Σύμφωνα με έρευνα σε 200.000 ανθρώπους, η απώλεια βάρους μπορεί να φέρει μακροπρόθεσμα οφέλη στην υγεία σε ανθρώπους που είναι παχύσαρκοι, άσχετα από τη μέθοδο που χρησιμοποιούν.

Στην έρευνα, όσοι έχασαν περισσότερα από 4,5 κιλά κέρδισαν λιγότερα κιλά μακροπρόθεσμα και είχαν μειωμένο κίνδυνο διαβήτη τύπου 2 σε σχέση με όσους δεν έχασαν βάρος.

Όμως οι αδύνατοι άνθρωποι δεν ωφελήθηκαν, με προσπάθειες απώλειας βάρους να συνδέονται με μακροπρόθεσμη αύξηση βάρους και μεγαλύτερο κίνδυνο για διαβήτη τύπου 2, έδειξε η έρευνα που δημοσιεύτηκε πρόσφατα στο PLOS Medicine.

Ο Qi Sun του TH Chan Harvard School of Public Health στις ΗΠΑ ανέλυσε υγιείς ανθρώπους από 3 έρευνες που έγιναν μεταξύ 1988 και 2017.

Η ηλικία τους κυμαινόταν από 24 έως 78, έτη, με το  11.6% και το 14.2% να είναι άντρες.

Οι ερευνητές κατηγοριοποίησαν τεχνικές απώλειας βάρους που οδήγησαν σε απώλεια περισσότερων των 4,5 κιλών σε 7 ομάδες—διατροφή με χαμηλές θερμίδες, άσκηση, χαμηλές θερμίδες και άσκηση, νηστεία, εμπορικά προγράμματα δίαιτας, χάπια αδυνατίσματος και συνδυασμός νηστείας, χαπιών και εμπορικών προγραμμάτων δίαιτας.

Η άσκηση ήταν η πιο αποτελεσματική για τον μακροπρόθεσμο έλεγχο βάρους και την πρόληψη σε ανθρώπους με παχυσαρκία και συνδεόταν με τη λιγότερη αύξηση βάρους μετά από 4 χρόνια— 4,2% μέσο λιγότερο βάρος στην έναρξη σε ανθρώπους με παχυσαρκία, 2,5% απώλεια βάρους στους υπέρβαρους και 0,4% στους αδύνατους.

Αυτό ήταν αντίστροφα στα χάπια. Άνθρωποι με παχυσαρκία είχαν απώλεια βάρους 0.3%, οι υπέρβαροι 2% περισσότερη αύξηση βάρους και οι αδύνατοι 3.7% περισσότερη αύξηση βάρους.

24 χρόνια αργότερα, ο κίνδυνος διαβήτη μειώθηκε σε ανθρώπους με παχυσαρκία, άσχετα από τη μέθοδο απώλειας βάρους (από 21% μείωση για την άσκηση σε 13% μείωση για τα χάπια).

Στους υπέρβαρους, παρατηρήθηκε εύρος μείωσης 9% του κινδύνου διαβήτη τύπου 2 για την άσκηση έως αύξηση 42% του κινδύνου για όσους έλαβαν χάπια και στους αδύνατους, η απώλεια βάρους συνδέθηκε με αυξημένο κίνδυνο διαβήτη τύπου 2 (από 9% αύξηση για την άσκηση σε 54% αύξηση για τα χάπια).

Οι ερευνητές καταλήγουν ότι ενώ η απώλεια βάρους μπορεί να είναι ωφέλιμη στους υπέρβαρους και παχύσαρκους, οι μέθοδοι αδυνατίσματος δεν έχουν τα ίδια κέρδη για τους λεπτούς και οι μέθοδοι απώλειας βάρους θα πρέπει να χρησιμοποιούνται από αυτούς που ιατρικά τις χρειάζονται.

Πηγές:
PLOS Medicine.