Οι γύρεις είναι από τα πρώτα αλλεργιογόνα που διαπιστώθηκε ότι προκαλούν σημαντική νοσηρότητα σε αλλεργικά άτομα. Η γνώση των πιο συνηθισμένων ανεμοφίλων φυτών (δηλαδή εκείνων που πολλαπλασιάζονται με τη βοήθεια του ανέμου) επιτρέπει στον αλλεργιολόγο να εκτιμήσει την τοπική κατανομή τους και τις περιόδους ανθοφορίας τους ώστε να χορηγήσει την κατάλληλη προφυλακτική ή συμπτωματική αγωγή.

Ως γνωστόν οι γύρεις παίζουν σημαντικό ρόλο στην αναπαραγωγή του συνόλου σχεδόν των φυτών αν και μόνον το 10% των συγχρόνων ειδών είναι ανεμόφιλα και μπορεί να θεωρηθούν ως πηγές αεροαλλεργιογόνων.

Ένα φυτό για να είναι σημαντικό από αλλεργιολογικής πλευράς θα πρέπει να είναι ανεμόφιλο, να έχει μικρής διαμέτρου και ελαφριά γύρη, να παράγει γύρεις σε μεγάλες ποσότητες, να ανθίζει για σημαντικό χρονικό διάστημα και φυσικά, να υπάρχει σε αφθονία στο περιβάλλον.

Παράδειγμα τέτοιου φυτού είναι η ελξίνη η φαρμακευτική ή παριετάρια ή περδικάκι (Parietaria spp.).

Σε πολλές χώρες του κόσμου, και στην Ελλάδα εκδίδονται « δελτία γύρεων» τα οποία πληροφορούν τους αλλεργικούς ασθενείς σχετικά με την τρέχουσα ανθοφορία των φυτών με αλλεργιολογική σημασία.

Τα φυτά με σημασία για τους αλλεργικούς ασθενείς είναι τα αγρωστώδη (φυτά του αγρού), τα ζιζάνια (παράσιτα), το γκαζόν, τα δημητριακά, τα λουλούδια του αγρού και σημαντικός αριθμός δένδρων (π.χ. πεύκο, ελιά, κυπαρίσσι, λεύκα, πλάτανος κα.).

Σημειώνεται ότι η ευαισθητοποίηση στην ελιά αφορά τις γύρεις του φυτού και όχι τα προϊόντα του (πχ. λάδι, ελιές, cereals).