Η βήτα αμυλοειδής πρωτεΐνη που παράγεται στο ήπαρ μεταφέρεται στο αίμα από λιποπρωτείνες προς τον εγκέφαλο. Αυτό οδηγεί σε νευροεκφύλιση, εγκεφαλική ατροφία και φλεγμονή, που είναι συχνά χαρακτηριστικά της νόσου Alzheimer.

Νέα έρευνα που δημοσιεύτηκε στο PLOS Biology, από τον John Mamo του Curtin University της Aυστραλίας και τους συνεργάτες του, αναφέρει ότι η αμυλοειδής πρωτεΐνη που παράγεται στο ήπαρ μπορεί να προκαλέσει νευροεκφύλιση στον εγκέφαλο.

Καθώς η πρωτεΐνη εκτιμάται ότι είναι σημαντικός παράγοντας για την ανάπτυξη της νόσου Alzheimer, τα αποτελέσματα υποδεικνύουν ότι το ήπαρ μπορεί ενδεχομένως να παίζει σημαντικό ρόλο στην εμφάνιση ή την εξέλιξη της νόσου.

Αποθέσεις βήτα αμυλοειδούς στον εγκέφαλο είναι ένα από τα παθολογικά χαρακτηριστικά της νόσου Alzheimer.και εμπλέκονται σε νευροεκφύλιση σε ανθρώπους και ζώα.

Αλλά η βητα αμυλοειδής είναι επίσης παρούσα σε περιφερειακά όργανα και επίπεδά της στο αίμα συνδέεται με βάρος αμυλοειδών στον εγκέφαλο και νοητική εξασθένηση, αυξάνοντας την πιθανότητα βήτα αμυλοειδής που παράγεται περιφερειακά να συμβάλλει ενδεχομένως στη νόσο.

Η εξέταση της υπόθεσης είναι δύσκολη, καθώς και ο εγκέφαλος παράγει βήτα αμυλοειδή, και αποτελεί πρόκληση ο διαχωρισμός της πρωτεΐνης από τις δυο πηγές.

Για τη συγκεκριμένη έρευνα, οι συγγραφείς ανέπτυξαν ποντικούς που παράγουν ανθρώπινη βήτα αμυλοειδή μόνο σε ηπατικά κύτταρα.

Έδειξαν ότι η πρωτεΐνη μεταφέρεται στο αίμα από λιποπρωτείνες πλούσιες σε τριγλυκερίδια, όπως στους ανθρώπους και περνούσαν από την περιφέρεια στον εγκέφαλο.

Ανακάλυψαν ότι ποντικοί ανέπτυξαν νευροεκφύλιση και ατροφία εγκεφάλου που συνοδεύονταν από νευροαγγειακή φλεγμονή και δυσλειτουργία στα τριχοειδή αγγεία του εγκεφάλου –κάτι που παρατηρούνται συχνά στη νόσο Alzheimer.

Οι ποντικοί που επηρεάστηκαν είχαν φτωχή επίδοση σε τεστ μάθησης που εξαρτώνται από τη λειτουργία του ιππόκαμπου.

Tα ευρήματα δείχνουν ότι περιφερειακά προερχόμενη βήτα αμυλοειδής μπορεί να προκαλέσει νευροεκφύλιση και υποδεικνύουν ότι η βήτα αμυλοειδής που παράγεται στο ήπαρ είναι πιθανός παράγοντας που συμβάλλει στην ανθρώπινη νόσο.

Αν αυτή η συμβολή είναι σημαντική, τα ευρήματα ενδεχομένως θα έχουν σημαντικές εφαρμογές για την κατανόηση της νόσου Alzheimer.

Πηγές: PLOS Biology