Νέα ερευνητικά ευρήματα από επιστήμονες του Γερμανικού ερευνητικού κέντρου για τον καρκίνο και του Πανεπιστημίου της Χαιδελβέργης ρίχνουν φως στον ρόλο του ανοσοποιητικού συστήματος στη νόσο Αλτσχάιμερ, αποκαλύπτοντας ότι συγκεκριμένα Τ-λεμφοκύτταρα ενδέχεται να τροφοδοτούν τις φλεγμονώδεις διεργασίες στον εγκέφαλο κατά την εξέλιξη της νόσου.
Μέχρι σήμερα, η επιστημονική κοινότητα είχε στρέψει κυρίως το ενδιαφέρον της στα μικρογλοιακά κύτταρα — τα κύτταρα του έμφυτου ανοσοποιητικού συστήματος του εγκεφάλου που αντιδρούν πρώτα στις εναποθέσεις της πρωτεΐνης βήτα-αμυλοειδούς, χαρακτηριστικό γνώρισμα της νόσου Αλτσχάιμερ.
Ωστόσο, η νέα μελέτη δείχνει ότι, όσο η ασθένεια προχωρά, τον κυρίαρχο ρόλο στη διατήρηση της φλεγμονής αναλαμβάνουν εξειδικευμένα Τ-κύτταρα.
Οι ερευνητές παρατήρησαν ότι συγκεκριμένα κυτταροτοξικά Τ-λεμφοκύτταρα συγκεντρώνονται γύρω από τις αμυλοειδικές πλάκες στον εγκέφαλο. Τα κύτταρα αυτά εμφανίζουν ένα ιδιαίτερο μοτίβο ενεργοποίησης που ελέγχεται από τις λεγόμενες ιντερφερόνες τύπου Ι — ουσίες-κλειδιά στη ρύθμιση της ανοσολογικής απόκρισης.
Με τη χρήση αναλύσεων μονού κυττάρου, η επιστημονική ομάδα χαρτογράφησε το ανοσολογικό περιβάλλον στον εγκέφαλο ποντικών με νόσο παρόμοια με το Αλτσχάιμερ.
Έτσι εντόπισε μια ειδική υποομάδα Τ-κυττάρων που παράγει φλεγμονώδεις χημικές ουσίες.
Ιδιαίτερη σημασία φαίνεται να έχει το μόριο CXCL10, το οποίο λειτουργεί σαν "σήμα κινδύνου", προσελκύοντας επιπλέον ανοσοκύτταρα στις περιοχές φλεγμονής και ενισχύοντας περαιτέρω την ανοσολογική αντίδραση.
Σημαντικό είναι ότι παρόμοιοι μηχανισμοί εντοπίστηκαν και σε ανθρώπινο εγκεφαλικό ιστό με αμυλοειδικές εναποθέσεις, γεγονός που ενισχύει τη σημασία των ευρημάτων για τη νόσο στον άνθρωπο.
Η μελέτη αναδεικνύει επίσης ότι οι μηχανισμοί της φλεγμονής μεταβάλλονται δυναμικά κατά την πορεία της νόσου: στα αρχικά στάδια κυριαρχούν τα μικρογλοιακά κύτταρα, ενώ στα προχωρημένα στάδια μεγαλύτερο ρόλο αναλαμβάνουν τα Τ-λεμφοκύτταρα.
Αυτή η χρονική μετατόπιση θα μπορούσε να αποδειχθεί καθοριστική για την ανάπτυξη νέων θεραπευτικών προσεγγίσεων.
Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι η στόχευση των ιντερφερονών τύπου Ι ή του CXCL10 θα μπορούσε μελλοντικά να περιορίσει τις φλεγμονώδεις διεργασίες στον εγκέφαλο. Ωστόσο, επισημαίνουν ότι οι παρεμβάσεις στο ανοσοποιητικό σύστημα ενδέχεται να έχουν διαφορετικά αποτελέσματα ανάλογα με το στάδιο της νόσου — από προστατευτικά έως επιβλαβή.
Η έρευνα ενισχύει την άποψη ότι το Αλτσχάιμερ δεν αποτελεί μόνο μια ασθένεια συσσώρευσης παθολογικών πρωτεϊνών, αλλά και μια σύνθετη διαταραχή του ανοσοποιητικού συστήματος του εγκεφάλου.
Πηγές:
Γερμανικό ερευνητικό κέντρο για τον καρκίνο
Ειδήσεις υγείας σήμερα
Λαχτάρα για φαγητό στις 3:45 το απόγευμα- Τι προσπαθεί να πει το σώμα
La Roche-Posay Anthelios UVAIR™ - Η νέα εποχή στην καθημερινή αντηλιακή προστασία είναι πιο ανάλαφρη από ποτέ!
Τα βακτήρια του εντέρου ανακυκλώνουν περισσότερα οιστρογόνα στις βιομηχανικές κοινωνίες