Η αρτηριακή υπέρταση παραμένει ένας από τους σημαντικότερους τροποποιήσιμους παράγοντες κινδύνου για καρδιαγγειακά επεισόδια και συχνά δεν ρυθμίζεται επαρκώς παρά τη φαρμακευτική αγωγή.

Ιδιαίτερο κλινικό πρόβλημα αποτελεί η ανθεκτική υπέρταση, η οποία ορίζεται όταν η αρτηριακή πίεση παραμένει πάνω από 140/90 mmHg παρά τη λήψη τουλάχιστον τριών αντιυπερτασικών φαρμάκων διαφορετικών κατηγοριών, συμπεριλαμβανομένου διουρητικού, σε μέγιστες ανεκτές δόσεις.

Σύμφωνα με τα δεδομένα της Ευρωπαϊκής Καρδιολογικής Εταιρείας, αφορά περίπου το 10–20% των υπερτασικών ασθενών, ενώ το ποσοστό αυξάνεται όταν συνυπολογιστεί η ψευδο-ανθεκτικότητα λόγω χαμηλής συμμόρφωσης.

Στο πρόσφατο συνέδριο παθολόγων παρουσιάστηκαν νέες φαρμακευτικές προσεγγίσεις που στοχεύουν σε διαφορετικούς μηχανισμούς του συστήματος ρενίνης–αγγειοτενσίνης–αλδοστερόνης και της αγγειακής ρύθμισης.

Μεταξύ αυτών ξεχωρίζουν οι εκλεκτικοί αναστολείς της αλδοστερονοσυνθετάσης, όπως οι δραστικές ουσίες baxdrostat και η lorundrostat, οι οποίες αναστέλλουν το ένζυμο CYP11B2 και μειώνουν την παραγωγή αλδοστερόνης.

Η δράση αυτή οδηγεί σε μείωση της κατακράτησης νατρίου και νερού, αλλά και σε περιορισμό των προφλεγμονωδών και προϊνωτικών επιδράσεων της αλδοστερόνης στο καρδιαγγειακό σύστημα.

Παρά τις αρχικές ανησυχίες για πιθανή διαταραχή της σύνθεσης κορτιζόλης λόγω της ομοιότητας των ενζύμων, οι κλινικές μελέτες δεν επιβεβαίωσαν σημαντική επίδραση στον άξονα αυτό.

Μια δεύτερη καινοτόμος προσέγγιση αφορά τη δραστική ουσία zilebesiran, μια θεραπεία βασισμένη σε τεχνολογία RNA interference (siRNA), η οποία αναστέλλει την παραγωγή αγγειοτενσινογόνου στο ήπαρ και παρεμβαίνει πρώιμα στο σύστημα ρενίνης–αγγειοτενσίνης–αλδοστερόνης.

Το σημαντικότερο πλεονέκτημά της είναι η μακρά διάρκεια δράσης, καθώς χορηγείται υποδορίως μόλις δύο φορές τον χρόνο, γεγονός που μπορεί να βελτιώσει σημαντικά τη θεραπευτική συμμόρφωση.

Στις κλινικές μελέτες του προγράμματος KARDIA καταγράφηκε ουσιαστική μείωση της αρτηριακής πίεσης, αν και σε μία από τις μελέτες το πρωτεύον καταληκτικό σημείο δεν επιτεύχθηκε λόγω βελτιωμένης συμμόρφωσης και στην ομάδα placebo.

Τρίτη σημαντική επιλογή αποτελεί η δραστική ουσία aprocitentan, ένας διπλός ανταγωνιστής των υποδοχέων ενδοθηλίνης ETA και ETB.

Η ενδοθηλίνη-1 είναι ισχυρός αγγειοσυσπαστικός και προϊνωτικός παράγοντας που συμβάλλει στην αύξηση της αρτηριακής πίεσης και στην ενεργοποίηση της αλδοστερόνης.

Η αναστολή των υποδοχέων της οδηγεί σε αγγειοδιαστολή και μείωση της αγγειακής αντίστασης. Το φάρμακο έχει ήδη λάβει έγκριση στην Ευρωπαϊκή Ένωση για την ανθεκτική υπέρταση, αλλά δεν έχει ακόμη ευρεία διάθεση στην αγορά και απαιτεί προσοχή σε ασθενείς με καρδιακή ή νεφρική ανεπάρκεια.

Παρά την πρόοδο στη φαρμακοθεραπεία, το βασικό πρόβλημα της ανθεκτικής υπέρτασης παραμένει η ανεπαρκής συμμόρφωση των ασθενών και η ελλιπής διάγνωση.

Ακόμη και τα νέα φάρμακα, με εξαίρεση τις μακράς δράσης ενέσιμες θεραπείες όπως το zilebesiran, δεν αναιρούν την ανάγκη για καθημερινή λήψη, γεγονός που περιορίζει την πραγματική αποτελεσματικότητα στην κλινική πράξη.

Ειδήσεις υγείας σήμερα
Επίσκεψη Προέδρου ΙΣΑ στο ΚΑΤ: Προτεραιότητα η ποιοτική φροντίδα των ασθενών
"Άγιος Δημήτριος" Θεσσαλονίκης - καταγγελία: Συγγενής ασθενή έδειρε τραυματιοφορέα
1ο Πανελλήνιο Συνέδριο Ηλεκτροφυσιολογίας και Βηματοδότησης από την Ελληνική Καρδιολογική Εταιρεία