Tα νούμερα του προϋπολογισμού για την περίθαλψη δεν βγαίνουν και η εξεύρεση λύσεων είναι μονόδρομος. Σε αντίθετη περίπτωση, δηλαδή γνωρίζουμε στο πετσί μας το πρόβλημα αλλά δεν αναζητούμε βιώσιμες λύσεις, η Πολιτεία θα πρέπει να είναι έτοιμη για δυσάρεστες εξελίξεις, λένε παράγοντες της αγοράς, επιβεβαιώνοντας τα σαθρά στηρίγματα του οικοδομήματος που λέγεται Υγεία.

Το ασφαλιστικό σύστημα στην Ελλάδα είναι ανταποδοτικό. Τι σημαίνει αυτό; Ο κάθε ασφαλισμένος καταβάλλει εισφορές στα Ταμεία -άρα δεν χρηματοδοτείται από τα φορολογικά έσοδα του κράτους- και έχει υγειονομική περίθαλψη. Άρα στο 1,945 δισ. ευρώ που είναι ο εξωνοσοκομειακός προϋπολογισμός για την Υγεία θα έπρεπε να προστεθεί ως προνοιακό κονδύλι το ποσό των ανασφάλιστων που εκτιμάται στα 300 εκατ. ευρώ και όχι αυτό το ποσό να συμπεριληφθεί στο αρχικό.

Ακριβώς το ίδιο θα έπρεπε να γίνει και με το κονδύλι για τα εμβόλια, που εκτιμάται πάνω από 150 εκατ. ευρώ και τα οποία δεν είναι θεραπεία αλλά πρόληψη. Αντί αυτού, και αυτά τα σκευάσματα έχουν συμπεριληφθεί στο 1,945 δισ. ευρώ.

Λαμβάνοντας υπόψη και το νοσοκομειακό προϋπολογισμό, συνολικά μιλάμε για 2,5 δισ. ευρώ για 11 εκατ. κόσμο. Το ερώτημα λοιπόν είναι: φθάνει ή δεν φτάνει; Η απάντηση είναι μία, δεν φτάνει! Αν κρίνουμε και από τις συνολικές αντιδράσεις των παρόχων υγείας με ένα αίτημα να αυξηθούν τα κονδύλια για την υγεία που τα τελευταία χρόνια βιώνει σταθερά περικοπές, οριζόντιες και κάθετες στο σύνολο της αλυσίδας.

Και αν κάποιοι ισχυριστούν ότι πάντα "οι ίδιοι γνωστοί-'άγνωστοι" ζητούν τα ίδια" δηλαδή περισσότερα λεφτά, τότε και πάλι τα νούμερα και τα δεδομένα πρέπει να αναλάβουν ρόλο πρωταγωνιστή. Τα λουκέτα στις ιδιωτικές κλινικές έχουν περάσει τα 45, ενώ διψήφιο είναι και το νούμερο των λουκέτων στα μικρά εργαστήρια. Την ίδια στιγμή, τα περισσότερα φαρμακεία βρίσκονται ''στο κόκκινο'' και οι επισφάλειες έχουν χτυπήσει ταβάνι, ενώ παραδοσιακά ονόματα στο χώρο των φαρμακαποθηκών ανέστειλαν τη λειτουργία τους.

Παράλληλα, οι τριτοκοσμικές συνθήκες που επικρατούν έδιωξαν πάνω από 17.000 υγειονομικούς εκτός Ελλάδος. Τα δυσάρεστα δεδομένα δεν τελειώνουν εδώ. Η φαρμακοβιομηχανία είναι αναγκασμένη να επιστρέψει (clawback) 810 εκατ. ευρώ για το 2019, σύμφωνα με εκτιμήσεις του ΕΟΠΥΥ. Ποσό που θα την οδηγήσει σε επιλογές πολυεπίπεδων περικοπών και βεβαίως κανείς δεν θα μπορεί να την κρίνει για αυτό.

Με δεδομένο λοιπόν ότι το κονδύλι για την υγεία δεν φτάνει, τα δύο επόμενα ερωτήματα που πρέπει να απαντηθούν είναι αφενός γιατί δεν φτάνει και αφετέρου τι πρέπει να γίνει για να φτάσει. Για φέτος η συνολική δαπάνη για την υγεία εκτιμάται ότι θα φτάσει τα 5 δισ. ευρώ. Όπως ισχυρίζονται παράγοντες από τον χώρο του φαρμάκου, ακόμη και αν αντικαθίστανται όλα τα off patent που αντιστοιχούν στο 50% της αγοράς με γενόσημα, η εξοικονόμηση θα ήταν 15% με 20%, δηλαδή 1 δισ. ευρώ. Και πάλι τα νούμερα δεν βγαίνουν. Δεν το λέμε εμείς αλλά τα δεδομένα.

Η υγεία απορροφά το 11,1% του συνόλου των κρατικών δαπανών στη χώρα μας, με το ποσοστό να μας κατατάσσει στην 25η θέση μεταξύ των 28. Οι δαπάνες για την υγεία καλύπτουν το 5,2% του ελληνικού ΑΕΠ, όταν ο μέσος όρος στην Ε.Ε. είναι 7%.