Οι διαταραχές διάθεσης είναι οι πιο κοινές παθήσεις συννοσηρότητας σε ανθρώπους με επιληψία, αλλά η αιτία παραμένει ασαφής, σύμφωνα με νέα έρευνα του Columbia University’s Mailman School of Public Health και του  Rutgers University.

Τα ευρήματα υποδεικνύον ότι μπορεί ενδεχομένως να υπάρχει κοινή γενετική ευαισθησία σε αυτές τις παθήσεις που εκφράζονται μόνο σε ανθρώπους με εστιακή επιληψία.

Η καθηγήτρια  Ruth Ottman, PhD, του  Mailman School of Public Health και του G.H. Sergievsky Center του Columbia University, δήλωσε ότι ενώ η συννοσηρότητα των συναισθηματικών διαταραχών και της επιληψίας είναι γνωστή από καιρό, οι διαταραχές συναισθήματος δεν αναγνωρίζονται όσο θα έπρεπε ούτε αντιμετωπίζονται όσο θα έπρεπε σε ανθρώπους με επιληψία.

Στην έρευνα που έγινε σε 60 οικογένειες με πολλούς ανθρώπους με επιληψία, η δια βίου εμφάνιση διαταραχών διάθεσης ήταν σημαντικά αυξημένη σε ανθρώπους με εστιακή επιληψία αλλά όχι σε ανθρώπους με γενικευμένη επιληψία.

Η εμφάνιση διαταραχών διάθεσης ήταν επίσης αυξημένη σε ανθρώπους με επιληψία που είχαν συγγενείς με εστιακή επιληψία.

Μεταξύ μελών της οικογένειας που δεν είχαν επιληψία, η δια βίου εμφάνιση διαταραχών συναισθήματος φάνηκε να είναι μεγαλύτερη από αυτή του γενικού πληθυσμού, αλλά το αποτέλεσμα δεν ήταν στατιστικά σημαντικό.

Συνδυαστικά, τα ευρήματα είναι σε ευθυγράμμιση με την υπόθεση της κοινής γενετικής ευαισθησίας στην επιληψία και στις διαταραχές συναισθήματος, αλλά η επίδραση μπορεί ενδεχομένως να περιορίζεται στην εστιακή επιληψία.

Η Ottman δήλωσε ότι η νέα έρευνα δείχνει τη σημασία της εξέτασης και αγωγής. Χρειάζονται νέες έρευνες για να εντοπιστούν συγκρίσιμα γονίδια που αυξάνουν τον κίνδυνο για τις 2 διαταραχές και ενδεχομένως να οδηγήσουν στην ανάπτυξη υποσχόμενων νέων αγωγών.