Η πνευμονία στα παιδιά αποτελεί διαγνωστική πρόκληση, καθώς τα συμπτώματα είναι συχνά μη ειδικά και ποικίλλουν ανάλογα με την ηλικία, την εντόπιση και τη βαρύτητα της φλεγμονής.

Πρόκειται για φλεγμονή των κυψελίδων των πνευμόνων, που συνήθως ακολουθεί λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού.

Ιδιαίτερα ύποπτος θεωρείται ο συνδυασμός πυρετού και ταχύπνοιας, ο οποίος εμφανίζει τη μεγαλύτερη διαγνωστική ειδικότητα. Συχνά παρατηρούνται επίσης δύσπνοια, ταχυκαρδία, έμετος, υγροί αναπνευστικοί ήχοι κατά την εισπνοή, εξασθενημένο αναπνευστικό ψιθύρισμα, καθώς και άρνηση λήψης τροφής ή σημεία αφυδάτωσης.

Στην πρωτοβάθμια φροντίδα, σημαντικό εργαλείο αποτελεί η παλμική οξυμετρία· εάν ο κορεσμός οξυγόνου είναι κάτω από 92%, απαιτείται νοσηλεία και χορήγηση οξυγόνου. Κατά την εισαγωγή στο νοσοκομείο πραγματοποιείται και αιματολογικός έλεγχος, καθώς η αφυδάτωση μπορεί να οδηγήσει σε ηλεκτρολυτικές διαταραχές που ενίοτε αποδεικνύονται σοβαρότερες από την ίδια την πνευμονία.

Η θεραπευτική αντιμετώπιση είναι κατά βάση υποστηρικτική και περιλαμβάνει οξυγονοθεραπεία, αντιπυρετικά και επαρκή ενυδάτωση.

Η απόφαση για χορήγηση αντιβιοτικού λαμβάνεται μόνον από τον γιατρό και δεν βασίζεται σε έναν μεμονωμένο κλινικό ή εργαστηριακό δείκτη, αλλά λαμβάνει υπόψη κυρίως την ηλικία του παιδιού και τη βαρύτητα της κλινικής εικόνας. Παιδιά σχολικής ηλικίας και έφηβοι με σοβαρή πνευμονία της κοινότητας θα πρέπει να λαμβάνουν αντιβιοτική αγωγή. Αντίθετα, σε βρέφη, νήπια ή σε ήπια περιστατικά, η απόφαση εξατομικεύεται με βάση τη συνολική κλινική εκτίμηση.

Ως θεραπεία πρώτης γραμμής συνιστάται η αμοξικιλλίνη από του στόματος, ενώ σε νοσηλευόμενους ασθενείς μπορεί να χορηγηθεί αμπικιλλίνη ενδοφλεβίως. Σε περίπτωση αλλεργίας στην πενικιλίνη προτείνεται η κλαριθρομυκίνη, ενώ σε παιδιά άνω των εννέα ετών μπορεί να χρησιμοποιηθεί και δοξυκυκλίνη.

Ιδιαίτερη προσοχή απαιτείται στις ιογενείς πνευμονίες, όπως αυτές που σχετίζονται με τη CοViD - 19 ή με τη γρίπη. Σε αυτές τις περιπτώσεις η αιτιολογία είναι κατά κανόνα ιογενής και τα αντιβιοτικά ενδείκνυνται μόνο όταν υπάρχει υποψία βακτηριακής επιλοίμωξης, ενώ η θεραπεία είναι κυρίως υποστηρικτική και, όπου ενδείκνυται, μπορεί να προστεθεί έγκαιρη αντιική αγωγή.

Συμπερασματικά, η χορήγηση αντιβιοτικού στην περίπτωση πνευμονίας στα παιδιά δεν είναι αυτόματη, αλλά βασίζεται στην προσεκτική αξιολόγηση της ηλικίας, της βαρύτητας των συμπτωμάτων και της πιθανότητας βακτηριακής λοίμωξης.

Ειδήσεις υγείας σήμερα
Δίαιτα και στις τιμές: Φθηνότερα έως και 50% τα Ozempic και Wegovy
Παιδιά και έφηβοι: Το 60% παρουσιάζει διαδικτυακή εξάρτηση και το 50% εμπλέκεται σε διαδικτυακή βία
Η μυϊκή δύναμη συνδέεται με τη μακροζωία στις ηλικιωμένες [μελέτη]