Η νόσος Alzheimer είναι δύσκολο να διαγνωσθεί. Σε κάποιες περιπτώσεις μπορεί τα συμπτώματά της να εκδηλωθούν μετά από 20 χρόνια. Όταν ξεκινούν οι θεραπείες είναι συνήθως αργά. Στόχος των επιστημόνων σε αυτή τη φάση, δεν είναι ακόμη η εύρεση μιας συνολικής θεραπείας, όσο η καθυστέρηση της εμφάνισης των συμπτωμάτων της αλλά και η βελτίωση της ποιότητας της ζωής των ασθενών.

Δύο στα τρία κρούσματα της νόσου Alzheimer μπορεί να πηγάζουν από παράγοντες οι οποίοι συνδέονται με τον τρόπο ζωής. Σύμφωνα με ειδικούς, στους παράγοντες που δρουν επιβαρυντικά περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων : η παχυσαρκία στη μέση ηλικία, συσσώρευση λιπωδών ιζημάτων στις καρωτίδες αρτηρίες (στο λαιμό) οι οποίες τροφοδοτούν με αίμα τον εγκέφαλο, η υπέρταση, η κατάθλιψη, το χαμηλό μορφωτικό επίπεδο, το κάπνισμα και ο διαβήτης τύπου 2.

Το εύρημα αυτό πρακτικά σημαίνει ότι η λήψη μέτρων νωρίς στη ζωή για την αντιμετώπιση όλων των προαναφερθέντων, ενδέχεται να μειώσει τον κίνδυνο εκδηλώσεως νόσου του Alzheimer. Κοινό χαρακτηριστικό των ασθενειών που συνδέονται με την άνοια είναι ότι τα νευρικά κύτταρα του εγκεφάλου δεν λειτουργούν πλέον όπως θα έπρεπε. Έτσι μπορεί να υπάρχει διαταραχή μνήμης, διαταραχή στο λόγο, στη γραφή και στην ανάγνωση, διαταραχή στον προγραμματισμό, στην προσοχή και στην κρίση. Όλα αυτά δυσχεραίνουν σε μεγάλο βαθμό την καθημερινότητα των ανοϊκών ασθενών αλλά και των οικείων τους, γεγονός που μετατρέπει τη νόσο σε μείζον κοινωνικό πρόβλημα. Ο μέσος όρος έναρξης της νόσου είναι τα 75 χρόνια και η συχνότητά της στις ηλικίες άνω των 65 ετών είναι 7-10%.

Αλλά ακόμη και αν είναι νόσος των ηλικιωμένων, μόνο η γήρανση του πληθυσμού έχει καταστεί βασική πρόκληση για όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ την τελευταία δεκαετία. Τα άτομα ηλικίας 65 ετών και άνω θα αντιστοιχούν στο 29,5% του πληθυσμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης μέχρι το 2060, ενώ το 2010 ήταν μόνο το 17,4%. Στην Ελλάδα σήμερα, ο αριθμός των ανθρώπων με ηλικία άνω των 60 ετών αποτελεί το 24% του πληθυσμού, ενώ σε 50 χρόνια υπολογίζεται ότι η αναλογία των ανθρώπων ηλικίας άνω των 65 ετών έναντι των ατόμων κάτω των 65 ετών σε όλο τον κόσμο θα είναι 1 προς 1.

Σε ένα όμως συμφωνούν ερευνητές και γιατροί: όσο πιο έγκαιρα γίνει η διάγνωση τόσο καλύτερα μπορεί να επηρεαστεί η πορεία και η εξέλιξη της νόσου. Έτσι μπορεί να ξεκινήσει εγκαίρως και η σχετική θεραπεία.

Όπως επισημαίνουν ωστόσο ειδικοί, τα φάρμακα, η θεραπεία και η φροντίδα των ασθενών θα πρέπει να αποτελούν μέρη ενός συνολικού σχεδίου θεραπείας του ασθενούς. Με τον τρόπο αυτό μπορεί να μπει «φρένο» στην εξέλιξη της νόσου, ενώ οι ασθενείς μπορούν να αντεπεξέλθουν για μεγαλύτερο διάστημα στην καθημερινότητά τους χωρίς τη βοήθεια τρίτων.

Υπαίτιες για τη νόσο Alzheimer θεωρούνται δύο πρωτεΐνες: η βήτα-αμυλοειδής και η πρωτεΐνη «Ταυ». Η ασθένεια εκδηλώνεται όταν η συγκέντρωση των πρωτεϊνών αυτών, τόσο στην εξωτερική όσο και στην εσωτερική επιφάνεια των νευρικών κυττάρων αυξάνεται, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται εγκεφαλικές πλάκες, καταστρέφοντας έτσι τις νευρικές ίνες και τις νευρικές συνάψεις, οι οποίες μεταφέρουν πληροφορίες μεταξύ των κυττάρων.

Σχεδόν 36 εκατομμύρια άνθρωποι πάσχουν από άνοια παγκοσμίως. Μέχρι το 2050 υπολογίζεται ο αριθμός αυτός να φτάσει τα 115 εκατομμύρια. Η μεγαλύτερη αύξηση των κρουσμάτων Alzheimer αναμένεται στις φτωχότερες χώρες του κόσμου λόγω της έλλειψης επαρκούς ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης. Στο 60 % των ανθρώπων που πάσχουν από άνοια έχει διαγνωστεί Alzheimer.

premium.paratiritis