Kλινικές έρευνες ανακάλυψαν ότι η οστική πυκνότητα σε ασθενείς με άγχος ή κατάθλιψη είναι χαμηλότερη από αυτήν των υπόλοιπων ανθρώπων.

Ο εγκέφαλος λαμβάνει και επεξεργάζεται εξωτερικά σήματα και στη συνέχεια στέλνει οδηγίες σε περιφερειακά νεύρα. Αλλά πώς το άγχος προκαλεί πτώση της οστικής πυκνότητας;

Ερευνητές του Shenzhen Institutes of Advanced Technology (SIAT) της  Chinese Academy of Sciences, έχουν μια απάντηση, καθώς ανακάλυψαν ότι κεντρικό νευρικό κύκλωμα από τον πρόσθιο εγκέφαλο στον υποθάλαμο ρυθμίζει την οστική απώλεια λόγω χρόνιου στρες μέσω του περιφερικού συμπαθητικού νευρικού συστήματος . Η έρευνα δημοσιεύτηκε στο Journal of Clinical Investigation.

Οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι η απομόνωση μπορεί να αυξήσει σημαντικά τα επίπεδα άγχους προκαλώντας οστική απώλεια σε ανθρώπους.

Βιοχημικές αναλύσεις έδειξαν ότι παρατεταμένη απομόνωση αυξάνει τη συγκέντρωση νορεπινεφρίνης και μειώνει τους δείκτες οστεογένεσης ορού.

Οι αλλαγές ήταν σε ευθυγράμμιση με την παρατήρηση του αυξημένου άγχους και της μειωμένης οστικής πυκνότητας.

Οι ερευνητές έκαναν πειράματα με ποντικούς οι οποίοι υποβλήθηκαν σε απρόσμενο χρόνιο ελαφρύ στρες.

Είδαν ότι μετά από 4-8 εβδομάδες χρόνιου στρες οι ποντικοί είχαν σημαντικές αγχώδεις συμπεριφορές. Η οστική πυκνότητα στην ομάδα του στρες ήταν σημαντικά χαμηλότερη από αυτήν της ομάδας ελέγχου.

Τα αποτελέσματα επιβεβαίωσαν τη σχέση μεταξύ άγχους και οστικής απώλειας σε πειράματα σε ζώα.

Οι ερευνητές εντόπισαν περιοχή νευρώνων που εκφράζουν την σωματοστατίνη στον πυρήνα του εγκεφάλου που είναι γνωστοί ως BNST.

Αυτοί οι νευρώνες ενεργοποιήθηκαν όταν τα ζώα  είχαν άγχος και μετέδωσαν πληροφορίες άγχους στον κοιλιακό έσω πυρήνα του υποθαλάμου. Επίσης οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι γλουταμινεργικοί νευρώνες του πυρήνα της μονήρους δεσμίδας και του συμπαθητικού συστήματος χρησιμοποιούνταν για τη ρύθμιση της οστικής απώλειας.