Το 2014 συνάντησε κλειστές πόρτες στο Τμήμα Φυσικής του ΑΠΘ. Ένας εσωτερικός κανονισμός δεν επέτρεπε την εισαγωγή φοιτητών με αναπηρία στα χέρια και στα μάτια, λόγω "αντικειμενικής αδυναμίας" παρακολούθησης των εργαστηριακών μαθημάτων. "Επιστήμονας είναι πρώτα ο εγκέφαλος και μετά οι δεξιότητες", αντέτειναν τότε οι δάσκαλοί του από το σχολείο και το αναπηρικό κίνημα.

Το κύμα αντιδράσεων υποχρέωσε το υπουργείο Παιδείας να εισαγάγει ειδική τροπολογία που παρέκαμψε τον κανονισμό και του επέτρεψε να γίνει ο πρώτος τυφλός φοιτητής στο Τμήμα. Η υπόθεση του Αργύρη αποτέλεσε την αφορμή για την κατάργηση της νομοθετικής δυνατότητας των πανεπιστημιακών τμημάτων να αποκλείουν υποψηφίους λόγω αναπηρίας, ανοίγοντας έτσι τον δρόμο για την πρόσβαση των φοιτητών με αναπηρία στο πανεπιστημιακό τμήμα της επιλογής τους.

Ήταν μόνο ένα από τα πολλά εμπόδια που συνάντησε ο Αργύρης Κουμτζής (φωτογραφία) στην ακαδημαϊκή, επαγγελματική και κοινωνική του διαδρομή. Με οδηγό τη χαλύβδινη αποφασιστικότητα και εργαλείο τη σύγχρονη τεχνολογία, μετέτρεπε κάθε εμπόδιο σε σκαλοπάτι που θα τον πήγαινε ψηλότερα.

Σήμερα έχει πτυχίο Φυσικής με άριστα και διδακτορικό στην Αστροφυσική. Έχει δημιουργήσει τον δικό του κώδικα για τον υπολογισμό του μαγνητικού πεδίου του Ήλιου, που χρησιμοποιεί το κορυφαίο ερευνητικό Ινστιτούτο Max Planck (κεντρική φωτογραφία), ετοιμάζει εφαρμογές προσβασιμότητας για άτομα με οπτική αναπηρία, ενώ εργάζεται στη Γερμανία με αλγορίθμους που συμβάλλουν στην ανίχνευση οικονομικών εγκλημάτων.

Με αφορμή τη σημερινή (15 Οκτωβρίου) Παγκόσμια Ημέρα Λευκού Μπαστουνιού, ο ίδιος μιλάει στο iatronet.gr για τη διαδρομή και τα μελλοντικά του σχέδια, επισημαίνοντας πως μάχεται για τη μέρα που οι μη βλέποντες θα έχουν κατακτήσει την αυτονομία και δεν θα χρειάζεται πλέον να τιμούμε αυτή την Παγκόσμια Ημέρα. Η Τεχνητή Νοημοσύνη και άλλα τεχνολογικά εργαλεία μπορούν να βοηθήσουν σε μια τέτοια εξέλιξη.

Οι βεβαιότητες που διαψεύστηκαν

Ο Αργύρης διαγνώστηκε σε βρεφική ηλικία με ατροφία του οπτικού νεύρου. Μεγαλώνοντας στα Πεύκα Θεσσαλονίκης, με γονείς και αδελφό που αντιμετωπίζουν επίσης τύφλωση ή σοβαρή οπτική αναπηρία, έμαθε από μικρός πώς να αξιοποιεί τις άλλες αισθήσεις του για να αντιμετωπίζει τις δυσκολίες που δημιουργεί η απώλεια της όρασης.

Ως μαθητής αρίστευε, κέρδισε διακρίσεις σε μαθητικές ολυμπιάδες, διαγωνισμούς Φυσικής και αγώνες σκακιού πανελλαδικής εμβέλειας. Ως φοιτητής Φυσικής, διέψευσε στην πράξη την "αντικειμενική αδυναμία" που επικαλούνταν ο εσωτερικός κανονισμός. Σε αυτό βοήθησε η τεχνολογία, η οποία μετατρέπει την οπτική πληροφορία σε ακουστική, στον υπολογιστή ή στο smartphone.

"Τα πάντα είναι πατέντες, εργαλεία που τα προσαρμόζεις στις δικές σου ανάγκες", εξηγεί και περιγράφει τον τρόπο με τον οποίο παρακολουθούσε τα εργαστηριακά μαθήματα: "Το Εργαστήριο Οπτικής ήταν μία από τις πιο δύσκολες περιπτώσεις, γιατί σε κάποια πειράματα, όπως αυτό του διασκεδασμού του φωτός, γίνεται ανάλυση του φωτός σε διάφορα χρώματα. Οπότε, ναι, υπάρχει αντικειμενική δυσκολία. Εγώ τα κατάφερα αξιοποιώντας την κάμερα του κινητού μου. Το κινητό μού έλεγε τι χρώμα ήταν το φως, καθώς το περιστρέφαμε σε διάφορες γωνίες για να εξερευνήσουμε το ουράνιο τόξο".

Σε άλλα, πιο εύκολα εργαστήρια, χρησιμοποιούσε την αφή για να τοποθετεί τις αντιστάσεις των πειραματικών διατάξεων στη σωστή θέση. Αρκετές φορές χρειαζόταν να πηγαίνει μόνος του από νωρίς και να κάνει πρόβες.

Στο αμφιθέατρο, θυμάται έναν καθηγητή που εξέφρασε δυσπιστία για την τυφλότητά του, όταν τον είδε να είναι ο μόνος που απαντούσε σε μια ερώτηση σύνθετων μαθηματικών. "Εγώ δεν πιστεύω ότι είναι τυφλός", είχε εκμυστηρευτεί σε άλλους φοιτητές, και το εννοούσε.

Στο Max Planck

Αποφοιτώντας με βαθμό 9,39, πήγε στη Γερμανία και στο παγκόσμιας φήμης Ινστιτούτο Max Planck, όπου έκανε διδακτορικό στην ηλιακή και διαστημική φυσική. Στο πλαίσιο της διδακτορικής διατριβής δημιούργησε τον δικό του κώδικα υπολογισμού του μαγνητικού πεδίου στην ατμόσφαιρα του Ήλιου. Δημοσίευσε επιστημονικές εργασίες, συμμετείχε σε επιστημονικά συνέδρια, ενώ εργάστηκε στο ίδιο Ινστιτούτο ως μεταδιδακτορικός ερευνητής.

Σήμερα εργάζεται για τη Deutsche Bank ως data scientist, συμβάλλοντας στην ανίχνευση οικονομικού εγκλήματος. "Αντικείμενό μου είναι οι αλγόριθμοι που χρησιμοποιούνται για την ανίχνευση συγκεκριμένων ύποπτων συναλλαγών ή συμπεριφορών, οι οποίες μπορούν να ενεργοποιήσουν ειδοποιήσεις για περαιτέρω έρευνα. Αυτές εξετάζονται στη συνέχεια από τις αρμόδιες ομάδες και, όπου απαιτείται, από τις αρμόδιες αρχές", εξηγεί, προσθέτοντας πως προς το παρόν δεν σκέφτεται τον επαναπατρισμό. "Η δουλειά μου είναι κάτι πολύ ενδιαφέρον και απαιτητικό, που με βοηθά να βελτιώνομαι".

Εφαρμογές ηλεκτρονικής προσβασιμότητας

Μέσα στους επόμενους μήνες αναμένεται να είναι διαθέσιμη μια εφαρμογή για smartphones που ετοιμάζει ο Αργύρης Κουμτζής: ένα παιχνίδι που θα μπορούν να παίζουν μαζί τυφλοί και βλέποντες.

Αφορμή ήταν μια προσωπική εμπειρία: "Ήθελα να παίξω ένα διαδικτυακό παιχνίδι με τους φίλους μου και δεν μπορούσα. Αυτοί μπορούσαν να κατεβάσουν την εφαρμογή και να παίζουν μεταξύ τους, ενώ εγώ όχι", λέει, προσθέτοντας πως θα ακολουθήσουν κι άλλες εφαρμογές, που θα αφορούν, μεταξύ άλλων, τη διευκόλυνση της εκμάθησης ξένων γλωσσών από μη βλέποντες, καθώς και την εκμάθηση μαθηματικών και προγραμματισμού.

"Θέλω να δώσω στους τυφλούς νέους τα εργαλεία που δεν είχα εγώ όταν ήμουν στη θέση τους, ώστε να μπορούν να είναι πιο αυτόνομοι και καλύτερα ενσωματωμένοι στην κοινωνία".

Ο νεαρός επιστήμονας παρομοιάζει τη σύγχρονη τεχνολογία με "ένα δεύτερο ζευγάρι μάτια", που μπορεί να βελτιώσει την προσβασιμότητα και την αυτονομία ατόμων με οπτική αναπηρία.

"Η Τεχνητή Νοημοσύνη είναι ένα φοβερό εργαλείο στα χέρια μας", τονίζει και συμπληρώνει: "Από το να περιγράψει ένα τοπίο που στοχεύεις με την κάμερα ή μια μαθηματική συνάρτηση, μέχρι να σου βρει τα χαμένα κλειδιά. Εγώ στρέφω το κινητό στο πάτωμα, ανοίγω την κάμερα, το ρωτάω: 'Βλέπεις τα κλειδιά μου; και μου τα βρίσκει".

Θέλω να μη χρειάζεται η Ημέρα του Λευκού Μπαστουνιού

Με οδηγό την τεχνολογία και την αποδοχή, ο Αργύρης οραματίζεται έναν κόσμο που δεν θα χρειάζεται να τιμά την Παγκόσμια Ημέρα Λευκού Μπαστουνιού.

Στη Γερμανία, όπου ζει και εργάζεται, βιώνει καλύτερες συνθήκες σε σχέση με την Ελλάδα αναφορικά με την προσβασιμότητα.

"Πολύ περισσότερος τυφλός κόσμος κυκλοφορεί μόνος του, πηγαίνει στη δουλειά ή στο πανεπιστήμιο, υπάρχει κρατική αρωγή και υποδομές που τον βοηθούν να εξυπηρετείται με ευκολία και με αξιοπρέπεια", παρατηρεί.

"Περιμένω και μάχομαι για τη μέρα που δεν θα χρειάζεται να έχουμε Μέρα Λευκού Μπαστουνιού. Θα έχουμε κατακτήσει την αυτονομία, θα έχουμε ενσωματωθεί τόσο πολύ στην κοινωνία που δεν θα χρειάζεται να το συζητάμε", σημειώνει, καταλήγοντας με ένα μήνυμα προς τους συμπολίτες του με οπτική αναπηρία:

"Καμιά φορά τα εμπόδια μπορεί να είναι όντως για καλό. Μπορεί να σε βοηθήσουν να ανέβεις πάνω τους, να τα υπερπηδήσεις, να τα δεις ως σκαλοπάτια που σε πάνε πιο μακριά. Φυσικά, δεν μπορεί να γίνει πάντα και από όλους, αλλά αξίζει να το προσπαθούμε".

Ειδήσεις υγείας σήμερα
Πάπας Λέων ΙΔ: Το αδενοκαρκίνωμα και η σχέση με το κάπνισμα
28,8 δισ. ευρώ κόστισε η νόσος Πάρκινσον στην Ευρώπη το 2025
Πανευρωπαϊκή έρευνα για τους νέους οδοντιάτρους