Eρευνητές, για πρώτη φορά εντόπισαν τις περιοχές του εγκεφάλου που εμπλέκονται σε λιγότερο μελετημένο εκλυτικό παράγοντα μισοφωνίας. Η μισοφωνία είναι πάθηση που συνδέεται με ακραία αποστροφή για ορισμένους ήχους.

Τα αποτελέσματα του Ohio State University δείχνουν ότι μια δημοφιλής εξήγηση για τα αίτια μπορεί να μην είναι σωστή.

Άνθρωποι με μισοφωνία- που επηρεάζει έως το 20% των ανθρώπων- νιώθουν θυμό, αηδία και επιθυμία να φύγουν όταν ακούν κάποιους ήχους.

Το μάσημα και παρόμοιοι θόρυβοι από το στόμα, πιο συχνά είναι αυτοί που συνδέονται με την πάθηση.

Προηγούμενη έρευνα έδειξε ότι η μισοφωνία προκαλείται από υπερευαίσθητους συνδέσμους μεταξύ του ακουστικού φλοιού του εγκεφάλου και περιοχών στοματοπροσωπικού κινητικού ελέγχου.

Η νέα έρευνα είναι η πρώτη που εξετάζει τι συμβαίνει στον εγκέφαλο όταν άνθρωποι χτυπούν τα δάχτυλά τους επανειλημμένα-ακόμα ένα ήχος που μπορεί να προκαλεί ανθρώπους με μισοφωνία.

Τα ευρήματα έδειξαν ότι μοτίβα εγκεφαλικής συνδεσιμότητας με περιοχές χτυπήματος δαχτύλων ήταν διαφορετικές σε ανθρώπους με μισοφωνία σε σύγκριση με μοτίβα συνδεσιμότητας με περιοχές μάσησης.

Δεν μπορούμε να πούμε ότι η μιοσοφωνία προκαλείται μόνο από υπερευαίσθητους εγκεφαλικούς συνδέσμους με τον στοματοπροσωπικό κινητικό φλοιό.

Η έρευνα περιέλαβε 19 ενήλικες που υποβλήθηκαν σε μαγνητική τομογραφία εγκεφάλου όταν έκαναν κάποιες εργασίες. Συμπλήρωσαν ερωτηματολόγια που μετρούσαν το επίπεδο μισοφωνίας. Με βάση τα αποτελέσματα, τα επίπεδα κυμαίνονταν από ελαφριά έως μέτρια.

Μια εργασία αφορούσε το να προφέρουν οι συμμετέχοντες κάποιες συλλαβές.

Τα αποτελέσματα της εξέτασης έδειξαν ποιες περιοχές του  εγκεφάλου ενεργοποιήθηκαν από την παραγωγή λόγου που επικαλύπτουν τη στοματοπροσωπική κίνηση-και επομένως συνδέονται με ήχους όπως το μάσημα.

Οι συμμετέχοντες επίσης χτυπούσαν τα δάχτυλά τους στα πόδια τους σε χωριστό μέρος του πειράματος για να κάνουν άλλη κίνηση που συνδέεται με τη μισοφωνία

Eπιπλέον οι συμμετέχοντες υποβλήθηκαν σε μαγνητική τομογραφία όταν δεν έκαναν τίποτα.

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι όταν ήταν σε χαλάρωση, άνθρωποι που είχαν υψηλότερο σκορ μισοφωνίας είχαν ισχυρότερες συνδέσεις μεταξύ του ακουστικού φλοιού και μιας περιοχής κινητικού ελέγχου, όπως έδειξε προηγούμενη  έρευνα.

Όταν χρησιμοποίησαν το στόμα τους για να παράγουν ήχους, διαφορετική περιοχή ήταν ενεργή-και αυτή δεν έδειξε πιο ισχυρές συνδέσεις με αυτούς της υψηλής μισοφωνίας όταν συγκρίθηκαν με αυτούς της χαμηλής.

Αυτό που προηγούμενη έρευνα εντόπισε ως  περιοχή, μπορεί ενδεχομένως  να μην είναι η στοματοπροσωπική περιοχή.

Τα νέα ευρήματα δείχνουν ότι η υπερευαισθησία των εγκεφαλικών συνδέσμων της προηγούμενης έρευνας δεν μπορεί να εξηγήσει τη μισοφωνία.

Η έρευνα έδειξε ότι σε συμμετέχοντες με υψηλότερο σκορ υπήρχε ισχυρότερη σχέση μεταξύ περιοχών του εγκεφάλου που συνδέονται με την κίνηση δαχτύλων και την αίσθηση και την  περιοχή του νησιωτικού φλοιού  που συνδέεται με ισχυρά συναισθήματα όπως αηδία.

Η ερευνήτρια Hansen δήλωσε ότι δεν υπήρχε καθόλου σύνδεση με τον ακουστικό φλοιό. Η σημαντική σύνδεση ήταν με το νησιωτικό φλοιό.

Αυτό δίνει επιπλέον ενδείξεις ότι η μισοφωνία δεν είναι μόνο σχετική με το μάσημα τσίχλας και άλλους θορύβους του στόματος.

Η έρευνα δημοσιεύτηκε πρόσφατα στο Frontiers in Neuroscience.

Πηγές:
Neuroscience.