Ερευνητές του Ohio State University, κατασκεύασαν τον πρώτο φορετό αισθητήρα που σχεδιάστηκε για τον εντοπισμό και την παρακολούθηση της μυϊκής ατροφίας.

Ενώ επι του παρόντος οι γιατροί βασίζονται στη μαγνητική τομογραφία για την αξιολόγηση του αν το μέγεθος και ο όγκος μυών ενός ασθενούς  έχουν εξασθενήσει, συχνές εξετάσεις χρειάζονται χρόνο και είναι κοστοβόρες.

H νέα έρευνα που δημοσιεύτηκε στο IEEE Transactions on Biomedical Engineering, δείχνει ότι ηλεκτρομαγνητικός αισθητήρας θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως εναλλακτική λύση έναντι των συχνών μαγνητικών τομογραφιών.

Τα ευρήματα έδειξαν ότι ο αισθητήρας θα μπορούσε να μετρά μικρής κλίμακας αλλαγές στο μέγεθος του όγκου και να παρακολουθεί τη μυϊκή απώλεια έως 51%.

Η Allyanna Rice, δήλωσε ότι ιδεατά ο αισθητήρας θα μπορούσε να χρησιμοποιείται από γιατρούς για να αποφασίζουν πιο εξατομικευμένα σχέδια αγωγής και να αποτελεί λιγότερο βάρος στους ασθενείς.

Οι ερευνητές εμπνεύστηκαν από τον στόχο του να βρεθούν λύσεις για θέματα υγείας που αντιμετωπίζουν αστροναύτες.

Για παράδειγμα, ενώ οι επιστήμονες γνωρίζουν ότι ακόμα και σε μικρής διάρκειας διαστημικά ταξίδια το πλήρωμα μπορεί να εμφανίσει έως 20% απώλεια μυϊκής μάζας και οστικής πυκνότητας, δεν υπάρχουν πολλά στοιχεία για την επίδραση των αποστολών μακρύτερης διάρκειας. Ο αισθητήρας είναι κάτι που θα μπορεί ένας αστροναύτης ή ο ασθενής στο σπίτι να χρησιμοποιεί για να παρακολουθεί την υγεία του χωρίς ιατρικό προσωπικό.

Η Rice και η  Aσημίνα Κιούρτη, σχεδίασαν τη συσκευή ώστε να έχει 2  πηνία- ένα που μεταδίδει και ένα που λαμβάνει- καθώς και αγωγό κατασκευασμένο από ηλεκτρονικές κλωστές που τρέχουν κατά μήκος του υφάσματος σε μοτίβο ζιγκ-ζαγκ.

Αν και το τελικό προϊόν μοιάζει με περιχειρίδα πιεσόμετρου, η Rice δήλωσε ότι αρχικά ήταν πρόκληση να βρεθεί μοτίβο που θα επέτρεπε πολλές αλλαγές στο μέγεθος της θηλιάς του αισθητήρα για να ταιριάζει με μεγάλο μέρος του πληθυσμού.

Καθώς τα άκρα του σώματος θα άλλαζαν χρειαζόταν αισθητήρας που θα μπορεί να αλλάζει και να λυγίζει. Μετά από δοκιμές, κατέληξαν σε μοτίβο ζιγκ ζαγκ.

Αν και η συσκευή απέχει χρόνια από την εφαρμογή, η έρευνα σημειώνει ότι επόμενο μεγάλο βήμα πιθανό να είναι η σύνδεση της συσκευής με εφαρμογή σε κινητό για την καταγραφή και προώθηση πληροφοριών απευθείας στους γιατρούς.

 

Πηγές:
IEEE Transactions on Biomedical Engineering,

Ειδήσεις υγείας σήμερα
Αγαπηδάκη: Πώς θα υλοποιηθεί το πρόγραμμα για έγκαιρη διάγνωση νεφρικής δυσλειτουργίας
Μπορώ να ασκούμαι κατά τη διάρκεια της γρίπης; Κόλλησα γρίπη, γιατί νιώθω κόπωση;
Μετφορμίνη και long COVID [μελέτη]