Παρασκευή, 09 Ιουλίου 2010, 02:07Άνδρας, 25 χρονών, 60 κιλά, 162 ύψος
Ιστορικό
βρισκομαι αντιμετωπη με τηβουλιμια απο 13 ετων. Ποτε δεν μιλησα στουσ δικουσ μου για αυτο το προβλημα και ποτε μεχρι τωρα δεν εχω επισκευτει ειδικο. Εχω βγαλει καποια σημπερασματα για τα αιτια πυ με οδηγησαν σε αυτη την κατασταση, οπωσ πχ η σχεση με τη μητερα μου.Αλλα παρολα αυτα δεν μπορω να το αντιμετωπισω. Η συχνοτητα των εμετων κυμαινεται απο 5 εωσ 15 περιπου την εβδομαδα με αρκετα μικρα ομωσ διαλειματα κατα τη διαρκεια ολων αυτων των ετων.τωρα πια εχω αναγνωρισει 100επί τοις εκατό το προβλημα αλλα δεν ξερω πωσ να το αντιμετωπισω.
Ερώτηση
τι μου προτεινετε να κανω για να αντιμετωπισω το χρονιο προβλημα τησ βουλιμιας και θεωρειτε οτι ειναι δυνατον να αντιμετωοιστει με προσωπικη”δουλεια” η ο μονοσ δρομοσ ειναι με τη βοηθεια καποιου ειδικου? Ευχαριστω πολυ.
Παρασκευή, 09 Ιουλίου 2010, 02:07
Καλησπέρα σας.Δυστυχώς στην χώρα μας, τα ψυχολογικά θέματα θεωρούνται ταμπού, λόγω άγνοιας. Το γεγονός ότι ο ανθρώπινος εγκέφαλος είναι τόσο “ισχυρός“ ώστε να “μαθαίνει“ και να “συνηθίζει“ να σωματοποιεί τις σκέψεις και την συναισθηματική διάθεση μας, άγχη, ανησυχίες κλπ, είναι κάτι που ισχύει για όλους τους ανθρώπους. Ο βαθμός που γίνεται αυτό σε κάθε άνθρωπο είναι αυτό που απλά διαφέρει, όμως δεν ισχύει ότι το άτομο που σωματοποιεί περισσότερο, είναι πιο “αδύναμο“. Όσο δυστυχώς επικρατεί η λανθασμένη άποψη αυτή, πολλοί συνάνθρωποι μας ταλαιπωρούνται αδίκως, θεωρώντας ότι αν δεν “αυτοθεραπευτούν“, δεν είναι δυνατοί ως χαρακτήρες. Για τον λόγο αυτό, βεβαίως και θα σας πω, τώρα μάλιστα που συνειδητοποιήσατε περισσότερο αυτό που σας ταλαιπωρεί, ότι είναι χρήσιμο να απευθυνθείτε άμεσα σε ειδικό, και σύντομα θα υπάρξει ίαση. Ήδη κάνατε το πρώτο βήμα προς την ίαση με το να συνειδητοποιήσετε ότι χρειάζεστε μία καθοδήγηση.