Άμεσα συνάντηση με την ηγεσία του Υπουργείου Υγείας για την επίλυση των θεμάτων που αφορούν το 1.050.000 διαβητικούς της χώρας έχει ζητήσει η Πανελλήνια Ομοσπονδία Σωματείων – Συλλόγων Ατόμων με Σακχαρώδη Διαβήτη (ΠΟΣΣΑΣΔΙΑ), καθώς τα συσσωρευμένα προβλήματα βάζουν σε κίνδυνο τη ζωή των ασθενών και υποβαθμίζουν την ήδη προβληματική ποιότητα ζωής τους. Στο πλαίσιο αυτό, η ΠΟΣΣΑΣΔΙΑ προώθησε προκειμένου να υπάρξει και εποικοδομητικός διάλογος με τους αρμόδιους του Υπουργείου Υγείας επιστολή με λεπτομερή καταγραφή των προβλημάτων αλλά και λύσεις που θα μπορούσαν να εφαρμοστούν βάζοντας τέλος στην ταλαιπωρία και την επιβάρυνση των διαβητικών.  

Ακολουθεί η επιστολή:

Κατάργηση του ποσοστού συμμετοχής στην ινσουλίνη για τα άτομα με Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου 2

Με την υπ’ Αριθμ. Φ.42000/οικ.2555/353 Κοινή Υπουργική Απόφαση (ΦΕΚ 497 Β’/28.2.2012), όπως αυτή τροποποιήθηκε με την υπ. Αριθμ. ΔΥΓ3(α)/οικ. 104747 (ΦΕΚ 2883 Β’/26.10.2012, δημιουργήθηκαν πάσχοντες δύο ταχυτήτων, αφού για την ινσουλίνη τα μεν άτομα με Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου 1 έχουν μηδενική συμμετοχή, τα δε άτομα με Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου 2 (ινσουλινοθεραπευόμενοι) καταβάλλουν ποσοστό συμμετοχής 10%.

Επιπλέον, στις 19 Οκτωβρίου 2018 δημοσιεύτηκε σε ΦΕΚ η Υπουργική Απόφαση, με αρ. πρωτ.: ΕΑΛΕ/Γ.Π. οικ. 79647 (ΦΕΚ 4698 Β’), σύμφωνα με την οποία συνεχίζεται η καταβολή του 10% στα φάρμακα και στην ινσουλίνη για τους ανθρώπους με Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου 2.

Ωστόσο, μελέτη της Εθνικής Σχολής Δημόσιας Υγείας αποδεικνύει ότι η μείωση της συμμετοχής, που καταβάλλουν οι χρόνια πάσχοντες στη φαρμακευτική δαπάνη, μπορεί αφενός να επιφέρει σημαντικά κλινικά οφέλη ως προς τη συμμόρφωση των πασχόντων, αφετέρου αποτελεί μια επένδυση για το Σύστημα Υγείας, με απόδοση της τάξης του 123%. Επίσης, σύμφωνα με τα στοιχεία της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας για τον Σακχαρώδη Διαβήτη (International Diabetes Federation – IDF) για το έτος 2019, οι δαπάνες υγείας που σχετίζονται με τον Σακχαρώδη Διαβήτη εκτιμάται ότι ξεπέρασαν τα 760 δισ. δολ. παγκοσμίως, σημειώνοντας αύξηση 4,5% σε σχέση με το 2017. Μάλιστα, όπως επισημαίνει η IDF, το μεγαλύτερο μέρος αυτού του κόστους απορροφάται για τις δαπάνες που αφορούν την αντιμετώπιση των επιπλοκών και όχι για τη θεραπευτική αντιμετώπιση του Σακχαρώδη Διαβήτη.

Απρόσκοπτη πρόσβαση των ανασφάλιστων στο αναλώσιμο ιατροτεχνολογικό υλικό

Αν και έχουν γίνει κάποιες προσπάθειες για τη στήριξη των ανασφάλιστων συμπολιτών , δυστυχώς είναι ελλιπείς και αφορούν μόνο τον χώρο του φαρμάκου. Τα αναλώσιμα ιατροτεχνολογικά υλικά, άκρως απαραίτητα για την αποτελεσματική διαχείριση του Σακχαρώδη Διαβήτη και ίσης σπουδαιότητας με τη φαρμακευτική αγωγή, οι ανασφάλιστοι συμπολίτες τα προμηθεύονται από τα φαρμακεία των νοσοκομείων.

Δυστυχώς, όμως, σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις, οι ανασφάλιστοι δεν έχουν πρόσβαση στο ιατροτεχνολογικό υλικό, ενώ τα αναλώσιμα διαβητολογικά υλικά, που διατίθενται από τα νοσοκομεία, στερούνται, σε πολλές περιπτώσεις, ποιότητας και αξιοπιστίας!

Αν μάλιστα υπολογίσουμε σε όλα τα παραπάνω και τις συνθήκες που δημιούργησε η πανδημία του νέου κορωνοϊού, όπου τα νοσοκομεία ήταν χώροι με αυξημένη επικινδυνότητα για τους πάσχοντες από Σακχαρώδη Διαβήτη, γίνεται φανερό ότι οι ανασφάλιστοι συμπολίτες είχαν να αντιμετωπίσουν ακόμη ένα πρόβλημα πέρα από τις ελλείψεις και της αμφίβολης ποιότητας των αναλώσιμων υγειονομικών υλικών για τον Διαβήτη.

Η αποτελεσματική διαχείριση του Σακχαρώδη Διαβήτη προϋποθέτει συχνή παρακολούθηση και όταν αυτή πραγματοποιείται με αναξιόπιστα αναλώσιμα υλικά, ελλοχεύει κινδύνους για την ποιότητα της ζωής και κυρίως για την υγεία των πασχόντων που διαταράσσεται και τίθεται σε κίνδυνο!

Σύμφωνα, μάλιστα, με τα στοιχεία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Διαβήτη, για το 2019, εκτιμάται ότι έχασαν τη ζωή τους εξαιτίας του Διαβήτη και των επιπλοκών του πάνω από 4,2 εκατ. άνθρωποι.

Για να μπορέσει να λυθεί αυτό το πρόβλημα, η ΠΟΣΣΑΣΔΙΑ πιστεύει πως θα πρέπει είτε να ενταχθούν τα αναλώσιμα ιατροτεχνολογικά προϊόντα που αφορούν τον Σακχαρώδη Διαβήτη, στα φαρμακεία του ΕΟΠΥΥ είτε να υπάρξει ξεχωριστός προϋπολογισμός για τη χορήγηση των υλικών αυτών στους ανασφάλιστους συμπολίτες που πάσχουν από Σακχαρώδη Διαβήτη, μέσω των ιδιωτικών φαρμακείων, όπως ακριβώς γίνεται και με τη χορήγηση των φαρμακευτικών σκευασμάτων για την αντιμετώπιση του Διαβήτη.

Στελέχωση των Διαβητολογικών Κέντρων και Ιατρείων, αλλά και οργάνωση Ιατρείων «Διαβητικού Ποδιού» σε όλα τα παραπάνω κέντρα και ιατρεία, με επαγγελματίες υγείας εξειδικευμένους στον Σακχαρώδη Διαβήτη όπως: ιατρούς, νοσηλευτές, διατροφολόγους, ψυχολόγους και εκπαιδευτές στη διαχείριση του Διαβήτη.

Ένα μεγάλο μέρος των Διαβητολογικών Κέντρων και Ιατρείων της χώρας μας είναι υποστελεχωμένο και υπολειτουργεί. Το πρόβλημα αυτό είναι εντονότερο στην Περιφέρεια, όπου σε αρκετές περιοχές οι άνθρωποι με Διαβήτη δεν έχουν πρόσβαση, για την τακτή παρακολούθηση της χρόνιας πάθησής τους σε Διαβητολογικό Κέντρο ή Ιατρείο, λόγω της παντελούς απουσίας τους!

Αντίστοιχα, τα Ιατρεία Διαβητικού Ποδιού είναι ελάχιστα στη χώρα μας, μολονότι είναι γνωστό πως, σύμφωνα με μελέτη της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας για τον Σακχαρώδη Διαβήτη του 2014, κάθε 1,5 λεπτό ακρωτηριάζεται ένα άτομο με Διαβήτη, σε παγκόσμιο επίπεδο.

Όλα τα παραπάνω συγκλίνουν στην ανάγκη πλήρους στελέχωσης και αναδιοργάνωσης των υπαρχόντων Διαβητολογικών Κέντρων και Ιατρείων.

Επιτακτική επίσης είναι η ανάγκη για ίδρυση περισσότερων Διαβητολογικών Κέντρων και Ιατρείων, καθώς και Ιατρείων Διαβητικού Ποδιού σε όλα τα Γενικά Νοσοκομεία της χώρας μας, προκειμένου να έχουν όλοι οι πάσχοντες πρόσβαση σε αυτά και να τους παρέχεται η επιστημονική υποστήριξη που απαιτείται για τη ρύθμιση του Σακχαρώδη Διαβήτη, την πρόληψη και την αντιμετώπιση των επιπλοκών του.

Ζητήματα που αφορούν τον ΕΟΠΥΥ και τον Ενιαίο Κανονισμό Παροχών Υγείας του ΕΟΠΥΥ

Στις 19.6.2018 δημοσιεύτηκε σε ΦΕΚ ο νέος Ενιαίος Κανονισμός Παροχών Υγείας (ΕΚΠΥ) του ΕΟΠΥΥ (ΦΕΚ 2315 Β’/19.6.2018), ο οποίος ήδη έχει τροποποιηθεί στις 1.11.2018 (ΦΕΚ 4898 Β’/1.11.2018). Ωστόσο, ακόμη και σήμερα, 2,5 περίπου χρόνια μετά, ο ΕΚΠΥ δεν εφαρμόζεται πλήρως δημιουργώντας πλείστα προβλήματα στους πάσχοντες.

Σοβαρά ζητήματα, που παραμένουν σε εκκρεμότητα, είναι οι περιορισμένοι κλειστοί προϋπολογισμοί για τον Σακχαρώδη Διαβήτη. Οι παραπάνω προϋπολογισμοί αποφασίζονται χωρίς να υπολογίζεται από τους αρμοδίους ο αριθμός των πασχόντων από Σακχαρώδη Διαβήτη στη χώρα μας και χωρίς να λαμβάνεται υπόψη ο επιπολασμός της χρόνιας αυτής πάθησης που ξεπερνά τα επιστημονικά δεδομένα και αναδεικνύεται σε μια σύγχρονη επιδημία!

Επιπλέον, μεγάλα προβλήματα εντοπίζονται και στη διαδικασία ένταξης και αποζημίωσης των νέων τεχνολογιών από την Επιτροπή Διαπραγμάτευσης Αμοιβών και Τιμών Ιατροτεχνολογικών Προϊόντων του ΕΟΠΥΥ αλλά και από τις αγκυλώσεις του προϋπολογισμού του Οργανισμού, οι οποίες βρίσκονται σε νομοθετικά αδιέξοδα λόγω του ΕΚΠΥ, απαγορεύοντας έτσι την είσοδο αυτών των νέων τεχνολογιών στη χώρα.

Αλλαγή δασμολογικής κλάσης των αναλωσίμων Διαβήτη και ένταξη όλων σε καθεστώς ΦΠΑ 6%

Στη χώρα μας ισχύουν και επιβάλλονται διαφορετικοί συντελεστές Φόρου Προστιθέμενης Αξίας (ΦΠΑ) στα αναλώσιμα υγειονομικά και ιατροτεχνολογικά προϊόντα για τον Σακχαρώδη Διαβήτη.

Αυτό που ισχύει αυτήν τη στιγμή είναι ότι σχεδόν το κάθε προϊόν έχει τον δικό του συντελεστή ΦΠΑ, παρόλο που όλα είναι απαραίτητα για την αντιμετώπιση του Σακχαρώδη Διαβήτη. Αναφέρουμε ως παράδειγμα τις ταινίες μέτρησης γλυκόζης αίματος, οι οποίες, σύμφωνα με τον νόμο 4664/ΦΕΚ 32 Α’/14.2.2020, φορολογούνται με τον υπερμειωμένο συντελεστή ΦΠΑ 6%, ενώ οι βελόνες ινσουλίνης φορολογούνται με ΦΠΑ 13% και οι σκαριφιστήρες με τον κανονικό συντελεστή ΦΠΑ 24%, παρόλο που και τα δύο αυτά προϊόντα είναι απαραίτητα για τη χορήγηση της ινσουλίνης και τη μέτρηση της γλυκόζης αίματος. Το ίδιο συμβαίνει και με τη συσκευή της αντλίας συνεχούς έγχυσης ινσουλίνης και τα αναλώσιμα υλικά αυτής, όπου, η συσκευή της αντλίας και οι καθετήρες φορολογούνται με μειωμένο συντελεστή 13%, τα ρεζερβουάρ ινσουλίνης εντάσσονται στον κανονικό συντελεστή ΦΠΑ 24%, ενώ οι αισθητήρες καταγραφής γλυκόζης φορολογούνται είτε με μειωμένο συντελεστή 13% ή με κανονικό 24%!

Δυστυχώς, με όλο αυτό το μπέρδεμα που δημιουργείται με τους διαφορετικούς συντελεστές, υπάρχει μεγάλη δυσκολία τόσο στην αποζημίωση των υλικών από τον ΕΟΠΥΥ όσο και στη χορήγησή τους, με ορατό τον κίνδυνο να σταματήσει η χορήγησή τους στους πάσχοντες, καθώς η κατάσταση αυτή καθιστά τα προϊόντα αυτά ζημιογόνα για τις εταιρείες που τα εμπορεύονται.

Επιπλέον, υπάρχουν αρκετές περιπτώσεις κατά τις οποίες τα άτομα με Διαβήτη αναγκάζονται να πληρώνουν παράνομες συμμετοχές για να λάβουν τα απαραίτητα αναλώσιμα Διαβήτη από τα ιδιωτικά φαρμακεία.  

Πρόταση της ΠΟΣΣΑΣΔΙΑ είναι η ένταξη όλων των υλικών (αναλώσιμα, συσκευές, ιατροτεχνολογικό υλικό) στον υπερμειωμένο συντελεστή 6%, προκειμένου να υπάρχει ένα σταθερό πλαίσιο και να μην υπάρχει αφενός ο κίνδυνος της μη πρόσβασης των πασχόντων από Σακχαρώδη Διαβήτη στα ζωτικής σημασίας αναλώσιμα υγειονομικά και ιατροτεχνολογικά υλικά και αφετέρου να σταματήσει η παράνομη επιβάρυνση των πασχόντων.

Συμμετοχή των χρονίως πασχόντων στα Κέντρα Λήψης Αποφάσεων

Οι αποφάσεις που λαμβάνονται και αφορούν τις πολιτικές που ακολουθούνται στο Σύστημα Υγείας, έχουν άμεση επίδραση στη ζωή μας. Γι’ αυτό και είναι επιτακτική η ανάγκη για ουσιαστική συμμετοχή της ΠΟΣΣΑΣΔΙΑ στις Επιτροπές που υπάρχουν και που πρόκειται να δημιουργηθούν με ορισμό τακτικού εκπροσώπου που θα ορίζεται με απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου της.

Οι πολιτικές επιλογές που εφαρμόστηκαν τα προηγούμενα χρόνια με τη μορφή των κληρώσεων ή των απευθείας αναθέσεων σε πρόσωπα, βρίσκουν κάθετα αντίθετη την ΠΟΣΣΑΣΔΙΑ, καθώς υπονομεύουν και καταλύουν κάθε δημοκρατικό δικαίωμα, όπως αυτό της συμμετοχής της, ως Δευτεροβάθμιο Όργανο, για θέματα που άπτονται του Σακχαρώδη Διαβήτη, αλλά και μέσω του τριτοβάθμιου αναγνωρισμένου κοινωνικο-συνδικαλιστικού φορέα των ατόμων με αναπηρίες και χρόνιες παθήσεις, της ΕΣΑμεΑ.

Πρέπει επιτέλους να γίνει αντιληπτό ότι τόσο η ΠΟΣΣΑΣΔΙΑ, όσο και η ΕΣΑμεΑ αποτελούν τους πλέον αξιόπιστους συνομιλητές της Πολιτείας, καθώς για όλους εμάς η ομαλή και εξορθολογισμένη λειτουργία των δομών Υγείας αφορά στην ίδια τη ζωή μας και δε σχετίζεται απλά με κέρδη ή ζημίες.

Για άλλη μια φορά η ΠΟΣΣΑΣΔΙΑ αιτείται τη θεσμοθετημένη συμμετοχή της:

στη Γνωμοδοτική Επιτροπή για τον Σακχαρώδη Διαβήτη, του Υπουργείου Υγείας
στην Ομάδα Εργασίας του ΚΕΣΥ για τον Σακχαρώδη Διαβήτη
στην Ομάδα Εργασίας για τη δημιουργία και τη διαχείριση του Εθνικού Μητρώου Ασθενών με Σακχαρώδη Διαβήτη
στην Επιτροπή του Ανώτατου Υγειονομικού Συμβουλίου (ΑΥΣ) του ΕΟΠΥΥ, η οποία είναι υπεύθυνη για την έγκριση χρήσης αντλιών έγχυσης ινσουλίνης από άτομα με Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου 1
στην Επιτροπή Διαπραγμάτευσης Ιατροτεχνολογικού Υλικού του ΕΟΠΥΥ, στην περίπτωση που εξετάζονται θέματα που άπτονται του Σακχαρώδη Διαβήτη
σε οποιαδήποτε άλλη επιτροπή δημιουργηθεί στο μέλλον και αφορά τον Σακχαρώδη Διαβήτη είτε είναι στο Υπουργείο, είτε στον ΕΟΠΥΥ, είτε στον ΕΟΦ ή σε οποιονδήποτε άλλο φορέα

Συμπλήρωση των διατάξεων νόμου για τις προσωποπαγείς θέσεις με τις ειδικότητες των μαιών και των διαιτολόγων – διατροφολόγων

Η πάθηση του Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου 1 (ινσουλινοεξαρτώμενου) με τον νόμο 4118/2013 (ΦΕΚ 32Α/6.2.2013), άρθρο 6, προστέθηκε στο άρθρο 15 του νόμου 2920/2001 (ΦΕΚ 131Α/27.06.2001), που αφορά την τοποθέτηση σε προσωποπαγείς θέσεις σε οποιοδήποτε νοσοκομείο ή Κέντρο Υγείας του ΕΣΥ.

Σύμφωνα με τη παράγραφο 1 του άρθρου 15 του νόμου, όπως αυτό έχει τροποποιηθεί, άνθρωποι που πάσχουν από Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου 1 και είναι: «Ιατροί ειδικευμένοι και οδοντίατροι, καθώς και οι απόφοιτοι όλων των Σχολών Επαγγελμάτων Υγείας, Α.Ε.Ι. ή Τ.Ε.Ι. ή Τ.Ε.Ε. των ειδικοτήτων νοσηλευτών, τεχνολόγων ιατρικών εργαστηρίων, κοινωνικών λειτουργών, φυσικοθεραπευτών, φαρμακοποιών, ψυχολόγων και βιολόγων, χημικών και βιοχημικών» μπορούν να ζητήσουν τον διορισμό τους, οι μεν ιατροί και οδοντίατροι σε προσωρινές και προσωποπαγείς θέσεις, όλες δε οι υπόλοιπες ειδικότητες σε προσωποπαγείς θέσεις της ειδικότητάς τους, που συνιστώνται με την απόφαση διορισμού σε οποιοδήποτε νοσοκομείο ή Κέντρο Υγείας του ΕΣΥ.

Ωστόσο, ο νομοθέτης δεν έχει προβλέψει σε αυτήν την περίπτωση την ειδικότητα των μαιών και των διαιτολόγων – διατροφολόγων.

Η ΠΟΣΣΑΣΔΙΑ θεωρεί πως είναι αναγκαία και προτείνουμε τη συμπλήρωση του νόμου και με τις ειδικότητες των μαιών και των διαιτολόγων – διατροφολόγων.

Ειδικότητα Ιατρικής

Σύμφωνα με το υπάρχον νομοθετικό πλαίσιο, τα άτομα με Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου 1, ινσουλινοεξαρτώμενο δηλαδή, μπορούν να ξεκινήσουν την ειδικότητά τους στην ιατρική καθ’ υπέρβασιν, μόνο, όμως, με την ύπαρξη διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας. Η ΠΟΣΣΑΣΔΙΑ θεωρεί ότι δεν υπάρχει λόγος να τίθεται ο συγκεκριμένος περιορισμός, ο οποίος δεν εξυπηρετεί κανέναν στόχο.

Πρόταση της ΠΟΣΣΑΣΔΙΑ είναι να γίνονται δεκτά καθ’ υπέρβασιν τα άτομα με Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου 1 ινσουλινοεξαρτώμενο χωρίς την ύπαρξη της συγκεκριμένης επιπλοκής.

Τροποποίηση των εγκυκλίων που αφορούν τη διενέργεια επιστημονικών εκδηλώσεων, αλλά και προληπτικών εξετάσεων από τους φορείς ασθενών

Με τις εγκυκλίους του, το υπουργείο Υγείας τόσο κατά το έτος 2018 (Αρ. Πρωτ.: Γ1γ/Γ.Φ.13,18/Γ.Π.οικ.19814 – 8/3/2018), όσο και κατά την παραμονή των εκλογών (Αρ. Πρωτ. Γ5α/Γ.Π.οικ 46754 – ΑΔΑ: ΨΚΖ6465ΦΥΟ-9ΥΔ) αφαίρεσε από τους φορείς των πασχόντων, όπως είναι η ΠΟΣΣΑΣΔΙΑ και οι Σύλλογοι – μέλη της, ανά την Ελλάδα, το δικαίωμα να οργανώνουν εκδηλώσεις ενημερωτικού και εκπαιδευτικού χαρακτήρα για τα μέλη τους και όχι μόνο.

Με τις προαναφερθείσες εκδηλώσεις, οι Σύλλογοι και γενικότερα οι φορείς των πασχόντων καλύπτουν ένα διαχρονικό κενό της Πολιτείας που αφορά την πρόληψη, την ευαισθητοποίηση και ενημέρωση του γενικού πληθυσμού για τη σύγχρονη «επιδημία», όπως έχει χαρακτηρίσει ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, τον Σακχαρώδη Διαβήτη, αλλά και το κενό που υπάρχει στην εκπαίδευση των πασχόντων σε θέματα που αφορούν την πάθηση και την αποτελεσματική διαχείρισή της, ώστε να προληφθούν οι κοστοβόρες, σε κάθε επίπεδο, επιπλοκές που μπορεί να προκαλέσει στην πορεία της.

Αίτημα της ΠΟΣΣΑΣΔΙΑ, προκειμένου να έχει η ίδια και οι Σύλλογοι μέλη της τη δυνατότητα να συνεχίσουν το έργο και τις δράσεις τους, είναι η εξαίρεση από τη συγκεκριμένη διαδικασία υλοποίησης ενημερωτικών και επιστημονικών εκδηλώσεων των πρωτοβάθμιων αλλά και των δευτεροβάθμιων ΜΚΟ χρονίων παθήσεων, καθώς και η άρση του περιορισμού που αφορά τις προληπτικές εξετάσεις, τις οποίες πραγματοποιούσαν οι Σύλλογοι και γενικότερα οι φορείς των πασχόντων, με τη συνεργασία, πάντα, εξειδικευμένων επιστημόνων και οι οποίες είχαν και έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον, καθώς συμβάλλουν σημαντικά στην πρόληψη, αλλά και την ευαισθητοποίηση του γενικότερου πληθυσμού.