Περισσότερο από το 1/3 των ασθενών με προχωρημένο θυλακιώδες λέμφωμα μπορεί να θεραπευτεί με συνδυασμό χημειοθεραπείας και ανοσοθεραπείας.

Το θυλακιώδες λέμφωμα (ΟΛ) είναι ένας τύπος μη-Hodgkin λεμφώματος (ΝΧΛ) που προέρχεται από το λεμφικό σύστημα, συγκεκριμένα από τα Β-κύτταρα, τα οποία είναι ένας τύπος λευκών αιμοσφαιρίων κρίσιμος για την ανοσολογική απόκριση.

Αυτή η πάθηση είναι σημαντική όχι μόνο λόγω της συχνότητάς της αλλά και λόγω των μοναδικών χαρακτηριστικών της, τα οποία μπορούν να οδηγήσουν σε μια σειρά κλινικών αποτελεσμάτων.

Με 15,5 χρόνια παρακολούθησης, τα δεδομένα δείχνουν ότι το 15ετές προχωρησιο-ελεύθερο διάστημα φτάνει το 40%, με τα καλύτερα αποτελέσματα για όσους έλαβαν CHOP και ραδιοανοσοθεραπεία.

Οι υποτροπές μειώθηκαν σχεδόν στο μηδέν μετά το 15ο έτος.

Οι ερευνητές μιλούν για λειτουργική ίαση, δηλαδή πρακτικά μηδενική πιθανότητα επιστροφής της νόσου, ανοίγοντας τον δρόμο για ελπίδα και μακροχρόνια ύφεση σε ασθενείς που πριν θεωρούνταν ανίατοι.

Τα αποτελέσματα προέρχονται επί του προκειμένου από μακροχρόνια παρακολούθηση ασθενών που έλαβαν θεραπεία μεταξύ 2001 και 2008, με διάμεση διάρκεια παρακολούθησης 15,5 ετών.

Ιστορικά, το θυλακιώδες λέμφωμα θεωρούνταν ανίατο, καθώς η πλειονότητα των ασθενών εμφάνιζε υποτροπές ακόμη και χρόνια μετά την αρχική θεραπεία.

Στη νέα μελέτη συμμετείχαν 531 ασθενείς με απροκατειλημμένο, CD20-θετικό, προχωρημένο λέμφωμα, οι οποίοι τυχαιοποιήθηκαν σε δύο θεραπευτικά σκέλη, βασισμένα στο σχήμα CHOP (Κυκλοφωσφαμίδη, Υδροξυδαουνορουβικίνη, Βινκριστίνη, Προδνιζόνη).

Στο πρώτο σκέλος οι ασθενείς έλαβαν R-CHOP, δηλαδή CHOP σε συνδυασμό με Ριτουξιμάμπη, ενώ στο δεύτερο σκέλος η θεραπεία ήταν CHOP-RIT, δηλαδή CHOP ακολουθούμενο από ραδιοανοσοθεραπεία.

Η ανάλυση των αποτελεσμάτων έδειξε ότι το 15ετές γενικό ποσοστό επιβίωσης ήταν 70% χωρίς σημαντική διαφορά μεταξύ των ομάδων, ενώ το 15ετές προχωρησιο-ελεύθερο διάστημα (PFS) ήταν 40% συνολικά, με προβάδισμα για τη CHOP-RIT (47% έναντι 34% για R-CHOP).

Εντυπωσιακό είναι το στοιχείο ότι η συχνότητα υποτροπών μειώθηκε σημαντικά με την πάροδο του χρόνου. Έτσι, στα πρώτα 5 χρόνια μόλις το 6,8% των ασθενών παρουσίασε υποτροπή, ενώ ανάμεσα στο 15ο και 20ό έτος η υποτροπή περιορίστηκε στο 0,6%.

Οι ερευνητές καταλήγουν σρτο συμπέρασμα ότι ένα σημαντικό ποσοστό ασθενών με προχωρημένο θυλακιώδες λέμφωμα μπορεί να επιτύχει λειτουργική ίαση, δηλαδή πρακτικά μηδενική πιθανότητα υποτροπής κατά τη διάρκεια του αναμενόμενου χρόνου ζωής τους.

Τα ευρήματα αυτά σηματοδοτούν ένα σημαντικό βήμα προόδου στη διαχείριση της νόσου, προσφέροντας ελπίδα ότι η μακροχρόνια ύφεση και η πιθανή ίαση είναι πλέον ρεαλιστικοί στόχοι για πολλούς ασθενείς.

Ειδήσεις υγείας σήμερα
Συχνά λάθη κατά τη μεσογειακή διατροφή
Μαρτυρία: Ζώντας με απινιδωτή από την ηλικία των 29 ετών
Άσκηση στην εγκυμοσύνη και τον θηλασμό: Πολύτιμη σύμμαχος για μητέρα και παιδί