Η ιατρική μαριχουάνα μπορεί να βοηθήσει στην αντιμετώπιση ορισμένων συμπτωμάτων σκλήρυνσης κατά πλάκας αλλά δεν φαίνεται να είναι ωφέλιμη στην αντιμετώπιση της νόσου του Πάρκινσον και άλλων νευρολογικών διαταραχών, σύμφωνα με νέα έρευνα.

Ερευνητές της Αμερικανικής Ακαδημίας Νευρολογίας, επισκόπησαν περισσότερες από 30 έρευνες που συνέκριναν την επίδραση της ιατρικής μαριχουάνας με αυτή των εικονικών φαρμάκων στην αντιμετώπιση ανθρώπων με σοβαρές νόσους.

Ανακάλυψαν ότι η ιατρική μαριχουάνα σε μορφή χαπιών ή σπρέι φάνηκε αποτελεσματική στη μείωση της ακαμψίας και των μυϊκών σπασμών στη σκλήρυνση κατά πλάκας. Το φάρμακο επίσης οδήγησε σε μείωση της έντασης ορισμένων συμπτωμάτων, όπως πόνος που οφειλόταν σε σπασμούς και οδυνηρό κάψιμο και μούδιασμα, καθώς και υπερδραστήρια κύστη, σύμφωνα με την έρευνα που δημοσιεύεται στις 29 Απριλίου στο περιοδικό ‘’Neurology’’.

Ωστόσο οι ερευνητές προειδοποιούν για τις παρενέργειες.

Η ερευνήτρια Dr. Barbara Koppel, καθηγήτρια στο New York Medical College, σημειώνει ότι η ιατρική μαριχουάνα μπορεί να επιδεινώσει προβλήματα με τη σκέψη και τη μνήμη και αυτό αποτελεί ανησυχία, καθώς πολλοί άνθρωποι με σκλήρυνση κατά πλάκας εμφανίζουν ήδη τέτοια προβλήματα λόγω της ίδιας της νόσου.

Τα ευρήματα για άλλες νευρολογικές διαταραχές που μελετήθηκαν στην έρευνα δεν ήταν τόσο υποσχόμενα όσο αυτά της σκλήρυνσης κατά πλάκας. Οι ερευνητές δεν ανακάλυψαν αρκετές ενδείξεις ότι η ιατρική μαριχουάνα είναι βοηθητική στην αντιμετώπιση κινητικών προβλημάτων σε ανθρώπους με τη νόσο Huntington, στα τικ όσων πάσχουν από το σύνδρομο Tourette ή στους σπασμούς σε ανθρώπους με επιληψία.

Το φάρμακο δεν φάνηκε να ανακουφίζει ασθενείς με αυχενική δυστονία. Σε ανθρώπους με νόσο του Πάρκινσον, οι ερευνητές κατέληξαν ότι η ιατρική μαριχουάνα πιθανόν δεν είναι αποτελεσματική στην αντιμετώπιση μη φυσιολογικών κινήσεων που μπορούν να αναπτυχθούν στα προχωρημένα στάδια της νόσου.

Η μαριχουάνα περιέχει περίπου 60 ενεργές ουσίες, τα κανναβινοειδή. Η πιο γνωστή ουσία της είναι η τετραϋδροκανναβινόλη, που συνδέεται με την αίσθηση ευφορίας και μπορεί να προκαλέσει ψύχωση και άγχος.

Άλλη ουσία είναι η κανναβιδιόλη (THC) που δεν είναι ψυχοδραστική και φαίνεται να έχει τα αντίθετα αποτελέσματα.
Η αναλογία της THC ως προς την CBD σε δείγματα μαριχουάνας ποικίλλει και η ιατρική μαριχουάνα τείνει να έχει χαμηλότερη σχετική ποσότητα THC.

Οι περισσότερες από τις έρευνες για τη σκλήρυνση κατά πλάκας αφορούσαν μορφές σε χάπι ή σπρέι από το στόμα. Μόνο 2 έρευνες χρησιμοποίησαν μαριχουάνα που καπνίστηκε και είχαν μη καταληκτικά αποτελέσματα.

Για να ανακαλύψουν τη συχνότητα των παρενεργειών, οι ερευνητές εξέτασαν περισσότερους από 1.600 ασθενείς στις έρευνες, οι οποίοι αντιμετωπίστηκαν με ιατρική μαριχουάνα για λιγότερο από 6 μήνες. Περίπου το 7% των συμμετεχόντων αποσύρθηκε λόγω παρενεργειών ή επειδή το φάρμακο δεν είχε αποτέλεσμα σε αυτούς.

Οι περισσότερες παρενέργειες που αναφέρθηκαν δεν ήταν σοβαρές και περιλάμβαναν ναυτία, αυξημένη αδυναμία, αλλαγές στη διάθεση, αυτοκτονικές σκέψεις και παραισθήσεις. ‘Ενας ασθενής πέθανε από σπασμούς που πιθανόν σχετίζονταν με την αγωγή με μαριχουάνα.

 

Πηγές: ‘’Neurology’’.