Εγκαίνια νέου χώρου φιλοξενίας από τον 'Ζέφυρο' του ΨΝΑ

Η διαμονή στην Κοινότητα αποτελεί μία από τις πιο   σημαντικές παραμέτρους της ψυχιατρικής μεταρρύθμισης σήμερα στην Ελλάδα. Στο πλαίσιο του προγράμματος ‘Ψυχαργώς’ (Γ΄   ΚΠΣ), ο σχεδιασμός αυτός γίνεται πραγματικότητα. Όλο και περισσότεροι άνθρωποι έχουν την δυνατότητα για ισότιμη διαβίωση.   Με την ανάπτυξη των μονάδων φιλοξενίας, το Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης προχώρησε στην επίτευξη των στόχων της αποασυλοποίησης προσθέτοντας νέες θέσεις φιλοξενίας, δημιουργώντας προοπτική για ποιότητα ζωής.   Τα τελευταία χρόνια περισσότεροι από 350   νοσηλευόμενοι   του Ψυχιατρικού Νοσοκομείου, διαμένουν στην Κοινότητα σε δομές όπως οικοτροφεία, ξενώνες και διαμερίσματα.

Η ανάπτυξη του Οικοτροφείου ‘Ζέφυρος’ εντάσσεται στο Επιχειρησιακό Πρόγραμμα   ‘Υγεία-Πρόνοια   2000-2006’ μέτρο 2.1: Αποασυλοποίηση και κοινωνικοοικονομική επανένταξη ψυχικά ασθενών   και συγχρηματοδοτείται κατά 75% από το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο και κατά 25% από το Υπουργείο Υγείας   και   Κοινωνικής   Αλληλεγγύης.

Το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο συμβάλλει στην ανάπτυξη της απασχόλησης, χάρη   στην προώθηση της απασχολησιμότητας, του επιχειρηματικού πνεύματος, της ικανότητας προσαρμογής   και   της ισότητας των ευκαιριών,   καθώς   και   της επένδυσης   στους ανθρώπινους πόρους.

Το Οικοτροφείο   ‘Ζέφυρος’ είναι μονάδα ψυχοκοινωνικής αποκατάστασης του Ψυχιατρικού Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης η οποία φιλοξενεί 15 άτομα. Λειτουργεί από τις αρχές Απριλίου 2007. Στο οικοτροφείο   εργάζονται   επαγγελματίες ψυχικής υγείας διαφόρων ειδικοτήτων που συνθέτουν την πολυκλαδική θεραπευτική ομάδα. Μέσα   στο   σταθερό   θεραπευτικό πλαίσιο που παρέχεται   στο περιβάλλον του οικοτροφείου κυριαρχεί η αποδοχή. Το πλαίσιο συνεργασίας ενοίκων   και εργαζομένων   ορίζεται από τις αρχές της αλληλοκατανόησης   και   του   αμοιβαίου σεβασμού.

Πρωταρχικοί   στόχοι της συνεργασίας είναι:

•  Η βελτίωση της ποιότητας ζωής των ενοίκων
•  Η διαβίωση σε φιλικό και φιλόξενο περιβάλλον
• Η ανάπτυξη   των   κοινωνικών   δεξιοτήτων   των ενοίκων   και της   όσο το δυνατόν μεγαλύτερης συμμετοχής τους   στη ζωή της τοπικής κοινότητας
•  Η διερεύνηση   της   δυνατότητας   για   την επαγγελματική ένταξη
• Η αγωγή   στην κοινότητα   μέσα   από   δράσεις που αποσκοπούν   στην εξάλειψη του στίγματος και των διακρίσεων
• Οι   επαφές   με το οικογενειακό περιβάλλον   των ενοίκων και η βελτίωση   των   μεταξύ τους σχέσεων, όπου αυτό είναι εφικτό.