Η αλλοτριοφαγία είναι η συστηματική κατάποση πραγμάτων που δεν είναι φαγητό. Από χαρτί, μέχρι τρίχες μέχρι και... ξύσματα μπογιάς από τους τοίχους. Όταν συμβαίνει για περισσότερο από έναν μήνα, χρειάζεται αντιμετώπιση. Εμφανίζεται συχνότερα κατά την παιδική ηλικία και την εγκυμοσύνη, αλλά δεν είναι απίθανο να συμβεί και κατά την διάρκεια της ζωής, ειδικά σε άτομα που έχουν βιώσει κάποιο έντονο τραυματικό γεγονός.

Δυστυχώς, δεν υπάρχουν πολλές έρευνες σε βάθος για αυτό το πρόβλημα, αλλά η πρώτη ανησυχία των γιατρών είναι να επιβεβαιώσουν ότι δεν υπήρξε κάποιος εσωτερικός τραυματισμός ή κάποια αντίδραση στον οργανισμό από τα υλικά που έχουν καταποθεί. Έπειτα, μέσω ψυχοθεραπείας, χρειάζεται να βρεθεί ο λόγος που εμφανίστηκε η αλλοτριοφαγία.

Τα πιο συνηθισμένα προβλήματα που θα αντιμετωπίσει κάποιος που εμφανίζει τάσεις αλλοτριοφαγίας είναι τα εξής:

-Υποσιτισμός

-Εντερική απόφραξη

-Μολύνσεις ή παράσιτα αν έχει καταποθεί χώμα

-Αναιμία

-Δυσκοιλιότητα και γαστρεντερικά προβλήματα

Σε δεύτερο στάδιο, αφού επιβεβαιωθεί ότι δεν έχει υπάρξει εσωτερικός τραυματισμός, γίνονται αιματολογικές εξετάσεις για να εξακριβωθεί αν υπάρχουν στον οργανισμό ελλείψεις σε θρεπτικά συστατικά - καθώς και η άμεση αντιμετώπισή τους.

Η αλλοτριοφαγία μπορεί να εμφανιστεί σε άτομα λόγω έλλειψης σιδήρου - ένα σύμπτωμα αναιμίας, για παράδειγμα, είναι η επιθυμία να φάμε κυριολεκτικά χώμα. Αν υπάρχει δυσκοιλιότητα ή διάρροια, αντιμετωπίζεται αναλόγως, το ίδιο και πιθανές λοιμώξεις.

Τα αντικαταθλιπτικά SSRI έχουν δείξει θετικά αποτελέσματα σε ορισμένους ασθενείς. Αν το πρόβλημα δεν έχει λυθεί - και φαίνεται να μην έχει προκληθεί λόγω κάποιας έλλειψης σε θρεπτικό συστατικό, προχωράμε σε συμπεριφορική θεραπεία.

Σε πολλές περιπτώσεις, η διαταραχή διαρκεί αρκετούς μήνες και μετά εξαφανίζεται μόνη της. Σε ορισμένες περιπτώσεις παιδιών μπορεί να μεταφερθεί ως συμπεριφορά και στην εφηβεία, ακόμα και στην ενηλικίωση. Αν υπάρχουν αναπτυξιακές διαταραχές παράλληλα, η αλλοτριοφαγία είναι πιο πιθανό να συνεχιστεί και στην ενηλικίωση, εκτός κι αν αντιμετωπιστούν οι διαταραχές που πιθανώς την προκαλούν.

Όσο περισσότερο κατανοείτε τους λόγους που εμφανίζετε αυτές τις τάσεις, με την βοήθεια του ψυχοθεραπευτή σας, τόσο πιο εύκολο θα είναι να τις αντιμετωπίσετε.

Σε παιδιά που βρίσκονται στο φάσμα του αυτισμού και εμφανίζουν τάσεις αλλοτριοφαγίας, μπορεί να εφαρμοστεί συμπεριφορική θεραπεία, που μέσα από επιβραβεύσεις (αλλά και συνέπειες για τις λάθος συμπεριφορές) μπορεί να βελτιώσει σημαντικά την κατάσταση. Σε άτομα με νοητική υστέρηση, από την άλλη, τα νέα είναι ακόμα πιο αισιόδοξα, μιας και η συμπεριφορική θεραπεία έχει δείξει μείωση της έντασης των τάσεων μέχρι και 80%.

Αν η αλλοτριοφαγία έχει εμφανιστεί στο παιδί σας, είναι πολύ σημαντικό να προσπαθήσετε να κατανοήσετε γιατί συμβαίνει αυτό, σε συνεργασία με έναν θεραπευτή, ώστε να φροντίσετε να αντιμετωπιστεί η διαταραχή γρήγορα.