειρητικές επιπλοκές

Όλες ανεξαιρέτως οι χειρουργικές τεχνικές στην ωτοπλαστική αποσκοπούν στη δημιουργία φυσιολογικών πτερυγίων αυτιών, αλλά πολλές φορές ως μετεγχειρητικό αποτέλεσμα μπορεί να εμφανισθούν, άλλοτε σε μικρότερη και άλλοτε σε μεγαλύτερη έκταση, τα παρακάτω ανεπιθύμητα μετεγχειρητικά φαινόμενα:

  • Αφύσικη εμφάνιση των πτερυγίων, προδίδοντας ότι είναι χειρουργημένα (πτερύγια με εμφανή χειρουργικά στίγματα).
  • Επιστροφή των πτερυγίων, μερικώς ή εξολοκλήρου, στην αρχική, μη φυσιολογική τους θέση.
  • Έντονες και εμφανείς οξείες αιχμές στην περιοχή του σχηματισμού της ανθέλικας.
  • Παρουσία υπερτροφικής ουλής ή χηλοειδούς στα σημεία τομής κτλ.

Για να αποφευχθούν αυτά τα φαινόμενα, κριτήριο και καθοριστικός παράγοντας για την επιλογή των ενδεδειγμένων χειρουργικών τεχνικών, αποτελεί η προεγχειρητική εκτίμηση, διάγνωση και αξιολόγηση του πραγματικού πάχους, της ελαστικότητας και της υφής του χόνδρου του πτερυγίου.

Η σωστή εκτίμηση εξασφαλίζεται από τη γνώση και την εμπειρία του πλαστικού χειρουργού, καθώς και από τον αέρα, τον οποίο διαθέτει στην επέμβαση διόρθωσης πεταχτών αυτιών.

Κόστος ωτοπλαστικής

Tο αισθητικό αποτέλεσμα στην ωτοπλαστική παραμένει για όλη τη ζωή αναλλοίωτο και τα αυτιά δεν αλλάζουν ποτέ πια θέση, αρκεί η εγχείρηση να έχει γίνει από έμπειρο ειδικό πλαστικό χειρουργό, ο οποίος θα εφαρμόσει όλους τους κανόνες της ενδεδειγμένης χειρουργικής τεχνικής, ώστε να επιφέρει ένα συμμετρικό, ωραίο τελικό αποτέλεσμα.

Η επιτυχημένη ωτοπλαστική αυξάνει την αυτοπεποίθηση και αυτοεκτίμηση του ατόμου και προκαλεί πάντα τον ενθουσιασμό στους χειρουργημένους κάθε ηλικίας. Το κόστος μιας ωτοπλαστικής είναι τόσο, ώστε να δύναται ο κάθε ενδιαφερόμενος να διαθέσει ως ένα ωραίο και μοναδικό δώρο στον εαυτό του.

Άλλες δυσμορφίες των αυτιών

  1. Η ελάττωση των μεγάλων πτερυγίων αυτιών
    Στα πλαίσια της ωτοπλαστικής είναι ανάγκη να αναφερθούμε στην αντιμετώπιση της δυσμορφίας του πτερυγίου του αυτιού, λόγω υπερβολικού μεγέθους του. Εάν τα πεταχτά πτερύγια είναι λίγο μεγαλύτερα από το φυσιολογικό μέγεθος, τότε με την πλαστική αποκατάσταση των πεταχτών πτερυγίων συνήθως εξαλείφεται και η αίσθηση του υπερμεγέθους πτερυγίου. Εάν όμως τα αφεστώτα πτερύγια είναι πάρα πολύ μεγάλα, τότε για τέλεια αισθητική κρίνεται απαραίτητο να πραγματοποιηθεί ελάττωση του μεγέθους των πτερυγίων σε φυσιολογικό μέγεθος και συγχρόνως τοποθέτησή τους στη σωστή θέση.
  2. Μικρωτία ή Ανωτία (εκ γενετής απλασία του πτερυγίου αυτιού)
    Στα προβλήματα των αυτιών κατατάσσεται και η συγγενής ανωμαλία η οποία ονομάζεται απλασία ωτός ή ανωτία, δηλαδή η πλήρης ή μερική έλλειψη του πτερυγίου του αυτιού. Eννιά στις δέκα παρατηρούμενες απλασίες πτερυγίου ωτός αφορούν στο ένα αυτί (ετερόπλευρη απλασία). Σπανιότερα, συναντάται απλασία πτερυγίου ωτός και στα δύο αυτιά ενός νεογέννητου παιδιού (αμφοτερόπλευρη απλασία). Μερική ή ολική έλλειψη πτερυγίου ωτός μπορεί να προκύψει επίσης μετά από ασθένεια, όπως χειρουργική αφαίρεση όγκου η οποία δημιούργησε μεγάλο έλλειμμα ή μετά από ατύχημα, όπως δάγκωμα ή τροχαίο. H μόνη παραδεκτή χειρουργική τεχνική για την οριστική αντιμετώπιση της απλασίας του πτερυγίου ωτός είναι η χειρουργική τεχνική ανάπλασης του πτερυγίου του αυτιού, με χρήση πλευρικού χόνδρου, ο οποίος λαμβάνεται από το ίδιο άτομο (αυτογενής χόνδρος). Η ομοιότητα του νεοσχηματισθέντος πτερυγίου προς το φυσιολογικό ανέρχεται σε ποσοστό μεγαλύτερο από 90%. Η μικρωτία είναι ένα ξεχωριστό, μεγάλο κεφάλαιο, εδώ όμως αναφέρεται εν συντομία.
  3. Πεταχτά λοβία
    Καμιά φορά (2%), η εντύπωση ότι κάποιος έχει πεταχτά αυτιά, οφείλεται αποκλειστικά και μόνο στην ύπαρξη πεταχτού λοβίου, του ενός ή και των δύο πτερυγίων. Η διόρθωση της ατέλειας αυτής απαιτεί ειδική χειρουργική αντιμετώπιση και αποσκοπεί στο να φέρει τα λοβία πλησιέστερα στο κεφάλι. Κατά κανόνα πρόκειται για εύκολη διόρθωση, επειδή το λοβίο δεν εμπεριέχει χόνδρο και επιτυγχάνεται με αφαίρεση δέρματος και τοποθέτηση απορροφήσιμου εσωτερικού ράμματος.
  4. Μεγάλη κόγχη του πτερυγίου αυτιού
    Επίσης σπάνια (2%), η ύπαρξη αφεστώτων ώτων οφείλεται στο μεγάλο μέγεθος της κόγχης του πτερυγίου. Η διόρθωση τότε επιτυγχάνεται με ελάττωση του μεγέθους του χόνδρου της κόγχης .

Τέλος, υπάρχουν και άλλες δυσμορφίες των πτερυγίων των αυτιών, οι οποίες μπορούν να διορθωθούν με την κατάλληλη για την κάθε περίπτωση χειρουργική τεχνική, όπως τα σχισμένα από σκουλαρίκια λοβία αυτιών, τα cup ears, τα telephone ears κτλ.

Επίσης, αιμαγγειώματα, σπίλοι, καλοήθεις ή κακοήθεις όγκοι επάνω στο δέρμα των πτερυγίων των αυτιών χρήζουν κατά περίπτωση ειδική χειρουργική αντιμετώπιση, όπως π.χ. η αφαίρεση όγκου και η κάλυψη του ελλείμματος με ελεύθερο δερματικό μόσχευμα ή κρημνό.

Περιστατικά

  • Είναι σοφό, ένα παιδί με μεγάλα και πεταχτά αυτιά να υποβληθεί σε ωτοπλαστική πριν πάει στο δημοτικό σχολείο, με τη συμπλήρωση των 6 ετών. Τέσσερις στους δέκα χειρουργημένους για πεταχτά αυτιά είναι παιδιά σχολικής ηλικίας.
  • Με τον σχηματισμό της ανθέλικος χειρουργικά, παύει πλέον το πτερύγιο να αφίσταται (να πετά) της κεφαλής και το αυτί παίρνει την κανονική του θέση ως προς το κεφάλι.
  • Το αισθητικό αποτέλεσμα της ωτοπλαστικής παραμένει για όλη τη ζωή αναλλοίωτο και τα αυτιά δεν αλλάζουν ποτέ πια θέση, αρκεί η εγχείρηση να έχει γίνει από έμπειρο ειδικό πλαστικό χειρουργό, ο οποίος θα εφαρμόσει όλους τους κανόνες της ενδεδειγμένης χειρουργικής τεχνικής.
  • Η τομή γίνεται πίσω από το αυτί, ώστε η ουλή, η οποία δημιουργείται, να μη φαίνεται εύκολα, ακόμη και όταν τα μαλλιά είναι μαζεμένα πίσω.
    Εκτός από τα πεταχτά αυτιά, μία επίσης συνηθισμένη πλαστική επέμβαση στο πτερύγιο του αυτιού είναι η ελάττωση του μεγέθους τους, όταν είναι υπερβολικά μεγάλα.
Παιδιά

Με τον σχηματισμό της ανθέλικος χειρουργικά, παύει πλέον το πτερύγιο να αφίσταται (να πετά) της κεφαλής και το αυτί παίρνει την κανονική του θέση ως προς το κεφάλι.
Οι φωτογραφίες δημοσιεύονται με την σύμφωνη γνώμη του ασθενή που εμφανίζεται και του Ιατρού

Γυναίκες

Το αισθητικό αποτέλεσμα της ωτοπλαστικής παραμένει για όλη τη ζωή αναλλοίωτο και τα αυτιά δεν αλλάζουν ποτέ πια θέση, αρκεί η εγχείρηση να έχει γίνει από έμπειρο ειδικό πλαστικό χειρουργό, ο οποίος θα εφαρμόσει όλους τους κανόνες της ενδεδειγμένης χειρουργικής τεχνικής.
Οι φωτογραφίες δημοσιεύονται με την σύμφωνη γνώμη του ασθενή που εμφανίζεται και του Ιατρού