Κάθε χρόνο αυτή η μέρα περνάει σχετικά «ήσυχα».

Ίσως γιατί αφορά κάτι που κανείς δεν θέλει να σκέφτεται.

Ίσως γιατί ο καρκίνος και η παιδική ηλικία είναι δύο λέξεις που δεν χωρούν στην ίδια πρόταση. Κι όμως, υπάρχουν.

Ο παιδικός καρκίνος είναι σπάνιος σε σχέση με τον καρκίνο των ενηλίκων, αλλά όταν εμφανίζεται, αλλάζει την πορεία μιας ολόκληρης οικογένειας. Δεν αφορά μόνο το παιδί. Αφορά το σπίτι, την καθημερινότητα, το μέλλον όπως το είχες φανταστεί.

Και αυτό που πολλοί δεν γνωρίζουν είναι ότι τα περισσότερα παιδιά σήμερα έχουν πραγματικές πιθανότητες να θεραπευτούν.

Οι πιο συχνές μορφές καρκίνου στην παιδική ηλικία είναι οι λευχαιμίες, που αποτελούν περίπου το ένα τρίτο των περιστατικών. Η πιο κοινή είναι η οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία, με ποσοστά ίασης που στις ανεπτυγμένες χώρες ξεπερνούν το 85–90%.

Ακολουθούν οι όγκοι του εγκεφάλου και του κεντρικού νευρικού συστήματος, που είναι η δεύτερη συχνότερη κατηγορία. Η πρόγνωση εδώ διαφέρει πολύ ανάλογα με τον τύπο, αλλά σε αρκετές μορφές η επιβίωση έχει βελτιωθεί σημαντικά τις τελευταίες δεκαετίες.

Υπάρχουν επίσης τα λεμφώματα, όπως το Hodgkin και το μη Hodgkin, με υψηλά ποσοστά ίασης, συχνά πάνω από 90%. Οι όγκοι των νεφρών, όπως το νεφροβλάστωμα, και οι όγκοι των οστών, όπως το οστεοσάρκωμα και το σάρκωμα Ewing, που είναι λιγότερο συχνοί.

Ακόμη και σε αυτές τις μορφές, η πρόοδος της ιατρικής έχει αυξήσει θεαματικά τις πιθανότητες επιβίωσης σε σχέση με το παρελθόν.

Ένα ακόμη σημαντικό στοιχείο είναι η έγκαιρη αναγνώριση.

Τα συμπτώματα του παιδικού καρκίνου συχνά μοιάζουν με κοινές παιδικές ασθένειες: παρατεταμένος πυρετός, κόπωση, ωχρότητα, ανεξήγητοι πόνοι, πρησμένοι λεμφαδένες, πονοκέφαλοι που επιμένουν, αλλαγές στη συμπεριφορά ή στην ισορροπία, νυχτερινές εφιδρώσεις, απώλεια βάρους.Όταν τα συμπτώματα επιμένουν, χρειάζεται έλεγχος. Η έγκαιρη διάγνωση κάνει τεράστια διαφορά.

Ίσως το πιο δύσκολο κομμάτι είναι αυτό που δεν φαίνεται: η ψυχική αντοχή.

Τα παιδιά έχουν μια μοναδική ικανότητα να προσαρμόζονται. Μπορούν να συνεχίσουν να παίζουν, να γελούν, να φτιάχνουν φιλίες μέσα στα νοσοκομεία. Οι γονείς όμως συχνά ζουν σε μια παρατεταμένη κατάσταση φόβου και αβεβαιότητας. Η στήριξη, η ενημέρωση και η αποδοχή από το κοινωνικό περιβάλλον είναι εξίσου σημαντικές με τη θεραπεία.

Και ίσως σήμερα είναι μια καλή μέρα να κάνουμε κάτι απλό.

Να σταματήσουμε για λίγο.

Να κοιτάξουμε τα παιδιά γύρω μας.

Να θυμηθούμε ότι η υγεία δεν είναι δεδομένη.

Ότι το αύριο δεν είναι υπόσχεση.

Και να στηρίξουμε, ο καθένας με τον τρόπο του, τα παιδιά και τις οικογένειες που περνούν αυτή τη διαδρομή.

Γιατί ο παιδικός καρκίνος δεν αφορά «κάποιους άλλους».

Αφορά όλους μας.

Ειδήσεις υγείας σήμερα
Είναι επικίνδυνοι οι φούρνοι μικροκυμάτων;
Μήνυμα προέδρου ΙΣΑ για την Παγκόσμια Ημέρα κατά του Παιδικού Καρκίνου
Τέσσερα στα πέντε παιδιά με καρκίνο γίνονται καλά