Ασθενείς με χρόνια νεφρική ανεπάρκεια θα μπορούν ενδεχομένως να ελευθερωθούν από τα μηχανήματα αιμοκάθαρσης χάρις σε ένα φορητό τεχνητό νεφρό το οποίο έχει δείξει ενθαρρυντικά αποτελέσματα σε πιλοτική έρευνα.

Σύμφωνα με ανακοίνωση βρετανών ερευνητών, το μηχάνημα, που θα δουλεύει με μπαταρία και έχει αναπτυχθεί από αμερικανική εταιρία έχει αποδειχτεί πετυχημένο για διάστημα από 4 έως 8 ώρες.

Η συσκευή έχει τη δυνατότητα να γίνει πρακτικός τρόπος χορήγησης εκτεταμένης και πιο συχνής αιμοκάθαρσης σε ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια τελικού σταδίου, σημειώνει ο Andrew Davenport, του University College στο Λονδίνο, στο περιοδικό ‘Lancet’.

Ο μακροπρόθεσμος στόχος είναι η 24ωρη χρήση και η αποδέσμευση των ασθενών από τη σύνδεση με μηχάνημα νοσοκομείου για 12 ώρες την εβδομάδα.

Περαιτέρω έρευνα χρειάζεται καθώς σε αυτήν έλαβαν μέρος μόνο 8 ασθενείς, ηλικίας 52 ετών κατά μέσον όρο, οι οποίοι έκαναν τακτικά αιμοκάθαρση πριν τους δοθεί η φορητή συσκευή.

Η ταχύτητα ροής του αίματος και αυτή με την οποία τα τοξικά χημικά αποβάλλονταν από τον οργανισμό ήταν σημαντικά χαμηλότερες από τη συμβατική αιμοκάθαρση αλλά αυτό δεν θεωρείται πρόβλημα καθώς η συσκευή μπορεί να φοριέται για μακρές και συνεχείς περιόδους.

Δύο ασθενείς εμφάνισαν θρόμβωση, καθώς έλαβαν ελλιπή αντιπηκτική αγωγή και ένας αποσυνδέθηκε προσωρινά καθώς μετακινήθηκε μια βελόνα.

Παρόλα αυτά, όλοι οι ασθενείς δήλωσαν ότι θα συνέστηναν την αγωγή σε άλλους ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια.

Παγκοσμίως, σχεδόν 1,3 εκατ. άνθρωποι πάσχουν από χρόνια νεφρική ανεπάρκεια που χρειάζεται αντιμετώπιση με αιμοκάθαρση. Σε σπάνιες περιπτώσεις, λόγω έλλειψης μοσχευμάτων, ορισμένοι την αντιμετωπίζουν με μεταμόσχευση νεφρού.

Μακροπρόθεσμα, οι ειδικοί ελπίζουν ότι η μικροσκοπιοποίηση και η νανοτεχνολογία θα οδηγήσουν σε πιο εύχρηστες και τελικά εμφυτεύσιμες συσκευές, που θα αντιγράφουν τη λειτουργία των νεφρών.

Σύμφωνα με τον Garabed Eknoyan, του Baylor College of Medicine, στο Χιούστον, το φορητό τεχνητό νεφρό αποτελεί πρώτο βήμα στο μακρύ δρόμο της ανάπτυξης συσκευών αιμοκάθαρσης που θα φέρει μαζί του ο ασθενής.

Πηγές: Lancet’