''Είμαι γυναίκα εργαζόμενη. Είμαι γυναίκα κακοποιημένη. Είμαι γυναίκα σεξεργάτρια. Είμαι γυναίκα μετανάστρια. Είμαι γυναίκα ομοφυλόφιλη. Είμαι γυναίκα άνεργη με δύο παιδιά. Είμαι γυναίκα τοξικοεξαρτημένη. Είμαι γυναίκα δολοφονημένη.

Θέλεις να μάθεις την καθημερινότητα μου; Μπορεί να πιστεύεις ότι τα πράγματα έχουν αλλάξει, αλλά στην πραγματικότητα όχι τόσο. Συχνά, με αντιμετωπίζουν σαν αντικείμενο.

Θυμάσαι προχθές στο λεωφορείο μια κοπέλα που φώναζε επειδή κάποιος την παρενόχλησε; Εγώ ήμουν. Θυμάσαι μια μέρα στην δουλειά που κάποια έφυγε κλαίγοντας; Ξέρεις γιατί; Δεν δέχτηκε να κάνει σεξ με το αφεντικό. Εγώ ήμουν.

Θυμάσαι τη γειτόνισσα που γυρνούσε στο σπίτι της με σακούλες στα χέρια της και το πρόσωπό της ήταν μελανιασμένο; Την είχε χτυπήσει την προηγούμενη νύχτα ο άντρας της και εσύ δεν έδωσες σημασία. Εγώ ήμουν εκείνη.

Θυμάσαι την πιτσιρίκα που είδες τις προάλλες να την βρίζει και να την χτυπάει το αγόρι της στο δρόμο; Κι εσύ σκέφτηκες ότι δεν σε αφορά και γύρισες το κεφάλι σου από την άλλη. Το ίδιο βράδυ βρέθηκε νεκρή. Εγώ ήμουν.

Θυμάσαι την μετανάστρια με το μωρό αγκαλιά που σου ζήτησε να τους πάρεις κάτι να φάνε και βιαστικά της είπες ότι δεν σου περισσεύουν χρήματα; Είχαν να φάνε 3 μέρες. Εγώ ήμουν εκείνη η γυναίκα.

Θυμάσαι το κορίτσι που είδες να κοιμάται στο παγκάκι με τη σύριγγα καρφωμένη στο χέρι της; Λίγες ώρες μετά κάποιοι τη βίασαν. Αυτό το κορίτσι ήμουν εγώ.

Κι εμείς παλεύουμε για τις ζωές μας και έχουμε όνειρα, όπως κι εσύ. Είμαστε γυναίκες, πρώην χρήστριες ουσιών, που αποφασίσαμε να κάνουμε μια καινούργια αρχή. Καταλάβαμε ότι αξίζουμε κι εμείς να ζήσουμε, όπως αξίζει κι εσύ.

Μαθαίνουμε ποιες είμαστε, αποδεχόμαστε αυτό που είμαστε και το αγκαλιάζουμε. Μαθαίνουμε να αγαπάμε τους εαυτούς μας και έχουμε δίψα για ζωή. Για μία ζωή απλή, φυσιολογική, ισότιμη.

Ρίχνουμε φως στα σκοτάδια μας και με αυτό προχωράμε.

Είμαστε οι γυναίκες του Κλειστού Προγράμματος Απεξάρτησης Γυναικών του 18 ΑΝΩ.''