Υπάρχουν πολλοί τρόποι να ηρεμήσουμε τον εγκέφαλό μας από το στρες της καθημερινότητας. Κάποιοι άνθρωποι ακούν μουσική, άλλοι δοκιμάζουν διαλογισμό ή γιόγκα. Για κάποιους ανθρώπους, όμως, δεν υπάρχει τίποτα πιο χαλαρωτικό από το να πλύνουν τα πιάτα. Μάλιστα, για πολλούς ανθρώπους, η θέα ενός καθαρού σπιτιού στο τέλος μιας κουραστικής μέρας είναι αρκετή για να τους κάνει να ξεχάσουν το στρες και να μπορέσουν να ηρεμήσουν.

Και εδώ ας κάνουμε μια ερώτηση: Έχετε παρατηρήσει και εσείς πως όποτε νιώθετε πεσμένοι, αφήνετε το σπίτι σας λίγο στην τύχη του; Μήπως μετά αυτό σας κάνει να νιώθετε χειρότερα, άρα και με ακόμα λιγότερη όρεξη να καθαρίσετε; Μήπως αυτός ο φαύλος κύκλος πιάνει αρκετά μεγαλύτερο κομμάτι της  ζωής σας από ό,τι θα θέλατε;

Δεν θα ήταν παράλογο να πούμε ότι για τους περισσότερους ανθρώπους, ένα ακατάστατο και βρώμικο σπίτι επηρεάζει άμεσα την ψυχική τους υγεία με αρνητικό τρόπο. Ακόμα και για ανθρώπους που μπορούν να ζουν σε συνθήκες "οργανωμένου χάους", κάποια στιγμή η συσσώρευση άχρηστων πραγμάτων θα γίνει αποπνικτική.

Οι άνθρωποι που ζουν σε σπίτι ασφυκτικά γεμάτα είναι πιο πιθανό να υποφέρουν από κατάθλιψη, αλλά και να μην μπορούν να ηρεμήσουν από ευθύνες. Παράδειγμα: Εκείνο το πράγμα που έχουμε όλοι στο σπίτι μας και χρειάζεται επισκευή εδώ και μήνες, αλλά ακόμα δεν το έχουμε κάνει. Αν ταυτιστήκατε, καταλαβαίνετε το νόημα.

Σταδιακά, αυτό μεταφράζεται σε αυξημένο στρες. Μικρές επιπλέον ευθύνες από παντού, και μάλιστα από το ίδιο μας το σπίτι, τον χώρο που θα έπρεπε να χαλαρώνουμε. Συνεπώς, η τακτική καθαριότητα ίσως και να είναι κομμάτι μιας σταθερής αντιμετώπισης των καταθλιπτικών συμπτωμάτων - είτε αυτά προέρχονται από μέσα μας, είτε από την πραγματικότητα.

Το να καθαρίζουμε το σπίτι μας, επίσης, μπορεί να μας προσφέρει εκπληκτική αίσθηση ελέγχου. Αυτό που το κάνει τόσο σημαντικό είναι πως πέρα από τον συμβολισμό του όλου θέματος - ο οποίος δεν περνάει απαρατήρητος από τον εγκέφαλο, φυσικά - έχουμε και κυριολεκτικά έναν καθαρό χώρο που μας κάνει να νιώθουμε πιο υπεύθυνοι.

Επίσης, ας μην ξεχνάμε ότι οι δουλειές του σπιτιού απαιτούν κίνηση. Αυτό μπορεί να μη λέει πολλά σε έναν άνθρωπο 30 ετών που γυμνάζεται τακτικά, αλλά για κάποιον που δεν κάνει γυμναστική ή για κάποιον ηλικιωμένο είναι ευκαιρία για λίγη σωματική άσκηση.

Το πρόβλημα, λοιπόν, είναι το εξής: Πώς μπορούμε να βάλουμε την καθαριότητα πιο τακτικά στο πρόγραμμά μας, ειδικά αν είναι δύσκολο για οποιονδήποτε λόγο (από κατάθλιψη, μέχρι μωρό στο σπίτι, μέχρι μηδέν χρόνος λόγω δουλειάς);

  1. Κάνουμε λίγες δουλειές κάθε μέρα, για να μην τις αφήνουμε να μαζεύονται. Προφανώς, η σκούπα μπορεί να περιμένει μέχρι την Κυριακή, αλλά τα πιάτα καλό είναι να τα πλένουμε αμέσως αφού τα χρησιμοποιήσαμε.
  2. Φτιάχνουμε ένα πρόγραμμα με τις δουλειές που έχουν μεγαλύτερη προτεραιότητα και οργανώνουμε πότε θα κάνουμε την κάθε μία.
  3. Τη βάζουμε κυριολεκτικά στο πρόγραμμα, όπως θα βάζαμε, για παράδειγμα τη γυμναστική. Μετά από τη δουλειά, ας πούμε, μπορούμε να αφιερώσουμε τα επόμενα σαράντα λεπτά μας στο να καθαρίζουμε και να συμμαζεύουμε το σπίτι.
  4. Αν μένουμε με οικογένεια, η καθαριότητα προφανώς δεν πρέπει να είναι ζήτημα μόνο ενός ατόμου. Μοιράζουμε τις δουλειές και συμμετέχουμε.