Την επιβολή αυστηρού συστήματος για το σύνολο του ατμίσματος, ολοκληρώνοντας την εξίσωση στα μάτια των καπνιστών με το συμβατικό τσιγάρο, τόσο των νικοτινούχων όσο και των μη νικοτινούχων υγρών αναπλήρωσης, φέρνει το Υπουργείο Υγείας με το νόμο 4600. Είναι δεδομένο, σύμφωνα με τον πρόεδρο του ΣΕΕΠΑ (Συνδέσμου Ελληνικών Επιχειρήσεων Προϊόντων Ατμίσματος) κ. Πάνο Παναγιωτόπουλο, πως θα υπάρξουν νομικές διαδικασίες, σε Ελλάδα και Ευρώπη, με σκοπό να επαναφέρουν αργά ή γρήγορα την ομαλότητα στην ατμιστική αγορά, εξασφαλίζοντας ευρωπαϊκές προδιαγραφές και κανόνες. Τώρα αρχίζει ο αγώνας.

Όπως ο ίδιος ανέφερε στο Iatronet, ο νόμος 4600 (ΦΕΚ Β43- 9/3/2019) αποτελεί το επιστέγασμα του Υπουργείου Υγείας σε μια σειρά λανθασμένων και επικίνδυνων για τη Δημόσια Υγεία, νομικών χειρισμών. Ο νόμος που θεωρητικά ήρθε να ρυθμίσει τα υγρά αναπλήρωσης χωρίς νικοτίνη, τα οποία η Διεύθυνση Αντιμετώπισης Εξαρτήσεων του Υπουργείου είχε απαγορεύσει το Μάιο του 2018 με Εγκύκλιο (ερμηνεύοντας νόμο του 2008 με καθυστέρηση 10 χρόνια), ουσιαστικά αποτελεί την κατακλείδα στον παραλογισμό της Ελλάδας έναντι της  Ευρώπης.  Και οι λόγοι απλοί, αφού όπως λέει θεσπίζεται:

Α) Ειδική προειδοποίηση στα ΜΗ νικοτινούχα υγρά αναπλήρωσης «Το προϊόν ενδέχεται να είναι βλαπτικό για την υγεία», που δεν υπάρχει πουθενά σε άλλο κράτος.

Β) Σήμανση στις ατμιστικές συσκευές χωρίς υγρό (άρα και χωρίς νικοτίνη) «Το προϊόν περιέχει νικοτίνη η οποία είναι εξαιρετικά εθιστική ουσία», με αποτέλεσμα τη βέβαιη εξαπάτηση και παραπληροφόρηση του καταναλωτή διά νόμου

Γ) Εσωτερικό φυλλάδιο στα ΜΗ νικοτινούχα υγρά αναπλήρωσης, που θα αναφέρει τους κινδύνους εθισμού (παρότι ΔΕΝ περιέχεται νικοτίνη) και την τοξικότητα (παρότι με απουσία νικοτίνης κανένα υγρό δεν ταξινομείται τοξικό σύμφωνα με τη Χημική Νομοθεσία)

Δ) Απαγορεύεται η πώληση αρωμάτων και γλυκερίνης σε καταναλωτές εφόσον η σκοπούμενη χρήση είναι η ιδιοκατασκευή υγρών αναπλήρωσης, παρότι το κάθε κατάστημα δεν ανακρίνει τους πελάτες του και σε όλη την Ευρώπη δεν υπάρχει πουθενά τέτοια απαγόρευση. Επιπλέον, απαγορεύεται σε eshops του εξωτερικού να πωλούν προς τους Έλληνες καταναλωτές, απαγόρευση ανεφάρμοστη, καθώς οι Ευρωπαίοι δε δεσμεύονται από την Εθνική τους νομοθεσία (δεν είναι Ευρωπαϊκή οδηγία αλλά ελληνική «πατέντα»)

Ταυτόχρονα σε ευρωπαϊκό επίπεδο, το θέμα με την αμφισβητούμενη εγκυρότητα του άρθρου 96 έχει ήδη ανοίξει. Παρότι:

Α) Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, απέρριψε ΠΡΙΝ την ψήφιση στην Ολομέλεια το αίτημα της επείγουσας διαδικασίας που είχε ζητήσει το Υπουργείο Υγείας για τους τεχνικούς κανόνες στο άτμισμα (άρθρο 96) και

Β) Ο Υπουργός Υγείας κ. Ξανθός ενημερώθηκε από τους εισηγητές των άλλων κομμάτων στη Βουλή για την απόρριψη αυτή και την ενδεχόμενη ακυρότητα που θα συνεπαγόταν η μη απόσυρση του άρθρου από την ψηφοφορία,

το Υπουργείο Υγείας διαβεβαιώνοντας ότι έχει δώσει 6 μήνες για την ισχύ του νόμου, ψήφισε το νόμο δίδοντας μεταβατική περίοδο 6 μηνών σε μέρος των ρυθμίσεων και ισχύ από την ημέρα δημοσίευσης (9/3/2019). Βέβαια, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, θέτοντας σε επίπεδο “standstill” το άρθρο και υποχρεωτική δημόσια διαβούλευση ως την 6η Ιουνίου 2019, απαγορεύει την έγκριση του περιεχομένου (του άρθρου 96) αν η ισχύς του νόμου είναι ενεργή πριν από αυτή την ημερομηνία.

Και διερωτάται  ο κ. Πάνος Παναγιωτόπουλος:  αν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επιβάλει 1.000.000 ευρώ πρόστιμο στην Ελλάδα για παράκαμψη Ευρωπαϊκής Οδηγίας, ποιος θα το πληρώσει; Και εν τέλει, ποιος διαβεβαίωσε τον Υπουργό να προχωρήσει, απλά δίδοντας μεταβατική περίοδο, σε κάποιες μόνο από τις ρυθμίσεις;