Γράφει η Θεοδώρα Μάλλη, μαία-σύμβουλος θηλασμού IBCLC.

Σε αντίθεση με αυτό που πολλές φορές ακούγεται, ο θηλασμός δεν είναι απλώς ένα ένστικτο, αλλά μια ικανότητα που χρειάζεται εκμάθηση, τόσο από την πλευρά σας, όσο και από την πλευρά του μωρού σας.

Κατά τις πρώτες ημέρες με το παιδί σας, συμβαίνει κάτι πάρα πολύ σημαντικό. Γνωρίζετε ο ένας τον άλλον και μαθαίνετε πώς να συνεργάζεστε και να λειτουργείτε σαν μια 'ομάδα' κατά τον θηλασμό. Σίγουρο είναι ότι τον πρώτο καιρό το παιδί σας θα σας χρειάζεται αρκετά συχνά και ότι ο θηλασμός θα σας απασχολεί για αρκετή ώρα, ακόμα και τη νύχτα.

Αυτό είναι φυσιολογικό και συμβαίνει μέχρι να συντονιστείτε εσείς και το παιδί σας.

Αργότερα, γίνονται τα μεσοδιαστήματα ανάμεσα στα γεύματα όλο και μεγαλύτερα και εσείς έχετε και πάλι περισσότερο χρόνο για άλλα πράγματα.

Το σύστημα Rooming-in, που εφαρμόζεται σήμερα στα περισσότερα μαιευτήρια της Ευρώπης, είναι ένα πολύ σημαντικό βήμα για τη γνωριμία σας με το μωρό σας τις πρώτες ημέρες και την επιτυχία του θηλασμού. Στα μαιευτήρια που λειτουργούν κατά αυτόν τον τρόπο, το μωρό κοιμάται στο ίδιο δωμάτιο με τη μητέρα και δεν χωρίζεται καθόλου από αυτή.

Η μητέρα αναλαμβάνει τη φροντίδα του παιδιού της από την πρώτη στιγμή, φυσικά με τη βοήθεια του νοσηλευτικού προσωπικού. Έτσι, μαθαίνει από νωρίς τι χρειάζεται το μωρό της και πώς μπορεί να καλύψει καλύτερα τις ανάγκες του και είναι πιο σίγουρη όταν έρθει η ώρα να πάει σπίτι με το μωρό της.

Το σύστημα rooming-in εφαρμόζεται στην Αθήνα στα δημόσια μαιευτήρια Έλενα και Αλεξάνδρα.

Ένα σημαντικό βήμα για την επιτυχία του θηλασμού, είναι η αναγνώριση των σημάτων που σας δίνει το παιδί σας. Αν κανείς παρατηρήσει με προσοχή ένα μωρό, θα διαπιστώσει ότι πρόκειται για ένα πολύ εκφραστικό ον, το οποίο έχει τη δυνατότητα να δείχνει τις ανάγκες του και τα συναισθήματά του με τις κινήσεις του, την έκφραση του προσώπου του και με το κλάμα.

Για το θηλασμό, σημαντική είναι η αναγνώριση των πρώτων σημάτων του μωρού ότι πεινάει.

Πριν ακόμα να κλάψει, το μωρό εκδηλώνει την πείνα του με άλλους τρόπους. Αρχίζει να κάνει θηλαστικές κινήσεις, πιπιλάει τα δάχτυλά του, γλείφει τα χείλη του, κουνάει το κεφάλι του δεξιά αριστερά 'ψάχνοντας', ζαρώνει το μέτωπο και είναι γενικά ανήσυχο.

Όταν κανείς παραβλέψει αυτά τα σημάδια για αρκετή ώρα, τότε αρχίζει το μωρό να κλαίει και, φυσικά, όσο πιο ανήσυχο είναι, τόσο δυσκολότερο είναι να το βάλει κανείς στο στήθος.