Σε κατάσταση αμόκ βρίσκονται οι φαρμακευτικές εταιρείες και ο λόγος που συμβαίνει αυτό βγάζει μάτι. Η παραλαβή των σημειωμάτων του νοσοκομειακού clawback για το α΄ εξάμηνο του 2025, με ποσοστό που φέρεται να έφτασε στο 80,6%. Το οποίο δεν αποτελεί απλώς ένα ακόμη βαρύ οικονομικό δεδομένο για τη φαρμακευτική αγορά, αλλά σήμα προειδοποίησης.

Διότι το νοσοκομείο, όπως όλα δείχνουν, είναι μόνο η αρχή. Η ανοδική πίεση στη φαρμακευτική δαπάνη δεν περιορίζεται σε ένα κανάλι. Αναμένεται να αποτυπωθεί, με διαφορετική ένταση αλλά με την ίδια κατεύθυνση, και στην ιδιωτική αγορά και στα ΦΥΚ. Το ερώτημα, επομένως, δεν είναι πλέον μόνο πόσο υψηλό είναι το clawback στα νοσοκομεία.

Το πραγματικό ερώτημα είναι γιατί το σύστημα εξακολουθεί να παράγει υπερβάσεις, τις οποίες στο τέλος καλείται να πληρώσει η αγορά.

Περίτρανο παράδειγμα, λοιπόν, των υπερβάσεων είναι το νοσοκομειακό clawback, που προσεγγίζει το 80,6%. Στο πλαίσιο αυτό είναι εύλογο να αναρωτηθεί κάποιος γιατί δεν απέδωσαν οι συμφωνίες.

Διότι, αν οι εκπτώσεις που συμφωνήθηκαν δεν αντιστοιχούν στην πραγματική επιβάρυνση συγκεκριμένων προϊόντων ή θεραπευτικών κατηγοριών, τότε η υπέρβαση δεν εξαφανίζεται. Μεταφέρεται. Και τελικά κατανέμεται οριζόντια στους υπόλοιπους ΚΑΚ μέσω ενός μηχανισμού clawback που, όσο αυξάνεται, απομακρύνεται από τον αρχικό του χαρακτήρα ως εργαλείου εξισορρόπησης και μετατρέπεται σε μόνιμο μηχανισμό ανακατανομής βαρών. 

Το ίδιο ερώτημα τίθεται, με διαφορετικούς όρους, και για την ιδιωτική αγορά και τα ΦΥΚ. Εκεί, το πρόβλημα δεν εντοπίζεται τόσο στη διαπραγμάτευση όσο στην απουσία ουσιαστικών φίλτρων, ελέγχων και μηχανισμών έγκαιρης παρέμβασης στη συνταγογράφηση και στην κατανάλωση.

Τα πορίσματα της Ομάδας Ελέγχου Συνταγογράφησης δεν έγιναν ποτέ ορατά στην αγορά. Αυτό που έγινε ορατό, όμως, είναι το αποτέλεσμα: η συνεχής αύξηση της δαπάνης. Και όταν το αποτέλεσμα είναι αυτό, τότε η αξιολόγηση του έργου δεν χρειάζεται πολλά λόγια.

Η αγορά, ξεκαθαρίζουν στελέχη της αγοράς, δεν ζητά να υποκαταστήσει τους θεσμούς. Ζητά όμως να γνωρίζει:

  • Με ποια κριτήρια ελήφθησαν οι αποφάσεις που επηρεάζουν άμεσα τη βιωσιμότητά της;
  • Ποια προϊόντα επελέγησαν για διαπραγμάτευση;
  • Πώς αξιολογήθηκε το δημοσιονομικό όφελος κάθε συμφωνίας;
  • Υπήρξαν κατηγορίες με αυξημένη κατανάλωση χωρίς επαναξιολόγηση;
  • Υπολογίστηκε η πραγματική επίπτωση κάθε συμφωνίας στο clawback;
  • Εφαρμόστηκαν τα ίδια κριτήρια σε συγκρίσιμες εταιρείες και θεραπευτικές κατηγορίες;

Αντίστοιχα, στην ιδιωτική αγορά και στα ΦΥΚ, είναι πλέον αναγκαίο να απαντηθεί:

  • Αν τα διαθέσιμα εργαλεία ελέγχου αξιοποιήθηκαν εγκαίρως και αποτελεσματικά.
  • Αν υπήρχαν προειδοποιητικά σημάδια αύξησης της δαπάνης.
  • Αν αναλύθηκαν, αν οδήγησαν σε διορθωτικές παρεμβάσεις.
  • Αν αυτές οι παρεμβάσεις είχαν αποτέλεσμα.

Διότι όταν η υπέρβαση γίνεται προβλέψιμη, παύει να είναι έκτακτη.

Και όταν οι μηχανισμοί παρακολούθησης υπάρχουν αλλά δεν αποτρέπουν την αύξηση της δαπάνης, τότε το ζήτημα δεν είναι μόνο οικονομικό. Είναι ζήτημα λειτουργίας του συστήματος.

Προσθέστε το iatronet.gr στο Discover

Ειδήσεις υγείας σήμερα
Διασφάλιση βιωσιμότητας των Συλλόγων ασθενών
Το EAES 2026 φέρνει στην Αθήνα την παγκόσμια ελίτ της ενδοσκοπικής χειρουργικής
Μελέτη αμφισβητεί την αποτελεσματικότητα του καθολικού προσυμπτωματικού ελέγχου για τον καρκίνο του δέρματος στη Γερμανία