Η εξήγηση, λένε οι επιστήμονες στο ιατρικό περιοδικό Pediatrics, είναι η «υπόθεση της υγιεινής» που λέει ότι η έκθεση στα μικρόβια ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα του ανθρώπου.

Το πιπίλισμα του δακτύλου και το δάγκωμα των νυχιών φάνηκε να μειώνει ως ένα βαθμό την ατοπική προδιάθεση σε 1.000 άτομα στη Νέα Ζηλανδία που αξιολογόντουσαν περιοδικά ανάμεσα στις ηλικίες 5 και 32 ετών.

Αντίθετα, οι συνήθειες αυτές δεν φάνηκε να επηρεάζουν την πιθανότητα για άσθμα ή αλλεργική ρινίτιδα.

Οι ερευνητές αξιολόγησαν το πιπίλισμα του δακτύλου και το δάγκωμα των νυχιών στις ηλικίες 5, 7, 9 και 11 ετών ενώ τις αλλεργίες στις ηλικίες 13 και 32 ετών.

Περίπου ένα τρίτο των παιδιών πιπιλούσαν συχνά το δάκτυλό τους ή έτρωγαν τα νύχια τους. Αυτά τα παιδιά είχαν σημαντικά μικρότερη πιθανότητα αλλεργίας στα 13 και στα 32 τους: ήταν κατά το ένα τρίτο μικρότερη απ’ ό,τι στα παιδιά που δεν είχαν αυτές τις συνήθειες.

Ο ερευνητής Prof Malcolm Sears, από το McMaster University, στον Καναδά, δήλωσε: "Αν και δεν λέμε ότι πρέπει να ενθαρρύνονται αυτές οι συνήθειες, φαίνεται ότι διαθέτουν μία θετική πλευρά".

Η Holly Shaw, από τον οργανισμό Allergy UK, είπε: "Έρευνες που έχουν γίνει και σε άλλες χώρες ενισχύουν αυτή τη θεωρία για το ρόλο του περιβάλλοντος και του μικροβιώματος του εντέρου στη διαμόρφωση της πιθανότητας ενός ατόμου να εκδηλώσει αλλεργίες.

Τα κατοικίδια στο σπίτι, τα μεγαλύτερα αδέλφια και η ζωή σε μία φάρμακα επίσης είναι περιβαλλοντικές επιρροές που μπορεί να παίξουν ρόλο στην ανάπτυξη αλλεργικής νόσου".

Πηγές: Περιοδικό Pediatrics