Μια νέα μελέτη από τη Γερμανία δείχνει ότι η τακτική φροντίδα παιδιών από παππούδες και γιαγιάδες μπορεί να ελαφρύνει το υποκειμενικό φορτίο των γονέων, ωστόσο ενδέχεται να σχετίζεται με λιγότερο ευνοϊκή κατάσταση υγείας για τα παιδιά. Τα ευρήματα δημοσιεύθηκαν στο επιστημονικό περιοδικό "Health Economics".

"Μετά τη γονεϊκή φροντίδα και την τυπική παιδική φροντίδα, οι παππούδες και οι γιαγιάδες αποτελούν τους τρίτους σημαντικότερους φροντιστές παιδιών σε πολλές δυτικές κοινωνίες", αναφέρει η ερευνητική ομάδα με επικεφαλής τη Mara Barschkett από το IZA – Institute of Labor Economics στη Βόννη.

Παρά τη μεγάλη σημασία της φροντίδας από παππούδες, μέχρι σήμερα υπήρχαν ελάχιστα αξιόπιστα δεδομένα για τις επιπτώσεις της στην υγεία και την ευημερία των παιδιών.

Η ανάλυση βασίζεται σε στοιχεία της αντιπροσωπευτικής γερμανικής διαχρονικής μελέτης pairfam και περιλαμβάνει περίπου 11.700 παιδιά κάτω των 11 ετών, καθώς και περισσότερους από 8.800 μητέρες και πατέρες, οι οποίοι συμμετείχαν επανειλημμένα σε έρευνες την περίοδο 2009–2020.

Αύξηση της ικανοποίησης των γονέων

Η τακτική φροντίδα από παππούδες και γιαγιάδες δεν είχε στατιστικά σημαντική επίδραση στην υποκειμενική υγεία των γονέων. Ωστόσο, επηρέασε θετικά την ευημερία τους.

Οι μητέρες που λάμβαναν συστηματική βοήθεια από τους παππούδες δήλωσαν μεγαλύτερη ικανοποίηση από την καριέρα ή τις σπουδές τους (+7% σε σχέση με τον μέσο όρο), από τον ελεύθερο χρόνο τους (+11%) και από τη συνολική κατάσταση φροντίδας των παιδιών (+9%).

Στους πατεράδες, η ικανοποίηση από τη φροντίδα των παιδιών αυξήθηκε ακόμη περισσότερο, φτάνοντας το +19%. Παράλληλα όμως, καταγράφηκε μείωση της ικανοποίησης από την καριέρα ή την εκπαίδευσή τους (-6%).

Για κανένα από τα δύο φύλα δεν διαπιστώθηκε συσχέτιση της φροντίδας από παππούδες με τη γενική ικανοποίηση από τη ζωή ή με την ικανοποίηση από τη σχέση με τον/την σύντροφο.

Πιθανά μειονεκτήματα για την υγεία των παιδιών

Λιγότερο θετική είναι η εικόνα όσον αφορά την υγεία των παιδιών. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η τακτική φροντίδα από παππούδες και γιαγιάδες συνδέθηκε με δυσμενέστερη γονεϊκή αξιολόγηση της γενικής κατάστασης υγείας των παιδιών.

Η συσχέτιση αυτή εμφανίστηκε κυρίως σε παιδιά δημοτικού σχολείου (5,6–10 ετών) και όχι σε μικρότερες ηλικίες (0–2,9 και 3–5,5 ετών). Το συνολικό αποτέλεσμα, που οφείλεται κυρίως στην ομάδα των παιδιών δημοτικού, ανήλθε σε περίπου 8%. Σε αναλύσεις ανά φύλο, η επίδραση παρατηρήθηκε μόνο στα αγόρια.

Πιθανές εξηγήσεις

Οι ερευνητές εκτιμούν ότι, σε αυτές τις ηλικίες, η φροντίδα από παππούδες και γιαγιάδες συχνά αντικαθιστά οργανωμένα απογευματινά προγράμματα. Σε τέτοιες δομές, τα παιδιά ενδέχεται να συμμετέχουν συχνότερα σε οργανωμένες δραστηριότητες κίνησης, παιχνιδιού ή εκπαιδευτικής ενίσχυσης, σε σύγκριση με τη φροντίδα στο οικογενειακό περιβάλλον των παππούδων.

Ο εντονότερος αντίκτυπος στα αγόρια θα μπορούσε, σύμφωνα με την ομάδα, να υποδηλώνει διαφορές φύλου στην ευαισθησία απέναντι στη δομή και την οργάνωση της παιδικής φροντίδας.

Ειδήσεις υγείας σήμερα
Η καρδιά αναγεννά μυϊκά κύτταρα μετά από καρδιακή προσβολή [μελέτη]
Πού σταματά το κρυολόγημα πριν καν αρχίσει
Χουρμάδες: Ποια είναι τα οφέλη τους στην υγεία