Η αύξηση αφενός της δημόσιας φαρμακευτικής δαπάνης και αφετέρου του clawback που θα καταβάλλουν οι φαρμακοβιομηχανίες είναι τα σίγουρα από την εφαρμογή του Νόμου να πωλούνται τα αντιβιοτικά με ιατρική συνταγή. Μολονότι ο σχετικός νόμος 4675 ψηφίστηκε και δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως στις 11 Μαρτίου 2020 προβλεπόταν παράταση στην εφαρμογή του τρεις μήνες. Ουσιαστικά δηλαδή θα έπρεπε να εφαρμόζεται από τις 11 Ιουνίου, κάτι που δεν ισχύει .

Μιλάμε για μία αγορά (των αντιβιοτικών) που εκτιμάται στα 30 εκατ. ευρώ περίπου με την μέση τιμή του σκευάσματος να είναι στα 10 ευρώ περίπου. Σε συνομιλία που είχαμε με παράγοντες της αγοράς, μας ανέφεραν ότι τουλάχιστον τα μισά των 30 εκατ. ευρώ πωλούνται χωρίς ιατρική συνταγή. Την ίδια στιγμή, θεωρούν βέβαιη την απόσυρση παλιών αντιβιοτικών, καθώς θα καταστούν ασύμφορα (μη κερδοφόρα) λόγω των αναγκαστικών επιστροφών .

Αναμφίβολα, υποστηρίζεται θα "πληγωθούν" τα συμφέροντα όλων των εμπλεκομένων στην εφοδιαστική αλυσίδα, όμως από την άλλη θα πρέπει να μπει τέλος στην αλόγιστη χρήση αντιβιοτικών, προκειμένου έτσι να λυθεί και το πρόβλημα της υψηλής μικροβιακής αντοχής, όπου η Ελλάδα έχει τα πρωτεία στην Ευρωπαϊκή Ενωση και όχι μόνο.

Μόλις πέρυσι ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας προειδοποίησε ότι η Ελλάδα θα αντιμετωπίσει σοβαρό πρόβλημα μικροβιακής αντοχής, καθώς είναι η πρώτη χώρα σε κατανάλωση αντιβιοτικών στην Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας και εμφανίζεται να έχει σχεδόν διπλάσια χρήση αντιβιοτικών, σε σύγκριση με τον μέσο όρο που ισχύει στην ΕΕ. Οι κυριότερες λοιμώξεις για τις οποίες οι Έλληνες παίρνουν αντιβιοτικά είναι για το αναπνευστικό και για το ουροποιητικό σύστημα.

Παλαιότερες δε έρευνες είχαν δείξει ότι ένας στους δύο ενήλικες παίρνει αντιβιοτικά για βήχα, πονόλαιμο και συνάχι, δηλαδή για ιώσεις στις οποίες δεν είναι δραστικά τα αντιβιοτικά. Επίσης ένας στους τέσσερις τα προμηθεύεται χωρίς συνταγή ενώ ο ένας στους τρεις αποθηκεύει στο σπίτι του αντιβιοτικά για "ώρα ανάγκης", πρακτικές που οδηγούν στην ανάπτυξη αντοχής των μικροβίων σε αυτά.

Τι γίνεται με το Νόμο;

Ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες μιλούν για παράταση στην εφαρμογή του Νόμου- η υποχρέωση ιατρικής συνταγής στα αντιβιοτικά αναφέρεται στο άρθρο 18-. Σχετικό μήνυμα λέγεται ότι έχει αποσταλεί από φαρμακευτικούς συλλόγους στα κατά τόπους φαρμακεία, αναφέροντας ότι έχουν έρθει σε συνεννόηση με το Υπουργείο για παράταση ως προς το χρόνο εφαρμογής του Νόμου, προκειμένου να επιλυθούν τα θέματα που έχουν ανακύψει (ΗΔΙΚΑ, ο τρόπος φύλαξης συνταγών κ.λπ.). Συνεννόηση, η οποία δεν έχει πάρει κάποια νομική μορφή, από την πλευρά του Υπουργείου με ότι σημαίνει αυτό.

Και αν το πλήγμα των συμφερόντων από την εφαρμογή του νόμου είναι η μία βασική συνέπεια, η άλλη θα είναι η ανατροπή του status quo των ασθενών που είχαν συνηθίσει -κακώς- όλα τα προηγούμενα χρόνια να προμηθεύονται κατά το δοκούν αντιβιώσεις χωρίς ιατρική συνταγή αποτελώντας κίνδυνο για την δημόσια υγεία. Θυμίζουμε ότι με την εμφάνιση των πρώτων κρουσμάτων κορωνοϊού στη χώρα πολλά αντιβιοτικά χάθηκαν από τα ράφια των φαρμακείων καθώς πελάτες ξεκίνησαν μαζικές αγορές σκευασμάτων υπό τον φόβο της νόσου.