Ορισμός
Οστεοπόρωση είναι μια συστηματική σκελετική νόσος που χαρακτηρίζεται από χαμηλή οστική μάζα, με συνέπεια την αύξηση της ευθραυστότητας των οστών και την επιρρέπεια σε κατάγματα.

Αιτιολογία
Η οστεοπόρωση διακρίνεται σε δύο κυρίως τύπους, την μετεμμηνοπαυσιακή ή τύπου Ι που αφορά τις γυναίκες ηλικίας 50 με 65 ετών και τη γεροντική ή τύπου ΙΙ που αφορά και τα δύο φύλα και εκδηλώνεται μετά τα 70 έτη. Υπάρχουν, βέβαια, και άλλοι δυο τύποι οστεοπόρωσης, η νεανική ιδιοπαθής που είναι σπανιότερη και η δευτεροπαθής οστεοπόρωση από γνωστά αίτια (π.χ. ακινητοποίηση, φάρμακα, χρόνια νοσήματα, νεοπλάσματα, δίαιτα, ενδοκρινείς ανωμαλίες, γενετικές ανωμαλίες κλπ)

Κλινική εικόνα
Κλινικά η πάθηση εκδηλώνεται κυρίως σε γυναίκες μετά την εμμηνόπαυση, με ραχιαλγία, σταδιακή απώλεια ύψους του ασθενούς, κύφωση, κατάγματα του κάτω άκρου της κερκίδας στο χέρι και σπανιότερα, λόγω της καθίζησης σπονδύλων της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης, εικόνα οσφυαλγίας με διάχυτα άλγη στη μέση και στους γλουτούς. Η οστεοπόρωση είναι υπεύθυνη και για τη μεγάλη συχνότητα των καταγμάτων στην περιοχή του ισχίου.

Διάγνωση
Η διάγνωση βασίζεται στην κλινική εξέταση ακτινολογικό και εργαστηριακό έλεγχο καθώς και στην μέτρηση της οστικής πυκνότητας.

Θεραπεία
Ο στόχος της θεραπείας είναι η υποχώρηση του άλγους, η ανάσχεση της οστικής απώλειας ή ακόμα και η προσπάθεια αύξησης της οστικής μάζας με τελικό στόχο τη διατήρηση της μηχανικής αντοχής του οστού και την αποφυγή κατάγματος.
Δίδονται σκευάσματα ασβεστίου, καλσιτονίνη, οιστρογόνα, διφωσφονικά, μεταβολίτες της βιταμίνης D κλπ.

Πρόληψη - Συμβουλές
Η οστεοπόρωση μπορεί πιο αποτελεσματικά να προληφθεί παρά να θεραπευτεί. Έτσι, η δίαιτα πρέπει να είναι πλούσια σε λευκώματα και σε ασβέστιο (γάλα, τυρί). Πρέπει να ενθαρρύνεται η ελαφρά αθλητική δραστηριότητα και η έκθεση στην ηλιακή ακτινοβολία. Όλα αυτά πρέπει να εφαρμόζονται απ' την παιδική και εφηβική ηλικία έτσι ώστε σε νεαρή ηλικία, τα άτομα να αποκτήσουν τη μέγιστη δυνατή οστική πυκνότητα. Σημαντικοί επιβαρυντικοί παράγοντες στην οστεοπόρωση αποτελούν το κάπνισμα, η κατάχρηση οινοπνεύματος, τα κορτικοστεροειδή και η πρώιμη εμμηνόπαυση.