Η 14η Ιουνίου έχει καθιερωθεί από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας ( Π.Ο.Υ.), τον Ερυθρό Σταυρό και την Ερυθρά Ημισέληνο ως η Παγκόσμια Ημέρα του Εθελοντή Αιμοδότη. Την ημέρα αυτή, τιμάται, διεθνώς ο ανώνυμος εθελοντής αιμοδότης και ο αλτρουισμός που επιδεικνύει προσφέροντας δύο πολύτιμα αγαθά χωρίς ανταμοιβή: λίγο από το χρόνο του και 400ml αίμα από τα 5 λίτρα που έχει.


Σύμφωνα με φετινή έκθεση του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας:
-Από τα 117,4 εκατομμύρια δωρεές αίματος που συγκεντρώθηκαν παγκοσμίως, το 42% αυτών συλλέγεται σε χώρες υψηλού εισοδήματος, οι οποίες φιλοξενούν το 16% του παγκόσμιου πληθυσμού.
-Στις χώρες με χαμηλό εισόδημα, έως και το 52% των μεταγγίσεων αίματος χορηγούνται σε παιδιά κάτω των 5 ετών. ενώ στις χώρες υψηλού εισοδήματος, η πιο συχνά μεταγγισμένη ομάδα ασθενών είναι άνω των 65 ετών, αντιπροσωπεύοντας μέχρι και το 75% όλων των μεταγγίσεων.
-Με βάση δείγματα 1.000 ατόμων, το ποσοστό δωρεάς αίματος είναι 32,6 δωρεές σε χώρες υψηλού εισοδήματος, 15,1 δωρεές σε χώρες με υψηλό μεσαίο εισόδημα, 8,1 δωρεές σε χώρες με χαμηλότερο μεσαίο εισόδημα και 4,4 δωρεές σε χώρες με χαμηλό εισόδημα.
-Κατά 11,6 εκατ. αυξήθηκαν οι αιμοδοσίες από εθελοντές μη αμειβόμενους δότες από το 2008 έως το 2015. Συνολικά, 78 χώρες συγκεντρώνουν πάνω από το 90% της προσφοράς αίματος από εθελοντές μη αμειβόμενους δωρητές αίματος. Ωστόσο, 58 χώρες συγκεντρώνουν περισσότερο από το 50% του αίματος από την οικογένεια ή με αμοιβή.
-Μόνο 50 από τις 173 χώρες που υποβάλλουν στοιχεία παράγουν φαρμακευτικά προϊόντα που προέρχονται από πλάσμα (PDMP) .

Τα στοιχεία σχετικά με το προφίλ φύλου των αιμοδοτών δείχνουν ότι σε παγκόσμιο επίπεδο, το 32% των αιμοδοσιών προσφέρεται από τις γυναίκες, αν και αυτό κυμαίνεται ευρέως. Σε 14 από τις 119 χώρες αναφοράς, λιγότερο από το 10% των δωρεών παρέχεται από γυναίκες.

Ηλικιακά, και αναλογικά, περισσότεροι νέοι δωρίζουν αίμα σε χώρες με χαμηλό και μεσαίο εισόδημα από ό, τι στις χώρες υψηλού εισοδήματος. 

Όμως, όπως αναφέρει στην έκθεσή του ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, οι περιττές μεταγγίσεις και οι μη ασφαλείς πρακτικές μετάγγισης εκθέτουν τους ασθενείς σε κίνδυνο σοβαρών αντιδράσεων μετάγγισης και μεταδοτικών λοιμώξεων. Οι περιττές μεταγγίσεις μειώνουν επίσης τη διαθεσιμότητα προϊόντων αίματος για ασθενείς που το έχουν ανάγκη.

Στο πλαίσιο αυτό, συστήνει την ανάπτυξη συστημάτων, όπως οι επιτροπές νοσοκομείων για τη μετάγγιση και την αιμο-επαγρύπνηση, για την παρακολούθηση και τη βελτίωση της ασφάλειας κατά τη διαδικασία της μετάγγισης. Από αυτή την άποψη :
- 124 χώρες έχουν εθνικές κατευθυντήριες γραμμές για την κατάλληλη κλινική χρήση του αίματος: 32 χώρες στην περιοχή της Αφρικής (71% των χωρών που υπέβαλαν έκθεση στην περιοχή), 17 στην Αμερική (50%), 14 στην Ανατολική Μεσόγειο (74%), 34 στην Ευρώπη (83%), 10 στη Νοτιοανατολική Ασία (91%) και 17 στον Δυτικό Ειρηνικό (74%).
-Οι επιτροπές μετάγγισης εμφανίζονται στο 45% των νοσοκομείων που εκτελούν μεταγγίσεις: το 12% των νοσοκομείων που εκτελούν μετάγγιση στην Αφρική διαθέτει επιτροπή μετάγγισης, 17% στην Αμερική, 57% στην Ανατολική Μεσόγειο, 68% στην Ευρώπη, 79% στην Ανατολική Ασία και 40% στο Δυτικό Ειρηνικό.
- Τα συστήματα για την αναφορά ανεπιθύμητων ενεργειών μετάγγισης εμφανίζονται στο 34% των νοσοκομείων στην περιοχή της Αφρικής, 81% στην Αμερική, 64% στην Ανατολική Μεσόγειο, 86% στην Ευρώπη, 80% στη Νοτιοανατολική Ασία και 38% στο Δυτικό Ειρηνικό.
- Το 46% των χωρών που υποβάλλουν στοιχεία έχουν σύστημα αιμοεπαγρύπνησης. Η ευρωπαϊκή περιφέρεια έχει το υψηλότερο ποσοστό χωρών με συστήματα αιμοεπαγρύπνησης (76%), ακολουθούμενη από την Ανατολική Μεσόγειο (53%), τον Δυτικό Ειρηνικό (48%), την Αφρική (38%), τη Νοτιοανατολική Ασία (36% και την Αμερική (21%).