Δυο υπάρχοντα φάρμακα- το ένα για την αντιμετώπιση του ποδιού του αθλητή και το άλλο για την αντιμετώπιση του εκζέματος-μπορεί ενδεχομένως να είναι χρήσιμες θεραπείες για την αντιμετώπισης της σκλήρυνσης κατά πλάκας, εκτιμούν ερευνητές.

Σε αρχικές έρευνες σε ζώα, τα φάρμακα επιδιόρθωσαν μέρος της κυτταρικής βλάβης και της παράλυσης που συνοδεύουν τη σκλήρυνση κατά πλάκας.

Τα φάρμακα οδήγησαν σε νέα ανάπτυξη μυελίνης για την επικάλυψη και προστασία των νεύρων. Ειδικοί δήλωσαν ότι αν και τα ευρήματα που δημοσιεύονται στο περιοδικό ''Nature'' είναι υποσχόμενα οι άνθρωποι δεν θα πρέπει να επιλέγουν μόνοι τους φάρμακα.

Χρειάζονται νέες έρευνες για να διαπιστωθεί ότι οι αγωγές δρουν στους ανθρώπους.

Εργαστηριακές έρευνες σε ανθρώπινα κύτταρα ήδη υποδεικνύουν ότι θα μπορούσαν.

Τα δυο φάρμακα- ένα αντιμυκητιακό (μικοναζόλη) και ένα στεροειδές (κλομπετασόλη) – είναι φάρμακα τοπικής χρήσης, που εφαρμόζονται ως κρέμα στο δέρμα.

Ο ερευνητής Dr Paul Tesar, του Case Western Reserve School of Medicine στις ΗΠΑ, δήλωσε ότι τα συγκεκριμένα ήδη έχουν καλό ιστορικό ασφάλειας για την αντιμετώπιση των παραπάνω νόσων.

Πρόσθεσε ότι η σύνθεση των φαρμάκων θα χρειαστεί ενδεχομένως να αλλάξει ώστε να στοχεύσει καλύτερα στο νευρικό σύστημα.
Ερευνητές εξετάζουν υπάρχοντα φάρμακα για να διαπιστώσουν αν μπορούν να αντιμετωπίσουν θεραπευτικά τη σκλήρυνση κατά πλάκας.

Η ερευνητική ομάδα αξιολόγησε λίστα 700 υπαρχόντων φαρμάκων για να βρει κάποιο που θα μπορούσε να προάγει την παραγωγή μυελίνης από τα κύτταρα του ασθενούς.

Ο Dr Tesar δήλωσε ότι εργάζεται με ζήλο για να φθάσει σε ασφαλές και αποτελεσματικό φάρμακο για κλινική χρήση.

 

Πηγές: ''Nature".