Τριτοκοσμικά χαρακτηριστικά εμφανίζει ο τομέας Υγείας στην Ελλάδα, με ελλιπή κρατική χρηματοδότηση και σοβαρά ελλείμματα στον τομέα της πρόληψης.

Η στεβλή αυτή εικόνα προκύπτει εύκολα από την ανάγνωση των στοιχείων, τα οποία περιλαμβάνονται στην ετήσια έκθεση του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ), με τίτλο "Health at a Glance", η οποία δημοσιοποιήθηκε χθες.

Οι πίνακες που ακολουθούν είναι ενδεικτικοί των διαρθρωτικών προβλημάτων του ελληνικού συστήματος Υγείας.

Κρατική χρηματοδότηση Υγείας, ως ποσοστό των συνολικών δημόσιων δαπανών

Από τον παραπάνω πίνακα φαίνεται πως το ελληνικό Κράτος δαπανά για την Υγεία μόλις το 10% των συνολικών δαπανών του, ποσοστό που υστερεί σημαντικά από το μέσο ποσοστό στην Ευρωπαϊκή Ένωση των "27" (14%), ενώ κατατάσσει τη χώρα μας στην τελευταία ευρωπαϊκή θέση, μαζί με την Ουγγαρία και την Πολωνία.

Ενδεικτικό είναι πως σε χώρες, όπως η Ιρλανδία και η Γερμανία, το κράτος διαθέτει για την Υγεία το 20% του προϋπολογισμού.

Χρηματοδότηση ανά είδος υπηρεσιών 

Εκτός από το ποσοτικό θέμα, προβληματική είναι και η κατάτμηση των δαπανών Υγείας. Όπως δείχνει ο παραπάνω πίνακας, το 43% των πόρων που διατίθενται για την Υγεία στην Ελλάδα αφορούν τον νοσοκομειακό τομέα. Πρόκειται για το υψηλότερο ποσοστό που καταγράφεται στις ευρωπαϊκές χώρες, το οποίο καθιστά το ελληνικό σύστημα ως "σύστημα ασθένειας" και όχι "σύστημα Υγείας".

Πολύ υψηλή (33%) είναι η δαπάνη για φάρμακα και πολύ χαμηλή η δαπάνη για εξωτερικούς ασθενείς (20%).

Ποσοστά δαπανών για την πρόληψη 

Ο παραπάνω πίνακας επιβεβαιώνει τη στρέβλωση του συστήματος, που δίνει πολύ μικρή προτεραιότητα στην πρόληψη, στερώντας από τους πολίτες πραγματική υγεία.

Η Ελλάδα, η Κύπρος και η Σλοβακία κατέχουν τις τρεις χαμηλότερες ευρωπαϊκές θέσεις, διαθέτοντας για την πρόληψη ποσοστά κοντά στο 2% των συνολικών δαπανών Υγείας.

Ακάλυπτες ανάγκες Υγείας κατά τη διάρκεια της πανδημίας

Όλα τα παραπάνω οδηγούν, όπως είναι αναμενόμενο, σε λειτουργικά κενά και ακάλυπτες ανάγκες υγείας των Ελλήνων πολιτών.

Ο τελευταίος πίνακας αποτυπώνει τη δυσάρεστη αυτή πραγματικότητα, με το 15% έως 20% των Ελλήνων να εμφανίζουν ακάλυπτες ανάγκες κατά τη διάρκεια των ετών 2021 και 2022.