Η ατροφία θαλάμου που σχετίζεται με την πολλαπλή σκλήρυνση είναι σημαντικός βιοδείκτης για νευροεκφύλιση και σχετική σωματική και νοητική έκπτωση, υπογραμμίζοντας τη σημασία διερεύνησης οδών για την αποκατάσταση και διατήρηση της λειτουργικότητας σε ανθρώπους με αυτή τη συνέπεια της νόσου. Η αερόβια άσκηση είναι υποσχόμενη μέθοδος- αλλά λίγα είναι γνωστά για την πιθανή της επίδραση σε ανθρώπους με ατροφία θαλάμου.

Oι ερευνητές πραγματοποίησαν έρευνα για να εξετάσουν τις σχέσεις μεταξύ αερόβιας φόρμας, ταχύτητας νοητικής επεξεργασίας και αντοχής στο βάδισμα, σε ανθρώπους με και χωρίς ατροφία θαλάμου. Συμμετείχαν 44 άνθρωποι πλήρως περιπατητικοί, με πολλαπλή σκλήρυνση από 3 τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες δοκιμές.

Ο Dr. Brian Sandroff, δήλωσε ότι τα αποτελέσματα δίνουν αρχικές ενδείξεις ισχυρών και επιλεκτικών σχέσεων μεταξύ αερόβιας φόρμας, ταχύτητας νοητικής επεξεργασίας και αντοχής στο βάδισμα σε ανθρώπους με ατροφία θαλάμου.

Ο ερευνητής σημειώνει ότι η συγκεκριμένη έρευνα υποδεικνύει ότι η αερόβια άσκηση μπορεί ενδεχομένως να υποκαταστήσει τη λειτουργικότητα σε ανθρώπους με ατροφία θαλάμου που έχουν κίνδυνο εξέλιξης σε σωματική και νοητική εξασθένηση. Για να εξεταστεί η επίδραση στο αποτέλεσμα πρέπει να γίνουν τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες δοκιμές αερόβιας άσκησης στην υπο-ομάδα με ατροφία θαλάμου.

Η έρευνα δημοσιεύτηκε τον Ιούνιο στο Journal of Neurology.

Πηγές:
Journal of Neurology.