Τα γονίδια παίζουν σημαντικό ρόλο στην πιθανότητα να εμφανίσει κάποιος έκζεμα, αλλά η πλειοψηφία των γονιδίων που προκαλούν τη νόσο παραμένει να εντοπιστεί.

Στη μεγαλύτερη γενετική έρευνα για το έκζεμα έως σήμερα, ομάδα διεθνών ερευνητών, με επικεφαλής την Dr Lavinia Paternoster, του University of Bristol, συνδύασε στοιχεία 377.000 συμμετεχόντων σε 40 έρευνες, περιλαμβανομένης της Children of the 90s (ALSPAC).

Οι ερευνητές εστίασαν στο γονιδίωμα των συμμετεχόντων και εντόπισαν ποικιλομορφίες στα γονίδια που βρίσκονται πιο συχνά σε ανθρώπους με έκζεμα. Ανακάλυψαν 10 νέες ποικολομορφίες, φέρνοντας το συνολικό αριθμό όσων είναι γνωστό πως συνδέονται με το έκζεμα σε 31.

Οι νέες γενετικές ποικιλομορφίες έχουν ως κοινό στοιχείο ότι παίζουν ρόλο στη ρύθμιση του ανοσοποιητικού συστήματος, υπογραμμίζοντας πιθανούς νέους στόχους για θεραπευτική έρευνα για το έκζεμα.

Οι ερευνητές ανακάλυψαν επίσης ενδείξεις γενετικής αλληλοκάλυψης μεταξύ εκζέματος και άλλων νόσων, όπως η φλεγμονώδης νόσος του εντέρου. Αυτό υποδεικνύει ότι η μελέτη αυτών των νόσων στο μέλλον θα μπορούσε να δώσει σημαντικά στοιχεία για τους μηχανισμούς και πιθανό να οδηγήσει σε νέες θεραπείες.

Ο Dr Paternoster, δήλωσε ότι αν και οι γενετικές ποικιλομορφίες που εντοπίστηκαν στην έρευνα αντιπροσωπεύουν μόνο μικρό ποσοστό του κινδύνου εμφάνισης εκζέματος, δίνουν νέα στοιχεία για μηχανισμούς που αφορούν τη νόσο.

Η ερευνήτρια Dr Sara Brown, από το University of Dundee, δήλωσε ότι το έκζεμα υπάρχει σε οικογένειες, επομένως γνωρίζουμε ότι γενετικοί παράγοντες είναι σημαντικό μέρος της αιτίας. Ο πολύ μεγάλος αριθμός συμμετεχόντων στην έρευνα, μας επιτρέπει να βελτιώσουμε την κατανόηση του γενετικού κινδύνου του εκζέματος.

Πηγές: Διεθνής τύπος.