Η πρώιμη χορήγηση λεναλιδομίδης και δεξαμεθαζόνης στην πρώτη υποτροπή του Πολλαπλού Μυελώματος παρατείνει σημαντικά το προσδόκιμο επιβίωσης των ασθενών.

Το παραπάνω αποτελεί το βασικό αποτέλεσμα μελέτης που δημοσιεύτηκε πρόσφατα στο ‘European Journal of Hematology’ και παρουσιάστηκε κατά τη διάρκεια του 14ου Συνεδρίου της Ευρωπαϊκής Αιματολογικής Εταιρείας.

Τα δεδομένα της μελέτης δείχνουν ότι η χορήγηση της λεναλιδομίδης σε συνδυασμό με δεξαμεθαζόνη πρώιμα κατά την πορεία της νόσου, επιτρέπει γρήγορη και διατηρήσιμη ανταπόκριση που οδηγεί στα μεγαλύτερα διαστήματα επιβίωσης που έχουν αναφερθεί μέχρι σήμερα σε ασθενείς με υποτροπιάζον ή ανθεκτικό Πολλαπλό Μυέλωμα.



Συγκεκριμένα, η μελέτη έδειξε ότι οι ασθενείς που έλαβαν το συνδυασμό λεναλιδομίδη και δεξαμεθαζόνη μετά από μια προηγούμενη θεραπεία, είχαν σημαντικά κλινικά οφέλη σε σύγκριση με εκείνους που είχαν λάβει 2 ή περισσότερες προηγούμενες θεραπείες, όπως μεγαλύτερη ανταπόκριση (πλήρη ή πολύ καλή μερική ύφεση στο 39,8% έναντι 27,7% των ασθενών), μεγαλύτερο χρόνο μέχρι την επόμενη υποτροπή της νόσου (17,1 έναντι 10,6 μήνες) και μεγαλύτερο προσδόκιμο επιβίωσης (42,0 έναντι 35,8 μήνες), με καμία διαφορά στην τοξικότητα και στην ανάγκη για μείωση των δόσεων της λεναλιδομίδης.

‘Αυτά τα αποτελέσματα υποστηρίζουν ότι είναι ωφέλιμο για τους ασθενείς να λαμβάνουν λεναλιδομίδη και Dexa νωρίτερα στην πορεία της θεραπείας τους’ δήλωσε ο Dr. Edward A. Staudtmauer από το Abramson Cancer Center, University of Pennsylvania, Philadelphia, στις ΗΠΑ.

‘Βασιζόμενοι σε αυτά τα αποτελέσματα, ο συνδυασμός λεναλιδομίδης και Dexa θα πρέπει να εξετάζεται ως 2ης γραμμής θεραπεία για τους ασθενείς με Πολλαπλό Μυέλωμα’.

Τα εντυπωσιακά αυτά αποτελέσματα οφείλονται στο διπλό τρόπο δράσης της λεναλιδομίδης, που περιλαμβάνει άμεση κυτταροτοξική δράση ενάντια στα καρκινικά κύτταρα αυτά καθ’ αυτά και, επιπρόσθετα, μία μοναδική ενίσχυση στο ανοσολογικό σύστημα, πετυχαίνοντας αποτελεσματικό έλεγχο της νόσου που διατηρείται σε βάθος χρόνου.

Το Πολλαπλό Μυέλωμα είναι η δεύτερη σε συχνότητα κακοήθεια του αίματος, που χαρακτηρίζεται από ανεξέλεγκτο πολλαπλασιασμό των πλασματοκυττάρων στο μυελό των οστών. Τα πλασματοκύτταρα είναι είδος λευκών αιμοσφαιρίων που παράγουν αντισώματα, τις ανοσοσφαιρίνες, που καταπολεμούν τις λοιμώξεις.

Σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό Δίκτυο Ασθενών για το Μυέλωμα (Myeloma Euronet), περισσότεροι από 77.000 άνθρωποι στην Ευρώπη λαμβάνουν καθημερινά θεραπεία για το πολλαπλό μυέλωμα. Η συχνότητα εμφάνισης αυτής της κακοήθειας αυξάνεται ραγδαία.

Ενώ μέχρι πρόσφατα η ασθένεια εκδηλωνόταν περίπου (κατά μέσο όρο) στα 60 έτη της ηλικίας ενός ατόμου, σήμερα ένα ποσοστό 5-10% όλων των ασθενών που πάσχουν από μυέλωμα έχουν ηλικία μικρότερη των 40 ετών και μόνο ένα 35% ζει περισσότερα από πέντε χρόνια μετά τη διάγνωση.

Διαγιγνώσκονται περίπου 4 νέες περιπτώσεις ανά 100.000 άτομα ετησίως, δηλ., στην Ελλάδα κάθε χρόνο προσβάλλονται περίπου 400 άτομα από Πολλαπλό Μυέλωμα.