Τα θηλαστικά, κατά τη διάρκεια της εξελικτικής ανάπτυξής τους, κατέλαβαν φάσματα συχνοτήτων για την επικοινωνία τους που δεν μπορούν να ακούσουν οι θηρευτές τους από άλλες κατηγορίες ζώων. Ένας λόγος για αυτό είναι μια πρωτεΐνη που ονομάζεται LRRC52. Σχετικά με τον ρόλο της πρωτεΐνης και τα πλεονεκτήματα για τα θηλαστικά - συμπεριλαμβανομένων των ανθρώπων - αναφέρουν οι επιστήμονες με επικεφαλής την  Isabelle Lang από το Πανεπιστήμιο του Saarland στο περιοδικό FASEB

Πράγματι, οι άνθρωποι, όπως τα θηλαστικά εν γένει, μπορούν να ακούσουν ένα ευρύτερο φάσμα συχνοτήτων σε σχέση με άλλες κατηγορίες του ζωικού βασιλείου. Για παράδειγμα, τα πουλιά μπορούν να ακούσουν ήχους μόνο με συχνότητα 3 kilohertz (kHz). Αντίθετα, η ανθρώπινη ακοή καλύπτει μια περιοχή από 20 Hz - 20 kHz. Πολλά μικρότερα θηλαστικά  εισβάλλουν ακουστικά στην περιοχή των υπερήχων και άλλα όπως οι νυχτερίδες μπορούν να φτάσουν ακόμη και τα 200 kHz.

Αυτό οφείλεται εν μέρει στη διαφορετική επεξεργασία ερεθίσματος στο εσωτερικό μέρος του αυτιού. Τα θηλαστικά είναι γνωστό ότι έχουν ένα στραβό και σχετικά μακρύ κοχλία στο εσωτερικό αυτί. Το εισερχόμενο ηχητικό κύμα θέτει σε κίνηση μια πολύπλοκη φυσιολογική αντίδραση: Πρώτα ανοίγουν ορισμένοι δίαυλοι ιόντων ενός ακουστικού αισθητικού κυττάρου  προκαλώντας το κάλιο να εισρεύσει και να ενεργοποιήσει ηλεκτρικά το κύτταρο.

Μέσα από αυτό ανοίγουν κανάλια ασβεστίου, τα οποία σε μια περαιτέρω αλυσίδα διαδικασιών  ενεργοποιούν ηλεκτρικά σήματα σε ακουστικά νευρικά κύτταρα, τα οποία τελικά προωθούνται στον εγκέφαλο. Άλλα κανάλια καλίου, τα επονομαζόμενα κανάλια ΒΚ, φροντίζουν στην συνέχεια ώστε το κάλιο να  εκρέει έξω από το τριχωτό κύτταρο και το κύτταρο επιστρέφει στην αρχική του κατάσταση. Έτσι, τα ακουστικά αισθητήρια κύτταρα είναι και πάλι ικανά να δεχθούν ένα νέο ηχητικό κύμα.

Στα θηλαστικά, σε αντίθεση με άλλα ζώα, το κανάλι BK ενεργοποιείται ανεξάρτητα από την εισροή ασβεστίου. Η Lang μπόρεσε να δείξει τώρα ότι μια πρωτεΐνη που ονομάζεται LRRC52 είναι υπεύθυνη για το γεγονός ότι  τα κανάλια BK λειτουργούν διαφορετικά στο αυτί των θηλαστικών παρά στο εσωτερικό αυτί των πουλιών. Αποδεικνύει  ότι η LRRC52 είναι παρούσα σε υψηλές συγκεντρώσεις στα τριχωτά κύτταρα μόνο όταν ένα θηλαστικό είναι πραγματικά ικανό για ακοή.

Πηγές:  Faseb