Βρετανοί ερευνητές αναφέρουν ότι μωρά που περπατούν, τρέχουν και πηδούν μέχρι την ηλικία των 18 μηνών, ενδεχομένως μπορεί να έχουν πιο ισχυρά οστά ως έφηβοι.

Οι ερευνητές υπέδειξαν ότι τα ευρήματά τους θα μπορούσαν να βοηθήσουν στον εντοπισμό όσων έχουν αυξημένο κίνδυνο για οστεοπόρωση και κατάγματα, μελλοντικά.

Τα ευρήματα δείχνουν σχέση που δεν ήταν προηγουμένως κατανοητή, κυρίως ότι το πώς κινούμαστε ως μικρά παιδιά μπορεί να έχει επιπτώσεις στη δύναμη των οστών ακόμα και 16 χρόνια αργότερα, δήλωσε η ερευνητική ομάδα.

Ο Dr. Alex Ireland, του Manchester Metropolitan School of Healthcare Science στη Βρετανία, πιστεύει ότι οι πιο ισχυροί μύες αποτελούν ‘’δείκτη’’ για αυτό. Το να είναι κάποιος πιο ενεργητικός του δίνει πιο δυνατούς μύες που στη συνέχεια εφαρμόζουν μεγαλύτερες δυνάμεις στα οστά καθώς περπατά, τρέχει ή πηδά, βοηθώντας τον να δυναμώσει τα οστά του καθώς μεγαλώνει.

Οι ερευνητές εξέτασαν στοιχεία που συλλέχτηκαν από περισσότερους από 23.000 ανθρώπους οι οποίοι γεννήθηκαν στη δεκαετία του 1990.

Αξιολογήθηκε η κίνηση των συμμετεχόντων στην ηλικία των 18 μηνών. Μετρήθηκε επίσης το μέγεθος, το σχήμα και η οστική πυκνότητα του ισχίου στην ηλικία των 17 ετών.

Δραστηριότητες, όπως το περπάτημα, το τρέξιμο και το πήδημα εξασκούν πίεση στα οστά που μπορεί να τα κάνει πιο φαρδιά, πυκνότερα και δυνατότερα.

Η έρευνα ανακάλυψε επίσης ότι μωρά που περπάτησαν νωρίς είχαν μεγαλύτερους μυς και μπορεί ενδεχομένως να ήταν πιο πιθανό να ασκούνται σε μεγαλύτερη ηλικία. Οι ερευνητές σημείωσαν ότι προηγούμενες έρευνες έδειξαν ότι διαφορές στο μέγεθος των μυών αποτελούν περίπου το 50% της διαφοράς στη δύναμη οστών των παιδιών μέχρι την ηλικία των 17 ετών.

Η σωματική δραστηριότητα, νωρίς, και η άσκηση είχαν μεγαλύτερη επίδραση στη δύναμη των οστών στους άντρες έναντι των γυναικών.

Τα ευρήματα δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό Journal of Bone and Mineral Research.

 

Πηγές: Journal of Bone and Mineral Research.