Ο συνδυασμός ενός αναστολέα του υποδοχέα Activin τύπου II με έναν αγωνιστή του υποδοχέα GLP-1 μπορεί να οδηγήσει σε μεγάλη απώλεια βάρους που προέρχεται κυρίως από τη μείωση του λίπους και λιγότερο από τη μυϊκή μάζα. Αυτό δείχνουν τα αποτελέσματα μιας μελέτης Φάσης II με τις δραστικές ουσίες μπιμαγκρουμάμπ και σεμαγλουτίδη.

Κατά την απώλεια βάρους με τη βοήθεια ινκρετινικών φαρμάκων δεν μειώνεται μόνο το λίπος αλλά συχνά και η μυϊκή μάζα. Μια πιθανή λύση για να περιοριστεί αυτή η ανεπιθύμητη επίδραση φαίνεται να είναι ο συνδυασμός τους με την δραστική ουσία μπιμαγκρουμάμπ, έναν παράγοντα που μπλοκάρει τον υποδοχέα Activin τύπου II.

Οι ουσίες Activin A και μυοστατίνη είναι μυοκίνες, δηλαδή μόρια-σήματα που απελευθερώνονται από τα μυϊκά κύτταρα κατά τη σωματική δραστηριότητα και λειτουργούν ως "φρένο" στην υπερβολική ανάπτυξη των μυών.

Η μπιμαγκρουμάμπ εμποδίζει τη σύνδεση αυτών των ουσιών με τον υποδοχέα τους, γεγονός που δρα αναβολικά στους σκελετικούς μύες και ταυτόχρονα ενισχύει τη λιπόλυση και την κινητοποίηση του λίπους μέσω συγκεκριμένων μοριακών οδών.

Η μπιμαγκρουμάμπ αναπτύχθηκε αρχικά από τη Novartis και σήμερα βρίσκεται στο χαρτοφυλάκιο της Versanis Bio, θυγατρικής της Eli Lilly and Company.

Τα αποτελέσματα της πρόσφατης μελέτης δημοσιεύθηκαν στο επιστημονικό περιοδικό "Nature Medicine" και αναδεικνύουν τη δυναμική του φαρμάκου ως συμπληρωματικής θεραπείας σε συνδυασμό με ινκρετινικά σκευάσματα για την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας.

Στη διπλά τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη συμμετείχαν 507 ενήλικες με παχυσαρκία. Οι συμμετέχοντες χωρίστηκαν τυχαία σε εννέα ομάδες θεραπείας και έλαβαν είτε εικονικό φάρμακο είτε διαφορετικές δόσεις μπιμαγκρουμάμπ ενδοφλεβίως κάθε 12 εβδομάδες, είτε σεμαγλουτίδης υποδορίως μία φορά την εβδομάδα, είτε συνδυασμό των δύο. Η βασική αξιολόγηση πραγματοποιήθηκε στις 48 εβδομάδες, ενώ η μελέτη συνεχίστηκε έως τις 72 εβδομάδες.

Τα αποτελέσματα έδειξαν σαφή υπεροχή της συνδυαστικής θεραπείας. Οι συμμετέχοντες που έλαβαν εικονικό φάρμακο έχασαν κατά μέσο όρο 3,3 κιλά. Με μονοθεραπεία μπιμαγκρουμάμπ η απώλεια βάρους έφτασε τα 9,3 κιλά, ενώ με σεμαγλουτίδη τα 14,2 κιλά. Ο συνδυασμός υψηλής δόσης των δύο φαρμάκων οδήγησε σε μέση απώλεια 17,8 κιλών. Επιπλέον, η μείωση του βάρους συνέχισε να αυξάνεται έως την 72η εβδομάδα, γεγονός που υποδηλώνει διαρκή αποτελεσματικότητα.

Προηγούμενες μελέτες είχαν ήδη δείξει ότι η μπιμαγκρουμάμπ μπορεί να προκαλέσει σημαντική μείωση της λιπώδους μάζας και του σπλαχνικού λίπους, ενώ παράλληλα αυξάνει τη μη λιπώδη μάζα σώματος. Αυτό υποδηλώνει ότι μπορεί να επιτευχθεί διαχωρισμός μεταξύ απώλειας λίπους και απώλειας μυϊκής μάζας.

Οι ερευνητές εκτιμούν ότι στη συνδυαστική θεραπεία η σεμαγλουτίδη δρα κυρίως μέσω του κεντρικού νευρικού συστήματος ρυθμίζοντας την όρεξη και την ενεργειακή ισορροπία, ενώ η μπιμαγκρουμάμπ επιδρά περιφερικά ενισχύοντας τη διαφοροποίηση και την υπερτροφία των μυϊκών κυττάρων.

Το προφίλ ασφάλειας της θεραπείας ήταν γενικά σύμφωνο με τις γνωστές ανεπιθύμητες ενέργειες των δύο φαρμάκων. Με την μπιμαγκρουμάμπ παρατηρήθηκαν συχνότερα μυϊκές κράμπες, διάρροια και ακμή, ενώ η σεμαγλουτίδη συνδέθηκε κυρίως με γαστρεντερικά συμπτώματα όπως ναυτία, διάρροια, δυσκοιλιότητα και κόπωση.

Σύμφωνα με τον επικεφαλής της μελέτης, Steven B. Heymsfield από το Louisiana State University, μια θεραπεία που μεγιστοποιεί την απώλεια λίπους και ταυτόχρονα προστατεύει τη μυϊκή μάζα θα μπορούσε να είναι ιδιαίτερα σημαντική για ασθενείς με αυξημένο κίνδυνο μυϊκής απώλειας.

Ωστόσο, η συνδυαστική αυτή προσέγγιση αναμένεται να είναι σημαντικά πιο δαπανηρή σε σύγκριση με τη μονοθεραπεία με έναν αγωνιστή GLP-1.

Πηγές:
Nature Medicine

Ειδήσεις υγείας σήμερα
Πώς μπορεί να βοηθήσει μια μάσκα ύπνου;
Οι πολυβιταμίνες επιβραδύνουν τη βιολογική γήρανση [μελέτη]
Χειρουργική αντιμετώπιση παχυσαρκίας: Όταν η θεραπεία γίνεται αλλαγή τρόπου ζωής