Κατά τη διάρκεια της πανδημίας CoViD-19, οι γονείς βρέθηκαν από τη μία ημέρα στην άλλη χωρίς καμία διαθέσιμη δομή φροντίδας για τα παιδιά τους: σχολεία και παιδικοί σταθμοί έκλεισαν, ενώ κάθε άλλη δυνατότητα υποστήριξης εξαφανίστηκε.

Το βάρος αυτής της πρωτοφανούς κατάστασης έπεσε κυρίως στις μητέρες. Αυτό προκύπτει από μελέτη του γερμανικού Ινστιτούτου Max-Planck-Institut, η οποία διερεύνησε πώς μεταβλήθηκε η κατανομή της παιδικής φροντίδας στη Γερμανία κατά την περίοδο της πανδημίας και ποιες ήταν οι συνέπειες για την ψυχική υγεία των γονέων.

Η έρευνα δείχνει ότι οι μητέρες που ήδη πριν από την πανδημία αναλάμβαναν το μεγαλύτερο μέρος της φροντίδας των παιδιών βίωσαν αυξημένο άγχος, εντονότερη εξάντληση και μεγαλύτερα αισθήματα μοναξιάς. Παρόμοια επιβάρυνση κατέγραψαν και οι γυναίκες που πριν από την κρίση είχαν πετύχει μια ισότιμη κατανομή των οικογενειακών υποχρεώσεων, αλλά κατά τη διάρκεια των lockdown βρέθηκαν να επωμίζονται το μεγαλύτερο μέρος της φροντίδας.

Αντίθετα, οι πατέρες των οποίων οι σύντροφοι συνέχισαν να αναλαμβάνουν το κύριο βάρος της φροντίδας δεν παρουσίασαν επιδείνωση της ψυχικής τους υγείας· σε ορισμένες περιπτώσεις μάλιστα δήλωσαν λιγότερο στρες και κόπωση, πιθανώς λόγω τηλεργασίας και περιορισμού των μετακινήσεων.

Η μελέτη βασίστηκε σε δεδομένα του γερμανικού πάνελ σχέσεων και οικογένειας (pairfam), μιας διαχρονικής έρευνας που ξεκίνησε το 2008 και εξετάζει τις μορφές συντροφικής και οικογενειακής ζωής στη Γερμανία.

Οι ερευνήτριες ανέλυσαν τόσο την πραγματική κατανομή της φροντίδας πριν και κατά τη διάρκεια της πανδημίας όσο και τις αντιλήψεις των συμμετεχόντων σχετικά με τους ρόλους των φύλων. Διαπιστώθηκε ότι η επιδείνωση της ψυχικής υγείας ήταν ιδιαίτερα έντονη στις μητέρες που πιστεύουν στην ισότιμη κατανομή αμειβόμενης και μη αμειβόμενης εργασίας, αλλά βρέθηκαν αντιμέτωπες με μια διαφορετική πραγματικότητα.

Αξιοσημείωτο είναι ότι μόλις το 26% των πατέρων και το 20% των μητέρων δήλωσαν πως η φροντίδα των παιδιών μοιραζόταν ισότιμα τόσο πριν όσο και κατά την πανδημία. Η συγκεκριμένη ομάδα παρουσίασε ελάχιστες μεταβολές στην ψυχική  υγεία, γεγονός που υποδηλώνει ότι η ισότητα λειτουργεί ως παράγοντας ανθεκτικότητας απέναντι σε κρίσεις.

Παρότι η πανδημία έχει πλέον υποχωρήσει, τα διαρθρωτικά προβλήματα παραμένουν: ελλείψεις προσωπικού στις δομές φροντίδας, αναξιοπιστία των υπηρεσιών και άνιση κατανομή της οικιακής εργασίας.

Οι ερευνήτριες επισημαίνουν ότι η κατάσταση αυτή δεν απειλεί μόνο την ψυχική και σωματική υγεία των μητέρων, αλλά και τη μακροπρόθεσμη οικονομική τους ανεξαρτησία. Η ουσιαστική ενίσχυση των δομών παιδικής φροντίδας και η μεγαλύτερη ισότητα εντός των ζευγαριών αποτελούν, όπως τονίζουν, κρίσιμες προϋποθέσεις για μια πιο ανθεκτική και δίκαιη κοινωνία.

Πηγές:
Ινστιτούτο Max Planck

Ειδήσεις υγείας σήμερα
Εμβολιασμός κατά του HPV: Πόσο προστατεύει από τον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας [μελέτη]
Μπαράζ κλοπών σε φαρμακεία της Θεσσαλονίκης - Μέτρα από την Αστυνομία
Ποιες παθήσεις μπορεί να κρύβονται πίσω από την κακοσμία του στόματος