Ηλικιωμένοι με παθήσεις όρασης που δεν έχουν αντιμετωπιστεί, μπορεί ενδεχομένως να έχουν αυξημένο κίνδυνο για άνοια, αναφέρει επισκόπηση και μετα-ανάλυση 16 ερευνών σε 76.373 συμμετέχοντες.

Τα ευρήματα δημοσιεύτηκαν στο Aging and Mental Health και υπογραμμίζουν την ανάγκη για νέες έρευνες.

Ο Beibei Xu, του Peking University, δήλωσε ότι τα ευρήματα προστίθενται στις ενδείξεις ότι η φθίνουσα όραση είναι παράγοντας κινδύνου για άνοια.

Αν και οι αιτίες παραμένον ασαφείς, η έρευνα δείχνει ότι η διάγνωση και η αντιμετώπιση οφθαλμικών παθήσεων μπορεί ενδεχομένως να είναι ωφέλιμες.

Οι ερευνητές εξέτασαν τη σχέση μεταξύ οφθαλμικής βλάβης και νοητικής εικόνας σε ηλικιωμένους.

Ανακάλυψαν ότι

  • Άνθρωποι με πρόβλημα όρασης είχαν αυξημένο κίνδυνο νοητικής βλάβης και άνοιας, άσχετα από το αν η οφθαλμική βλάβη ήταν αυτοαναφερόμενη ή διαγνωσμένη με αντικειμενικές μετρήσεις.
  • Η πιθανότητα ύπαρξης νοητικής βλάβης ήταν 137% υψηλότερη σε ανθρώπους με πρόβλημα όρασης σε σύγκριση με αυτούς που δεν είχαν.
  • Άνθρωποι που στην έναρξη είχαν πρόβλημα όρασης αντιμετώπιζαν 41% αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης νοητικής βλάβης και 44% αυξημένο για άνοια σε σύγκριση με αυτούς που δεν είχαν.

Ο Beibei Xu δήλωσε ότι τα αποτελέσματα δείχνουν τη σημασία της τακτικής εξέτασης ματιών των ηλικιωμένων.

Πηγές:
Aging and Mental Health