Στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης (facebook) κυκλοφόρησε πριν λίγο καιρό μια φωτογραφία: Η φωτογραφία της Victoria - μιας δασκάλας με γαλάζια μάτια που στις 15 Δεκεμβρίου στο Connecticut έκρυψε τους μαθητές της στις ντουλάπες όταν άκουσε πυροβολισμούς, είπε στον δράστη, όταν ήρθε στην τάξη της, ότι τα παιδιά ήταν στο γυμναστήριο και εκείνος την σκότωσε, αλλά προσπέρασε την αίθουσά της.

Άλλοι την ονόμασαν άγγελο, άλλοι έμειναν έκθαμβοι από τον ηρωισμό της. Γιατί; Τι είναι αυτό που κάνει τους ανθρώπους ήρωες; Είναι οι συνθήκες; Είναι η προσωπικότητα τους; Η στιγμή; Ποια είναι η στόφα των ηρώων τελικά;

Ένα είναι σίγουρο: προετοιμάζονται χρόνια για μια στιγμή. Και το προσωπικό ρίσκο αυτής της στιγμής είναι τόσο μεγάλο που δεν υπάρχει κανένα προσωπικό όφελος. Δεν είναι ο πατέρας που σώζει το παιδί του. Αυτό είναι, λίγο ως πολύ, αναμενόμενο.

Ηρωισμός είναι να επιλέγει κανείς την υπέρβαση του εαυτού του. Λαμπρό παράδειγμα ο Αχιλλέας στην Ιλιάδα: δεν ήταν ήρωας επειδή ήταν καλός πολεμιστής αλλά επειδή επέλεξε να πολεμήσει για το κλέος που κερδίζει ένας ήρωας σ' αυτή τη δοκιμασία του πολέμου ενώ θα μπορούσε να έχει μια άνετη ζωή.

Σε μια μελέτη των ηρώων της σύγχρονης εποχής (για το MoralHeroes.org) φαίνεται ότι όλοι οι ήρωες έχουν τα εξής πέντε χαρακτηριστικά: εκπαίδευση, συμπόνια, ικανότητα δικτύωσης, έμπνευση και επίγνωση έμπρακτη της θυσίας.

Τους ήρωες τους ενδιαφέρει να μαθαίνουν, να σπουδάζουν, να βγαίνουν έξω από τα σύνορα του μυαλού τους, παράδειγμα ο N.Mandela, όσο και αν ήταν αντιδρούσε στο σχολικό περιβάλλον ως παιδί, κυνήγησε και απέκτησε γνώσεις και πτυχία στην Νομική.

Τι σημαίνει συμπόνια; Η ‘διαφορά ενός ήρωα από έναν κακοποιό, πολλές φορές, είναι η ανησυχία για τους άλλους’. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η Irena Sendler- Ξεκίνησε από την τοπική κοινότητα της ως κοινωνική λειτουργός. Μετά το Β 'Παγκόσμιο Πόλεμο χρησιμοποίησε τη θέση της και τα δίκτυα της για να αποκτήσει πρόσβαση στο γκέτο της Βαρσοβίας και άρχισε να σώζει τις ζωές χιλιάδων παιδιών.

Οι ήρωες ανταλλάσσουν ιδέες και όνειρα. Σπάνια κάποιος πετυχαίνει εντελώς μόνος του. Όλοι οι ήρωες μαθαίνουν από τη σοφία των άλλων. Και συχνά η έμπνευση προέρχεται από τους παλαιότερους ήρωες. Παράδειγμα, ο Martin Luther King - η έμπνευση του ήρθε από τους συμβούλους του, καθώς και από τον Γκάντι.  Μάλιστα ταξίδεψε στην Ινδία για να μάθει περισσότερα από τους φίλους και τους συγγενείς του Γκάντι.

Θυσία; Η κύρια διαφορά ανάμεσα σε ένα άτομο και έναν ήρωα είναι η συνειδητή του προσπάθεια να δώσει κάτι - τον χρόνο του, την κοινωνική του θέση, το οικονομικό του πλεονέκτημα, την άνεση και την ασφάλεια του, ή ακόμα και τη ζωή του- έτσι ώστε οι άλλοι να μπορούν να είναι σε καλύτερη θέση.

Είναι οι ήρωες ‘της μόδας’; Ή τους έχουμε αντικαταστήσει με είδωλα, κενές, εφήμερες αναπαραστάσεις, με την επίφαση της δύναμης και της φήμης; Βλέπετε, το να είναι κανείς ήρωας ‘ξεβολεύει’. Χρειάζεται να βγεί από την ζώνη της ‘οικειότητας’ που τον περιτριγυρίζει, χρειάζεται να μάθει να χειρίζεται την αβεβαιότητα και το άγχος.

Χρειάζεται να δοκιμάζει κάτι καινούριο σαν άσκηση θάρρους καθημερινή. Για να μαθαίνει κανούριες τέχνες και να αποκτά γνώση ώστε να καταλαβαίνει γρήγορα τι συμβαίνει γύρω του και να αποφασίζει εξίσου γρήγορα πώς θα δράσει.

Χρειάζεται να φοβάται. Και να αντιμετωπίζει με εξυπνάδα τον φόβο του. Ο ήρωας άλλωστε είναι το αντίθετο του παρατηρητή: σηκώνεται όρθιος.

Ευχαριστούμε Victoria