Παρασκευή, 26 Ιουνίου 2020
tired

Το αυτοάνοσο που έχω εδώ και 30 χρόνια με προβληματίζει όχι τόσο για τις υποτροπές που δεν έχω, όσο για την φαρμακευτική θεραπεία που υποβάλλομαι επί τόσα πολλά συναπτά έτη, θεραπεία με ανοσοκατασταλτικά φάρμακα που - δεν μπορεί - κάποια στιγμή θα επηρεάσουν το ανοσοποιητικό σύστημα γενικά.

Πρόσφατα και λόγω κάποιου σημαδιού που έβγαλα, δερματολόγος μου είπε χαρακτηριστικά πως - το ένα αυτοάνοσο φέρνει αυτοάνοσο - και πως τα ανοσοκατασταλτικά φάρμακα έχουν παρενέργειες. Εγώ βέβαια στέκομαι στην καλή κατάσταση που βρίσκομαι και το γεγονός ότι δεν έχω υποτροπές.

Τι θα γίνει όμως τώρα που μπαίνω σε μία ευαίσθητη - από πλευράς εκδήλωσης ασθενειών - ηλικία? Μετά τα 50 συνήθως εμφανίζονται τα περισσότερα προβλήματα. Ειδικά δε στην περίπτωση που λαμβάνει κανείς ανοσοκατασταλτικά, η κατάσταση είναι δύσκολη. Χρειάζεται λοιπόν μεγαλύτερη προσοχή και πρόληψη. Δεν πρέπει να ξεχνά κανείς από αυτούς τους ασθενείς ότι βρίσκεται συνεχώς υπό θεραπεία. Ακόμη και αν πρόκειται για δόση συντήρησης.

ΜΠΕΙΤΕ ΣΤΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ
ΠΑΛΑΙΟΤΕΡΕΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ

Καλημέρα σε όλους και όλες!

Η ανησυχία μου έγκειται στο γεγονός της λειτουργίας του αυτοάνοσου με την αύξηση της ηλικίας. Σαφώς και δεν σταματά η ζωή όσο και να περνούν τα χρόνια. όσο και αν αναγκαζόμαστε να αλλάξουμε γιατρό ή να εμπιστευόμαστε την τύχη μας σε άλλα χέρια επειδή δεν μπορεί να γίνει αλλιώς. Εξάλλου κάτι που βοηθά πολύ είναι η προσωπική μας κατάρτιση και ενημέρωση.

Καλησπέρα

Θέλει υπομονή αλλά πάνω απ΄όλα αισιοδοξία. Δεν πάει να πει πως με τα χρόνια και την αύξηση της ηλικίας πρέπει να χάνουμε την δύναμή μας.


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ