Νέα έρευνα επιβεβαιώνει ότι το σκάλισμα της μύτης δεν είναι υγιεινό για κάποιον ούτε για τους γύρω του.

Σε έρευνα που έγινε σε 40 ενηλίκους, Βρετανοί ερευνητές ανακάλυψαν ότι τα βακτήρια πίσω από πιθανόν μοιραία πνευμονία μπορεί ενδεχομένως να εξαπλώνονται σκαλίζοντας και τρίβοντας τη μύτη.

Ήταν γνωστό ότι βακτήρια πνευμονόκοκκου  που προκαλούν πνευμονία εξαπλώνονται μέσω σταγονιδίων από φτέρνισμα και βήχα. Ωστόσο, η νέα έρευνα είναι η πρώτη που δείχνει ότι μπορεί εύκολα να εξαπλωθεί μεταξύ της μύτης  και των χεριών.

Η Victoria Connor του Liverpool School of Tropical Medicine στη Βρετανία, δήλωσε ότι η λοίμωξη με πνευμονόκοκκο είναι σημαντική αιτία θανάτου παγκοσμίως και υπολογίζεται ότι είναι υπεύθυνη για 1,3 εκατομμύρια θανάτους σε παιδιά κάτω των 5 ετών ετησίως.

Οι ηλικιωμένοι και άνθρωποι με άλλες αιτίες βλάβης στο ανοσοποιητικά, όπως χρόνιες νόσους έχουν επίσης αυξημένο κίνδυνο τέτοιων λοιμώξεων.

Η Connor χαρακτήρισε την τρέχουσα κατανόηση του τρόπου μετάδοσης της πνευμονίας φτωχή, επομένως θέλησε να εξετάσει πώς μπορεί ενδεχομένως αυτή να εξαπλώνεται στον πληθυσμό.

Στην έρευνα, τα χέρια 40 υγιών ενηλίκων μολύνθηκαν με βακτήρια πνευμονόκοκκου.

Οι συμμετέχοντες χωρίστηκαν σε 4 ομάδες. Η πρώτη ομάδα μύρισε τα χέρια της που είχαν μολυνθεί με νερό που περιείχε βακτήρια πνευμονόκοκκου.

Η άλλη ομάδα έκανε το ίδιο αλλά αυτή τη φορά τα βακτήρια εφαρμόστηκαν ξηρά, στο πίσω μέρος του χεριού.

Η τρίτη ομάδα έπιασε τη μύτη της με δάχτυλο που είχε μολυνθεί με νερό με βακτήρια, ενώ άλλη ομάδα έκαναν το ίδιο αλλά στα δάχτυλα υπήρχαν στεγνά δείγματα βακτηρίων.

Το αποτέλεσμα ήταν ότι ενώ ο πνευμονόκοκκος μεταδόθηκε σε όλες τις ομάδες, η εξάπλωση από το χέρι στη μύτη ήταν υψηλότερη στις ομάδες που μύρισαν την ‘’υγρή’’ μορφή.

Αυτό πιθανόν επειδή τα βακτήρια εξουδετερώνονται περισσότερο σε πιο  στεγνά περιβάλλοντα, σημείωσε η ομάδα.

Η έρευνα υποδεικνύει ότι η καλή υγιεινή των χεριών καθώς και το να κρατάμε τα παιχνίδια των παιδιών καθαρά θα μπορούσε να προστατεύει τα παιδιά από το να μολυνθούν και από την εξάπλωση βακτηρίων σε άλλα παιδιά.

Θα μπορούσε επίσης  να μειώνει την εξάπλωση σε μεγαλύτερης ηλικίας συγγενείς του παιδιού, που ενδεχομένως είναι πιο ευάλωτοι στη λοίμωξη, σημείωσαν οι ερευνητές.

Η Connor παραδέχτηκε ότι θα μπορούσε να μην είναι πολύ ρεαλιστικό να πείσουμε τα παιδιά να σταματήσουν να σκαλίζουν και να τρίβουν τη μύτη τους.

Ωστόσο, θα μπορούσε ενδεχομένως να υπάρχει μια θετική πλευρά στο σκάλισμα της μύτης. Η παρουσία των βακτηρίων μπορεί ορισμένες φορές να ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα των παιδιών και μπορεί να μειώσει τις πιθανότητες να τα φέρουν ξανά στη ζωή τους.

Η ερευνήτρια τόνισε ότι η εξάπλωση αυτών των μικροβίων μπορεί να προκαλέσει πραγματική βλάβη σε άλλους.

Επομένως, η αποχή των παιδιών από το σκάλισμα της μύτης μπορεί ενδεχομένως να είναι σημαντική  όταν παιδιά έρχονται σε επαφή με ηλικιωμένους με εξασθενημένο ανοσοποιητικό.

Τα ευρήματα δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό European Respiratory Journal.