Θλίψη στην ιατρική και ακαδημαϊκή κοινότητα της Θράκης, καθώς και στους νεφροπαθείς ασθενείς της περιοχής, σκόρπισε η είδηση του θανάτου του επίκουρου καθηγητή Νεφρολογίας στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο, Μάριου Θεοδωρίδη.

Γεννημένος στη Λευκωσία, ο εκλιπών σπούδασε ιατρική στη Θεσσαλονίκη και αφιέρωσε την κλινική και ακαδημαϊκή του διαδρομή στον ακριτικό Έβρο. Από το 2003 υπηρέτησε ως ιατρός ΕΣΥ στην Πανεπιστημιακή Νεφρολογική Κλινική του Π.Γ.Ν. Αλεξανδρούπολης φτάνοντας στον βαθμό του Διευθυντή, προτού εκλεγεί Επίκουρος Καθηγητής Νεφρολογίας του Δ.Π.Θ. Υπήρξε  υπεύθυνος της Μονάδας Περιτοναϊκής Κάθαρσης και του Ειδικού Ιατρείου Διαβητικής Νεφρικής Νόσου, προσφέροντας ανεκτίμητες υπηρεσίες σε εκατοντάδες νεφροπαθείς της περιοχής.

Παράλληλα, διακρίθηκε για το πλούσιο ερευνητικό, συγγραφικό και εκπαιδευτικό του έργο, μεταλαμπαδεύοντας τις γνώσεις του και το ιατρικό του ήθος σε πλήθος φοιτητών Ιατρικής και ειδικευόμενων ιατρών.

«Ο εκλιπών υπήρξε ένας εξαίρετος επιστήμονας και ένας βαθιά αφοσιωμένος κλινικός ιατρός. Υπηρέτησε με απαράμιλλο ήθος, επιστημονική αρτιότητα και ανθρωπιά τη δημόσια υγεία στη Θράκη για περισσότερες από δύο δεκαετίες», αναφέρεται στο ψήφισμα του Ιατρικού Συλλόγου Έβρου.

Στ. Παναγούτσος: Εκλεκτό μέλος της ελληνικής νεφρολογικής κοινότητας

Τη βαθιά του θλίψη εξέφρασε με ανάρτησή του ο καθηγητής Νεφρολογίας στο Τμήμα Ιατρικής του ΔΠΘ και πρόεδρος της Ελληνικής Νεφρολογικής Εταιρείας, Στέλιος Παναγούτσος, χαρακτηρίζοντας τον εκλιπόντα ως ένα εκλεκτό μέλος της ιατρικής κοινότητας του Έβρου, της Πανεπιστημιακής και της ελληνικής νεφρολογικής κοινότητας.

Όπως επισημαίνει η προσφορά του στον Έβρο ήταν πολύ μεγάλη, ιδιαίτερα στα δύο πρώτα χρόνια της εγκατάστασής του, στους κατοίκους του βορείου Έβρου, όταν για πρώτη φορά υπήρξε Νεφρολόγος στο Νοσοκομείο Διδυμοτείχου, στο οποίο υπηρέτησε ως Αγροτικός ιατρός. Και έπειτα, υπηρετώντας στο Νοσοκομείο Αλεξανδρούπολης, χάρις στις ικανότητές του, ανέβηκε όλες τις βαθμίδες του ΕΣΥ, Επιμελητής Β, επιμελητής Α, Διευθυντής και τέλος εκπλήρωσε και την επιθυμία του να γίνει πανεπιστημιακός.

«Τα κυριότερα γνωρίσματα του Μάριου ήταν η φιλομάθειά του, η δίψα για επιστημονική γνώση, η άριστη κλινική εμπειρία, η διδακτική επάρκεια και η προσήλωσή του στην πραγματοποίηση των στόχων του. Θα τον θυμόμαστε όλοι μας για τις συζητήσεις που κάναμε όταν ασχολούμαστε με δύσκολα περιστατικά, για τις ιδέες του για ερευνητικά θέματα, για τις ικανότητές του στις επεμβατικές πράξεις», σημειώνει, προσθέτοντας: «Θα τον θυμούνται όλοι οι φοιτητές μας προπτυχιακοί και μεταπτυχιακοί για τη μεταδοτικότητά του στα μαθήματα. Θα τον θυμούνται οι ειδικευόμενοι γιατροί της κλινικής μας για την προθυμία του να τους μάθει και να απαντήσει σε κάθε απορία τους. Θα τον θυμούνται οι συνάδελφοι νεφρολόγοι για την παρουσία του με ομιλίες σε όλες, πρακτικά, τις εκδηλώσεις της Ελληνικής Νεφρολογικής Εταιρείας. Θα τον θυμούνται όλοι οι γιατροί του νοσοκομείου για τις καλές σχέσεις που είχε με όλους τους συναδέλφους. Θα τον θυμούνται οι νοσηλεύτριες και οι νοσηλευτές που συνεργάστηκαν μαζί του για τις «οικογενειακές» σχέσεις που ανέπτυξε μαζί τους. Θα τον θυμόμαστε εμείς οι συνεργάτες και φίλοι του, για τη συμβολή του στο δύσκολο κλινικό, διδακτικό και ερευνητικό έργο, που επιτελούμε. Κυρίως όμως θα τον θυμούνται οι ασθενείς του για την τεκμηριωμένη και προσωπική φροντίδα, που τους πρόσφερε».

Ειδήσεις υγείας σήμερα
Νοέμβριος: Μήνας ευαισθητοποίησης για τον καρκίνο του πνεύμονα - Τι αλλάζει στη θεραπεία
"Κανένας ασθενής μόνος μετά το εξιτήριο": 5 παρεμβάσεις για αποκατάσταση από έμφραγμα - εγκεφαλικό
Η αντιμετώπιση του πόνου ως δείκτης πολιτισμού - Ημέρα ανοικτών Ιατρείων Πόνου