Μελέτη του Flinders University αμφισβητεί την πεποίθηση ότι η θλίψη για τα κατοικίδια έχει κάπως λιγότερη αξία από αυτή για τους ανθρώπους.

Με βάση απαντήσεις σε έρευνα και συνεντεύξεις με 667 ιδιοκτήτες κατοικίδιων στη Βρετανία, μελέτη έδειξε ότι ο θάνατος ενός κατοικίδιου- ιδιαίτερα σκύλου- περιγραφόταν συχνά ως οδυνηρός και σπαρακτικός και σε ορισμένες περιπτώσεις πιο οδυνηρός από την απώλεια ενός μέλους της οικογένειας.

Ερευνητής σημειώνει ότι πολλοί συμμετέχοντες μιλούσαν για τα ζώα τους σαν να ήταν οι καλύτεροί τους φίλοι, αδελφές ψυχές ή μέλη της οικογένειας.

Η θλίψη τους ήταν δυσβάσταχτη και διαρκείας, αν και συχνά παραβλεπόταν ή κρυβόταν.

Η μελέτη, στο Death Studies, εστίασε σε εμπειρίες απώλειας κατοικίδιων κατά τη διάρκεια και μετά την πανδημία της Covid. Οι περιορισμοί διατάραξαν τον τρόπο που οι άνθρωποι αποχαιρετούσαν τα ζώα τους εντείνοντας τα συναισθήματα λύπης και τραύματος.

Ορισμένοι συμμετέχοντες  αδυνατούσαν να είναι παρόντες στις τελευταίες στιγμές του κατοικίδιού τους λόγω των κανόνων του  lockdown.

Μια γυναίκα θυμήθηκε ότι παρέδωσε τον σκύλο της σε κτηνίατρο σε ένα παρκινγκ μην μπορώντας να είναι μαζί του στο τέλος….

Άλλη περιέγραψε ότι κοίταξε τον σκύλο της για τελευταία φορά πριν τον πάρουν για ευθανασία. Την αποκάλεσε μια από τις πιο οδυνηρές εμπειρίες της ζωής της.

Η μελέτη, επίσης εξέτασε τον πόνο που νιώθει κάποιος προκαταβολικά, όσον αφορά την απώλεια του κατοικίδιού του. Ήταν ιδιαίτερα συχνός σε αυτούς με κατοικίδια που είχαν γεράσει ή έπασχαν από χρόνιο νόσημα.

Μια συμμετέχουσα περιέγραψε ότι ξυπνούσε τη νύχτα με άγχος σχετικά με την απώλεια του ζώου της ενώ άλλη δήλωσε ότι αισθανόταν σαν να επρόκειτο να χάσει το μυαλό της όταν ‘’έφυγε’’ ο σκύλος της.

Ερευνήτρια δήλωσε ότι η πανδημία οδήγησε σε μοναδικό πλαίσιο στο οποίο το δέσιμο ανθρώπων-ζώων έγινε ακόμα πιο κεντρικό στη ζωή των ανθρώπων.

Σημειώνει ότι για πολλούς τα κατοικίδια ήταν η κύρια πηγή παρηγοριάς και σύνδεσης στα lockdowns.

Απώλεια αυτής της σύνδεσης είχε βαθιά συναισθηματική επίδραση.

Οι ερευνητές σημειώνουν ότι είναι καιρός να ξανασκεφτούμε την υπόθεση ότι το πένθος θα πρέπει να εστιάζεται μόνο στην ανθρώπινη απώλεια και να αναγνωριστούν  οι έντονοι δεσμοί που μοιράζονται πολλοί ιδιοκτήτες κατοικίδιων με τα ζώα τους.

Η μελέτη καλεί σε μεγαλύτερη επίγνωση, συγκατάβαση και στήριξη προς όσους θρηνούν την απώλεια του κατοικίδιού τους.

Οι ερευνητές σημειώνουν ότι το πένθος για ένα κατοικίδιο είναι μοναδικό είδος θλίψης.

Ειδήσεις υγείας σήμερα
Μικραίνει ο εγκέφαλος όσο μεγαλώνουμε;
Συλλυπητήριο μήνυμα κ. Διονυσίου Φιλιώτη για την εκδημία της Κλεοπάτρας Σαμούρκα
Παιδική κώφωση: Εντοπίστηκαν πάνω από 200 γονιδιακές μεταλλάξεις